Tek meleğim

Uyandım yine ve yine. BIKTIĞIM dünya ya gözlerimi açtım. Hemen babaanemin yanına gittim meleğim. Adı da kendi gibi güzeldi.
Bana tek iyi gelen tek iyi davranan oydu. Annemin ölümünden sonra..
Her şey babamın üvey anne getirmesi ile basladı. Bana çok kötü davranmaya ikisinden de beni meleğim korudu.
Bugün abim gelecekti üvey. Hiç görmemiştim. Babamla üvey annem 9 yıldır evliydi ama hiç görmedim.
Babamın iri sesi ile çağırması ile yanına gittim
"dinliyorum" huyuna gitmek her zaman iyiydi. Zaten bu zamana kadar hiç sesimi çıkarmamıştım.
Karşısında çok yaksıklı bir çocuk vardı nerden baksan benden biraz büyük. Buaralar babam sürekli işçi getirip aynı şeyleri dememi söylediği için hiç dinlemeden yanına gittim.
"eşyalar kömürlükte alıp çalışmaya baslaya bilirsin" dedim.
O beni önceden biliyo olacak ki sırıtarak bakıyordu.
Babam lafa girdi "sen abin ile nasıl konuşuyorsun" dedi
Abim olduğunu anladığım an ağızım açık kaldı bu kadar yaksıklı beklemiyordum..
Babam sinirle her zamanki gibi tokat atacaktı elini kaldırdı ama Barlas tuttu.
"kardesime dokunma hele bir kıza hiç el kaldırma" dedi abim pardon üvey abim.
Üvey annemin çocuğu olduğu için babam tamam oğlum diyerek saçını okşadı istemsizce gözüm dolmuştu.
Meleğim fark etmiş olmalı ki hemen sarıldı bana.
O an bu dünyadaki tek beni seven, beni düşünen kişinin meleğim olduğunu anladım melek olunca....