...

Adelya'dan
Sabah erkenden kalkmıştım okul yoktu yinede erken kalkıyodum ablamla her zamanki gibi kahve içmeye gidicektik kalktım ve hazırlanmaya başladım 5 dk icinde hazırlandim annem ve babam yoktu 25 yasinda olan ablamala kalıyodum bense 13 yasinda bi 7. sınıf öğrencisiydim aşağıya indiğimde ablam çoktan hazırlanmış beni bekliyodu ablamla evden çıktık ve her zaman geldiğimiz kafeye geldik ben latte aldım ablam sa bu gün değişik bi şekilde kahve istemediğini söyledi ve kendine küçük bi yaş pasta aldı biz yiyoduk ablam masadan kalktı ve bi anda uzaklaşmaya başladı bu gün çok garip davranıyordu ona doğru koşmaya başladım ama tam koşarken bi adama çarptım

Adelya:Özür dilerim efendi-

Adelya takım elbiseli uzun boylu çok sinirli bakan bi adamla karşılaşmıştı küçük kız baya korkmuştu çünkü o adam korkutucu bakıyodu Adelya'nın özrü bi işe yaramamış gibi ğörünüyodu küçük kız yoluna devam edecekti taki adamın o kalın ve sert çıkan sesini duyana kadar

Zaven Alexon:Hadi ama küçük bi özürle yırtabilicegini mi düşünüyosun

Adelya:efendim nolur bırakın ablamı bulmam gerek

Zoren Alexon:umrumda deil bu takımın parasını öde

Adelya:Özür dilerim...

Zoren Alexon:umrumda değil

Küçük kız ne kadar da özür dilese o adam kararından dönmüyodur Adelya'nın ablası da artık gözden tamamen kaybolmuştu küçük kız ablasının ona yardıma gelmemesine çok şaşırmıştı Adelya'nın ablasına ne olmuştu neden bi anda masadan öylece kalkmıştı küçük kız hiç bi şey bilmiyodu şimdiyse kim olduğunu bile bilmediği bi adam Adelya dan kendisinin hiç sahip olamadığı bi miktarda para istiyodu

Adelya:B-başka bi yolu y-yok mu
Dedi küçük kız korkuyla korktuğu her halinden belliydi adam korumalarına dönüp gidin anlamında bi işaret yaptı adamın 2 yanındaki korumalar gittiler ve adam sırıtarak küçük kıza döndü ve alacı bi şekilde cevap verdi

Zoren Alexon:Var tabiki ama konul edermisin bilmiyorum
Diye karşılık verdi adam küçük kız bunu duyunca çok mutlu oldu ve o 2. Seçeneği bilmek ister gibi ama yine de korkak bi tavırla adamın yüzüne baktı adamın yüzüne bakmak için küçük kızın kafasını kaldırması gerekiyodu çünkü adam Adelya'dan daha uzundu ve merakla sordu küçük kız

Adelya:nedir
Adelya her şeyden habersiz bi şekilde adamın ne diyecegini merak etmişti adam bi iki adım adelya'ya yaklaştı etraftaki insanlar geçerken arkalarına bi daha bakıyorlardı adam bunu fark etmiş olucak ki küçük kızı bileğinden tutup pek kimsenin olmadığı bi alana getirdi Adelya'nın bakışlarından korktuğu rahat bi şekilde anlaşılabilirdi küçük kız bileğini kurtardı ve ordan uzaklaşmaya çalıştı bu hareketi yaptigi an kendini o adamla duvarın arasında buldu adamın yüzü çok yakındı ve Adelya o adamın nefeslerini çok rahat bi şekilde hissedebiliyordu

Adelya:n-ne y-yapıyosunuz
Küçük kız neye uğradığını şaşırmıştı adam Adelya'nın kulağına yaklaşarak fısıldadı Adelya bu arada ise tir tir titriyodu

Zoren Alexon:adım Zoren tanıştığıma memnun oldum asi kız senin adın ne
İsimini zoren olduğunu öğrendiği adam Adelya'ya çok yakındı ve küçük kız bu yakınlıktan hiç hoşlanmamıştı Zoren'in üzerinde hala kahve lekesi vardı ama zoren bunu pek umursamıyodu küçük kız çok gergindi ve cevap verdi
Adelya:Ben Adelya Adelya Gök
Küçük kız sesi titreyerek konuştu zoren'se bunu karşılığı olarak gülümsedi ve kızın rahatsız olduğunu anlayarak geri çekildi nede olsa bu durumda kim olsa rahatsız olurdu Zoren takımının leke olduğunu tamamen aklından çıkartmış gibiydi tüm ilgisi küçük kızın üstündeydi küçük kızınsa Zoren'in büyük bi mafya olduğundan haberi bile yoktu Zoren alaycı bi şekilde küçük kızın gözlerine bakarak konuştu

