8

'Deniz bey istediğiniz gibi o evin karşısındaki müstakil evin anahtarı'

'Teşekkürler biz gidelim artık'

Emlakçıdan çıkıp tuttuğumuz eve gittik Batıyla Furkan hala aç olduğu için dışarıya çıkıp markete gitmişlerdi ben de ev nasıl diye bakıyordum ama aklım Miraydaydı balkona çıkıp onun binasına bakmaya başladım aceba beni görüyor mu kızı korkutmuştum kapıdan gelen sesle balkondan çıkıp içeriye girdim

‘Bu kadar poşet ne’

‘Bir ay buradayız diye erzak aldım’

'İyi yapmışsınız'

İçeriye geçip poşetleri mutfağa koydular saat on ikiye geliyordu ama aklım Mirayda kalmıştı

'Miray ne yapıyordur aceba'

'Bence yanına gitmelisin'

'Bence de anlat ona her şeyi'

'Korkarsa ne yapıcam'

'Anlat yine de dinlemezse kendi ayıbı'

'Tamam ben gidiyorum'

Evden çıkıp karşı binaya Miray'ın oturduğu yere en üst kata baktım balkondaydı benim ona baktığımı hissetmiş gibi birden bana baktı hava karanlık olduğundan yüzündeki ifadeyi tam seçemiyordum telefonumu cebimden çıkarıp mesaj attım

DENİZ: Konuşalım mı

MİRAY: Geliyorum

Oturduğu yerden kalkıp içeri girdi çok bekletmeden gelmişti

'Özür dilerim'

'Niye burdasın'

'Anlatmak için'

'Neyi'

'Kendimi'

'Dinliyorum'

'Bak yanlış yaptım evet ama benim mizacım bu'

'Mizacın bu'

'Evet mizacım bu'

'Banane'

'Özür dilerim'

'Sence kabul etmeli miyim'

'Bence evet'

'Derdin bu mu özrünü kabul etmem'

'Evet'

'Kabul etmiyorum sizin gibi empatiden yoksun insanların ben neyini affediyim, ki benim affımdan sanane'

'Bak ben seni gördüm ben seni istiyorum'

'Sen beni sadece korkutuyorsun şu an sana vurmayı o kadar çok istiyorum ki ama neden vurmuyorum biliyor musun'

'Bana tokat at'

'Mizacıma ters ben insanları düşünerek hareket ederim evet asiyim huysuzum evet biraz saygısızım ama ben kimseye fiziksel zarar vermem'

'Yapma bunu'

'Evime girerken aklın nerdeydi'

'Havalı olur sandım'

'Sanmanı gerektiren bir durum yok'

Miray bana boş bir surat ifadesiyle bakarken ben duygudan duyguya geçiyordum bu kızın karşısında

'Bana öyle bakma'

'Nasıl bakmayım tanımadığım evimi basan birine'

'Boş bir suratla duygu koy ki anlayım'

'Anlamanı isteseydim koyardım ama gerek yok'

'Gerek var lütfen özür dilerim'

'Sana ben ne dedim'

'Ne dedin'

'Benden özür dileyecek bir şeyler yapılmasını sevmiyorum'

'Deneyemez misin'

'Benimle bir daha konuşma mesaj da atma'

Diyerek eve doğru yürümeye başladı

'Bana böyle bir gece yaşatmaya hakkınız yoktu'

Söylediği sözler sanki hançer gibi kalbimi deldi ama en kötüsü neydi biliyor musun haklıydı hem de çok haklıydı yanlış yaptım bu kız diğerleri gibi benim kim olduğumla ilgilenmiyordu benimle ilgileniyordu ne fiziğimle ne yüzümle ne paramla ne servetimle sadece benimle ilgileniyordu benim kim olduğum umrunda bile değildi sadece düşüncelerim ve davranışlarım onun umrundaydı ben her seferinde benim kim olduğumu biliyor musun diye sorarken de her defasında sorumu aynı cevaplamıştı ve evet benim kim olduğumu artık iyi ki bilmiyor diyorum ne kadar rezil bir insan olduğumu gerçekten iyi ki bilmiyor Miray eve girip ışıkları kapatınca ben de karşısında sırf onun için tuttuğum eve girdim tabi Batıyla Furkan balkondan bizi dinledikleri için kapıdaydılar

'Susun yarın konuşuruz'

Onları dinlemeden benim için ayırdıkları odaya geçip üstümdeki bu çok zenginim modundaki kıyafeti çıkarıp üstüme kısa kollu siyah bir tişörtle siyah şortumu giyip yatağa yattım Batıyla Furkan da ben öyle söyleyince heralde balkona çıkmışlardı sesleri geliyordu ama ben bu gece pisikolojik olarak çökmüş olduğum için uyumaya çalışıyordum bir kız beni nasıl bu hale getirdi