4~ Gözyaşları

Sabah uyandığımda bildirim yoktu. Ne gruptan ne de ondan.

O demişken

Sahi o kim?

Yazıyor, merak ediyor, biliyor.

Üstelik her şeyi biliyor.

Düşünmeyi bırakıp yatağımdan kalktım. Hava hâlâ kasvetli idi. Karlı bir pazar sabahı. DERS YOK KURS YOK HİÇ BİR ŞEY YOK TAMAMEN BOŞ BİR GÜN

EN SEVDİĞİM!

Tatil tüm neşemi yerine getirdiğine göre güzelce kahvaltımı edebilirim. Salona gidip mutfağa girdim. Annemin hazırladığı birkaç şeyleri yiyip odama geri çıktım.

Mutlu kaşarlar mutlu yaşarlar

Ryujin
Ben sey fsrkettim
Bizim grubun adı bi değisik değil mi
Mutlu kasar zaten mutlu yasar oglum

Lia
OHAAA ANLATIMM BOZUKLUGUMU YAPMISIZZZ👎👎👎😎😎😎

Yeji
İyi msiin amk
Bu arada bugün proje için buluşuyor muyzu
Teslim tarihi geldi amk biz daha baslamasık

Siz
NE BULUSMASI LAN KESİN SESİNİZİ DİNLENME GÜNÜ BUGÜN

Ryujin
ANANI SIEKYIM
AGA YARIN SON LAN

Siz
YA SIKERIM AMK YATCAKTIM BUGÜN

Yeji
Asıl yetistiremeyip sıfır alırsak ben sizi sikerim bulusup yapıyoruz bugün

Ryujin
Olur😉

Lia
Oha

Yeji
Ev bos aslında biliyır musun😉

Lia
Oha

Siz
Oha

Ryujin
Ne ohası lan ohay azıp duruyorsunuz

Siz
NE AZIYOR MUYUZ

Lia
Oha

Yeji
Harbili diyorum bakın
Bugün ben de saat 15.00 da bulusuyoruz

Siz
GELMEZSEENN KÜSÜRÜYORUMM
YÜZÜĞÜNÜÜ ATIYORUUMM
MEKTUBUNU YIRTIYORUMM
AMA EĞER GELİRSRN
BEN SENİ COK SEVİYORUM

Ryujin
Malsınız valla

Chae
Off sg arkadaslar sevmiyom sizi bb

Lia
Arada bunada gelıyorlar sevmıyom diyo birazdan ulrta samimi seyler yazcak

Chae
Hm oyle san🙄

Ryujin
Salajlar

~

Telefonu bi kenara fırlatıp üstümü giyindim.
Yeji ile evlerimiz yakındı çok geçmeden eve vardım. Tek sorun zile basıp annesi ile karışlaşmaya utanıyordum. Yejiye mesaj atmayı tercih ettim.

Chae
SAYIN BEZMENLER LÜTFEN AÇAR MISINIZ KAPIYI EFNEDIM???!?!?!?!?!

Yaklaşık 5 dakika sonra cevap geldi...

Yeji
Mal mısın amk doncan kapıda amk basana zile amk

Chae
Ben senin amk açsana kapıyı

Yeji kapıyı açmak zorunda kalınca açtı tabii. İçeri gidip odasına girdim. Kimse yoktu fakat yaklaşık yarım saat sonra herkes gelmişti.

Yaklaşık 5 saat garip garip kağıtlar kestikten sonra saat sanırsam sekiz olmuştu.

Ben mızmızlanarak kağıt keserken Lia çoktan uyumuş, Yeji ise telefona dalmıştı.

Ryujin bir şey demek ister gibi duruyordu. Aklı karışmış gibi etrafa boş bakışlar atarken gözleri beni buldu. Bu bakışkar...

KORKUNÇ

En son başladı lafa. " Chaery şu sıralar aklını karıştıran bir şey var mı?" Sorusunu cevapsız bıraktım. Var gibiydi fakat ne olduğunu bilmediğim için bu daha da kafamı karışık hâle getiriyordu. O sırada Yeji ilgilenir gibi gözlerini telefondan ayırmış ve direkten Ryujin'in gözlerinin içine bakıyordu. Ne güzel bakış o öyle... Aşık mı ne?!

