~Bölüm 1~

Uraz devrim mâlik herkesin korkulu rüyası olan ama asla kadın olduğu bilinmeyen silah kaçakçısıydı iyi okumalar.....

~~~~~~~~~~~🩸~~~~~~~~~~~~
Barut kokusu pahalı tütünümün kokusuna karıştığında her zamanki gibi sakindim ben öfkeyle değil mantıkla hareket ederdim. Gece yarısı Irak sınırına sadece birkaç kilometre uzaklıktaki o kör vadide terk edilmiş taş bir karakol binasının içindeydik odada sadece iki ses vardı sınır dağlarını döven sert rüzgarın uğultusu ve masamın karşı tarafında diz çökmüş korkudan nefesi kesilen bir adamın hırıltısı.. adı Bedirdi İran üzerinden gelen yasadışı mühimmat konvoyundan bana pay vermeden mal kaçırmaya çalışmıştı bu topraklarda yapılabilecek en ölümcül hatayı yapmıştı Hükümdarın hakkını çalmaya kalkmıştı bunun bedelini ödetecek iki mislini ondan alacaktım bundan habersiz tek bir lafıma bakıyordu konuşmamı bekliyordu suratımdaki maskeyi ve ses değiştiricisini çıkardım ve üzerine yürümeye başladım..

Bedir : sen nasıl olur bu kimsin sen?

U.D.M : Ben soyunuzu kurutacak tek kadın varisim
dedikten sonra omzuna tekme atıp sırt üstü düşmesini sağladım yanda oturarak beni dinleyen Nisyana işaret verip karakoldan dışarı çıktım sonrasını Nisyana bırakmıştım nisyan benim sağ kolumdu bunu burdaki herkes bilirdi neyse konumuza dönelim arabaya doğru yürürken arkamdan bir ses geldi...

X : burada ne işin var küçük civciv?

U.d.m : küçük civciv? Hmm ne kadar laubali konuşuyorsun. Kimsin sen?

Henüz arkamı dönmemiştim yavaş bir şekilde arkamı döndüm ve o kişiye baktım. Tanımıyordum ama şöyle bir görünümünü anlatabilirim
1.90-1.92 boylarında kirli sakallı bir adamdı gözlerini kapatan şapkasïyla tam karşımda duruyordu. Ona doğru adımlarken elini kaldırdı dur der gibi durmadım adımlamaya devam ettim ve aramızda iki adımlık mesafe birakınca durdum o ise hala susuyordu

X : kim olduğumu bilmek istiyorsan bı süre beklemen gerekecek küçük civciv..

U.d.m : Beklemek? Benmi bekleyeceğim?

X : neden şaşırıyorsun sen bekleyeceksin tabi ki.

Ona doğru bir adım attığım gibi arkadaki karakolun patlamasıda bir oldu yere düşmüştüm ama o hala ayaktaydı ve yavaş adımlarrla uzaklaşıyordu

Kimdi bu? Neden beni bu soru yağmurunda tek bıraktı? Karakol neden patladı? Nisyan nerde?

Aklıma nisyanın hala içerde olduğu gelince hemen ayağa kalkıp patlayan karakola doğru koşmaya başladım. merdivenlerin önüne gelince Beşiri ve onun yanında sırıtarak oturan nisyanı gördüm hemen ona sarıldım ve kolundan tutup ayağa kalkmasını sağladım ayağa kalkar kalkar kalkmaz bana sarıldı ve gülmeye başladı piskopat karı

Nisyan : çok eğlendim bidaha yapalım bunu

U.d.m : kızım saçmalama patlatmak istiyorsan söyle patlatırızda idaha böyle patlamalar olmayacak heleki tehlikede olan taraf bizsek ..

Nisyan : onları senmi bulacaksın?benmi? " Deyip telefonunu çıkardı ve telefonuyla ilgilenmeye başladı

U.d.m : ben bulaca- " deneme kalmadan

Nisyan : Buldum " diye bağırdı sevinçle

U.d.m : ne ara buldun demeyeceğim "

Bedir yandan konuşunca onun yaşadığın yeni farkına varmıştım dönüp Nisyana baktığımda omuzlarını banane dercesine oynattığını gördüm

(Nisyanin bu hareketi bana bu videoyu hatırlattı)

Bedire döndüğümde oda bişey söylemedi bakıslarla anlaşamayacağımızı anlayınca konuşmaya karar verdim..

U.d.m : nisyan bı açıklaman varmı?"

Nisyan : Beni kurtardı "
Bedir yandan hafif bı tebesümle Nisyana bakıyordu???
Tekrar Nisyana baktığımda aklıma bir video geldi

Nisyan şuan kafamda tam olarak böyleydi...

İçses : Sanırım onlar-
İçimden konuştum: Allah korusun

U.d.m: Nisyan bunu eve gidince konuşacağız

Bedir: Bekle ben konuşmadım

U.d.m : Konuş " dedim nezaman çektiğimi bilmediğim silahı anlına bastırarak

Korkuyu bilmeyen Nisyan Uraz’a bakar Bedir’i işaret edip
Nisyan: Boşuna silah çekme Uraz, o artık bizden. Annenin intikamını almak istiyorsan bu adama ihtiyacımız var " dedi...

~~~~~~~~~~~🩸~~~~~~~~~~~~

Bölüm sonu✨

nasılsınız?

Nasıl buldunuz bölümü?

Uraz devrim mâlik?
Nisyan?
Bedir?
X kim sizce?
Urazın amacı ne olabilir?

✨✨✨✨✨
Nasıl bulduğunuzu yazarsanız çok mutlu olurum diyer bölümü
20 beğeni gelirse atacağımm💓✨