...❤️‍🩹

Boynu bükük bir çocuk gibiydim kaderime karşı!
Elimi tutup o karanlığın içinden çeken olmadı!
Yalnızlığa müebbet hapis yemiş bir mahkumdum!
Karanlık bir geçmiş , olmayan bir geleceğim vardı!

Bu kara bahtım da mutluluk haramdı bana!
Aydınlık , umut ve neşe nasıl bir şeydi ki?!
Bu hayat mıydı? yalnızlık , sessizlik ve karanlık!
Sahi herkes mutlu muydu !? Bu diyarda!

Tek ben mi mutsuzdum bu diyarda!?
Yerim yurdum yokmu bu cihanda!?
Ait olduğum bir ev , aile ve hayat yokmuydu?!
Bir insan avare mi doğar dı? Ben doğmuştum!

Bir mutluluk çokmuy du bana!?
O umutsuz ama aydınlıkta kalanlar mı hak etti!?
Mutluluğu , neşeyi ve umudu !
O nankörler mi?! Hak etmişti bütün güzel şeyleri?!

Yıldızların ahengi ile geceye Ezgi katması!
Gözlerinin parıltısının ortaya çıkartan güneş ışığı
Kalbimin yoksulluğun da parlayan yıldızlar!
Gözlerine hasret kaldığım da karşımda kalan ay!

Mutluluğa kavuşmam yıldızları saymaya çalışmam dı!
Derdime derman bir yâr bulmam çöl de Serap görmemdi
Suya hasret kalmış kuru mezar toparağıydım...
Karanlık bir okyanusta acemi bir kayıkçıydım hep!

' KİMSESİZ BİR MEZARDIM BİR SU DÖKEN OLMADI TOPRAĞIMA!'