7

Yazar (Alemdaroğlu)
Anneleri elini kalbine koyup "allahım ben hissediyordum birşey olacak anneyim ben tabi ki hissedeceğim ama bu benim için bile ağır kaybettiğimi sandığım yavrum yaşıyor fakat bunca zamandır bulamadım hissemedim" anneleri elleri kalbinde sofradan kalkıp gitti kocasıda sıkıntı içinde eşinin peşinden gitti. Ortalık sessizliğe bürünmüş çıt çıkmıyordu kardeşler duydukları şoku atlatıp hepsi birer birer masadan kalkıp odasına çekildi, evin içi sessizliğe bürünmüştü. Bütün kardeşleri hazırlanıp gideceklerdi çünkü başka ne yapacaklarını bilmiyorlardı ama şunu biliyorlardı kızgınlık ya da üzüntü herşeyi karman çorman ederdi ondan dolayı herkes kafasını meşgul etmek zorunda gibi hissediyorlardı. Babaları dahil hepsi işe gitti anneleri de kendini bir şeylerle meşgul etmeye çalıştı.

Yazar (Civan)
Ara ara kafası o mektuba ve araştırdığı şeylere gidiyordu tabi sonra hemen kafasını sağa sallıyor ve bir yudum su içip işine geri dönüyordu böyle böyle akşamı etti tabi kafası yine karışıktı ama yüzüne yansıtmıyordu. Bilgisayarını kapatıp çantasını toplayıp odanın kapısını kapatıp asansöre bindi, zemin katta inip kapıdan çıktı arabasına binip koltuğa oturdu kafasını geriye yaslayıp gözlerini kapattı, bu akşam böyle hissetmek istemiyordu o yüzden böyle zamanlarda nasıl yapıyorsa öyle yaptı. Gözlerini açıp arabayı çalışırıp ara sokaklardan birine sürüp kapıyı açıp indi bagajı açtı her zaman yanında bulunan siyah gömlek ve deri pantolon alıp giydi tekrar arabay bindi, ara sokaktan çıkıp barlardan birine sürdü güzel bir tanesinin önünde ki otoparka park edip indi ve kimlik okutup içeri girdi var sandalyelelerden birine oturdu ve bira söyledi. Ara sıra böyle yapar kafasını dağıtırdı tabi ki kimseyle yatmazdı işi olmazdı öyle şeylerle hem de başına iş açmak istemezdi o yüzden sadece içer ve kafasını dağıtırdı.

😁