"Chaery soruma cevap ver."

Amann çok ayıp şimdi de emir mi veriyor vay be...

"Chaeryeong."

Gözlerimi devirip cevap verdim. " Hayır, yok. Neden soruyorsun ki?"

"Yapma gözlerini şöyle, gıcık!"

Tekrar göz devirdim.

"EFEKAN OĞLUM GÖZÜN ÖYLE KALACAK!!!"

Lia hariç hepimiz Yeji'ye gülmüştük. Lia ise rüyalar âleminde. Bu kadar sese nasıl uyanmadı anlamıyorum. Şu ana kadar ben çoktan uyanmış, "Ne bu ses?!" Diyerek kavga çıkarmıştım bile.

Diğerleri tekrar işe dönerken benimde fazlasıyla uykum gelmişti. Yorgunluk tekrardan tüm bedenimi ele geçiriyordu. "Kızlar benim çok uykum var."

Yeji onaylayıp projeye kendisinin devam edebileceğini söyledikten sonra evden ayrıldık. Lia'yı uyandırmadık. Ryujin tek gitmemi istemediği için berabar gidiyorduk. Havanın soğukluğu burnumu uyuştururken eldivenlerim ile yüzümü ısıtmaya çalışıyordum. Eldivenler ne kadar benim olmasada...

Yavaş yavaş yürürken evimin önüne gelmiştik. Ryujini tek bırakmak istemiyorum ama evi yakın olduğu için bi tık daha içim rahat. Vedalaştıktan sonra arkasından evine ulaşmasını bekledim. Sokak lambasından yağan kar çok hoş görünüyordu.

Fakat...

Sokak lambasının altında duran kişi daha güzel gözüküyordu. Rüzgârda savrulan saçları... Kahve gözleri... Benleri... Tanıdık bir atkı...

Kıza yaklaştım. O an farkettim. Şu an elimdeki eldivenlerin sahibi karşımda duruyordu.

"Kardan kız!"

Bağırışıma yavaşça gözlerini bana çevirdi. Şaşırmış gibiydi. Gözleri doluydu. Bir şey mi olmuştu?

Şaşkınca cevap verdi.

"Tekrar görmeyi beklemiyordum seni."

" Ben bekliyordum."

Sahi bekliyor muydum görüşmeyi? Sanırım evet.

"Eldivenlerim ellerine güzel olmuş."

"Sağol, bu arada bir sorun mu var?"

"Biraz var."

Kız yanıma yaklaşıp boynundaki atkıyı çözdü ve boynuma bıraktı. Yavaşça doladı boynuma ve burnumu örttü.

"Artık yok ama."

Gülümsedim. Eldiveni ellerimden çıkarıp ona verdim.

"Umarım tek sorunun burnumdur. Başka bir şey yok değil mi?"

Gülümserken gözünden bir yaş aktı.

"Hâlâ var aslında."

"Nedir?"

Gözyaşları hızlandı. Fakat belli etmemeye çalışıyordu. Elimden bir şey gelemediği için sadece usul adımlarla yaklaşıp sarıldım.

Sarılmadı. Ağladı.

Yavaşça tekrar ayrılıp yüzüne baktım. Gözleri parlıyordu.

"İşte şimdi geçti." Dedi ve

gitti.

Eldivenler tekrardan bende kaldı. Böylelikle tekrar buluşmayı garantilemiş oldu, kardan kız.

Karlar onu görmemi zorlaştırırken gözden tamamen kaybolmuştu. Ben de eve girip üzerimi değiştirdim. Yoksa donacaktım!

Günümü daha fazla uzatmayarak okul üniformalarımı hazırlayıp yatağıma yerleştim.

Telefonu şarja taktım ve dışarı seyretmeye başladım...

☆☆☆☆

Yine mi çok geç gekdi bölüm...

Neyse ya...

Gelir daha falza🥺