TOLGA KUTLUHAN

|1 Ağustos 2018| Yazıldı
|8 Haziran 2022| Yayımlandı/W
|6 Ekim 2024| Tekrar yayımlandı

© Tüm hakları saklıdır.

"Ben duygusuz değilim, duygularımı saklamayı öğrendim.
Ben katilim, sadece kendimi katlettim.
Ben kimseye zarar vermem, zarar görmenin ne demek olduğunu hissettim.

-Tolga Kutluhan"

Parmaklarım sayfaların üzerinde gezindi. Odanın içinde beni dikkatle izleyen kız kardeşimi hissedebiliyordum. İçimde tarif edilemez bir heyecan vardı. Oraya gittiğimde onunla karşılaşacağımı, ilk kez bedeninin varlığını bu kadar yakından hissedeceğimi düşündükçe tüm uzuvlarım titriyordu.

"Ağabey?" dedi, bana ev sahipliği yapan, kanımı taşıyan tek beden.

Başımı çevirip dikkatimi ona verdim. Akrebi zincirlediğim köstekli saat, iri demirleri zorluyordu. Zamanı gelmişti.

Yüzünü en sıcak gülümsemelerinden biri kaplarken, "Demek sonunda kavuşuyorsun..." dedi.

Dişlerim benden habersiz dudaklarımın arasından göründü. İki yıldır, her şeyim O'ydu. Artık bir dosya olmaktan çıkmış, hasta sıfatını taşımıyordu benim için. Uzaktan yaptığım gözlemler, fotoğrafları, ses kayıtları, ilk karşılaştığımız an...

Zihnim tüm bu anlar toz tutmasın diye rüzgar estirip duruyordu. Psikoloji okuduğum zamanlar, böyle bir hayat yaşayacağım aklımın ucundan geçmezdi fakat bazen hayat, yüzüne gülerken sırtına atlayabiliyordu.

|Kayra Bulut. 18 Aralık 1999 doğumlu. Psikolojik hastalıkları nedeniyle birçok ilaç kullandı. Sorunları kesin olarak öğrenilemedi. Sessiz ve çekinik bir karakter. Yaşadıklarını anlatmıyor.|

Kayra'nın dosyasını almam için ısrar eden arkadaşımın dosyanın üzerine yazdığı bilgiler bundan ibaretti. Fakat O, daha fazlasıydı. Bakışlarımı odanın penceresinden dışarıya çevirdim. Dudaklarıma tırmanan tebessümün nedeni, şu an bulunduğum apartmana doğru ilerliyordu. Aramızdaki cama rağmen, nefes alışını hissetmek için göğsünün inip kalkışını izledim bir süre.

Zamanın koynuna sakladığım duygular gözlerini araladı.

Ay, yeryüzüne düştü. Kayra'nın gözlerinde asılı kaldı.

Güneş, gökyüzünden kaydı. Kayra'nın saçlarına bulaştı.

Yıldızlar, Güneş ve Ay'ın peşinden intihar etti. Tozları Kayra'nın tenine bulaştı.

Tüm kainat, o an tekrar doğdu.

"Geliyor, hoş geliyor." dedi Esra. Sesine sahiplik eden heyecan, iç çekmeme sebep oldu. Başımı onaylamazca salladım.

"O hep burdaydı. Asıl biz hoş geldik."