Zoren Alexon:bi mafyanın üstüne kahve dökmek bi yetenek mi

Adelya:mafya mı mafya bildiğimiz mafya

Zoren Alexon:bilmedigin mafya da mı var
Küçük kız fazlasıyla korkmuştu fakat adam gayet rahattı kızı kucağına alarak kafeden çıktı kız çırpınmaya başladı ama orda herkes Zoren'i tanıdığı için ona karşı gelmek gibi bi şansları yoktu Zoren Adelya'nın arabanın arka koltuğuna oturttu kendisi ise sürücü koltuğuna küçük kız ne olduğunu anlamamıştı bile kapıları açmaya çalışıyordu ama tabiki kapılar kilitliydi Adelya neye bulaştı o adam yani Zoren bi mafya mıydı bu sorular Adelya'nın beyninde dolaniyodu Zoren'se sadece yola bakıyo bu küçük kızı neden ve nereye götürdüğüne dair en ufak bi fikri yok gibi görünüyordu ve en sonunda Adelya düşüncelerinden arınıp sadece adının Zoren olduğunu bildiği kişiye bağırmaya başladı

Adelya: HEY BAK BEN 13 YAŞINDAYIM BEN BEN BURDA NE YAPIYORUM
Zoren küçük kızın bağırmasına sinir olmuş gibi gözüküyordu küçük kız da korkuyodu bunu çok iyi bi şekilde belli ediyodu bunun üzerine Zoren"den bi cevap alamayınca küçük kız tekrar konuştu

Adelya:Ben sana ne yaptım
Küçük kız bu sefer sakin ve fısıltı şeklinde söylemişti bu cümleyi ama Zoren çok iyi duymuştu bunun üzerine dikiz aynasından küçük kıza baktığında Adelya'nın kafasını eğip ağladığını gördü bi şeyi çok garip bulmuştu küçük kız hiç ses çıkartmadan ağlıyordu onun bildiği bütün küçük çocuklar sesli bazende hıçkırarak ağlardı ama o farklıydı Zoren onun farklı olduğunu bi kez daha tam olarak düşünmüştü Adelya sessizce ağlamayı çok küçükken öğrenmiştir çünkü küçük kızın babası ona şiddet uygular soğuk odalara depolara kapatırdı annesi ise ona psikolojik şiddet uygulardı şimdi ise ablası ortada hiç bi şey yokken onu terk etti bunların hepsi Adelya'nın başına gelmek zorunda mıydı aslında o masum küçük bi kızdı hiç kimseye zararı olmayan en sonunda Zoren küçük kızın atlamasına dayanamadı ve konuşmaya başladı

Zoren Alexon: Adelya bana bak!
Küçük kız başını öne éğmişti ve kaldırmamakta ısrarcı gibi görünüyordu
Zoren arabayı durdurdu ve arka koltuğa geçti küçük kız ondan korkuyodu bas baya Zoren küçük kızın çenesinden hafifçe tutarak kafasını kaldırdı ve şu cümlelerı kurdu

Zoren Alexon: sessizce ağlamayı öğrenicek kadar ne yaşadın küçük kız
Zoren onun ne yaşadığımı merak ediyodu hayat ona ne yaşatmişti küçük kız onu bırakmasını istedi

Adelya: lütfen beni bırak ben sana ne yaptım ben kimseye zarar bile vermedim
Küçük kızın isteğini reddetti ve artık onunla kalması gerektiğini söyledi sakince Zoren

Zoren Alexon:küçüğüm seni bıraksam nereye gidiceksin ablan seni terk etti annen ve baban nerde
Zoren'in sakince sorduğu soru küçük kızı düşündürmeye başladı ve Adelya şöyle cevap verdi

Adelya: Annem ve babam yok ve haklısınız ablamda beni terk etti
Küçük kızın Zoren'e hala siz diye seslenmesinden de o küçük kızın fazlasıyla saygılı olduğunu anladı ama kafasına bi şey takılmıştı Adelya'nın ailesi neden ölmüştü Zoren merakına yenik düşerek Adelya'ya ailesinin neden öldüğünü söyledi

Zoren Alexon:Adelya ailen neden öldü
Adelya'nın cevabı ise gayet mantıklı bir cevaptı

Adelya:trafik kazası yüzünden
Küçük kızın gözlerinden hala yaş akıyordu durmak bilmeden Zoren bunun farkındaydı ve bişeyler yapmadı gerektiğini düşünerek küçük kıza narince sarılarak

Zoren:şştt sakin ol küçük bebeğim yanındayım
Adelya tapki vermeye bile tereddüt etmedi ve ilk defa kendini güvende hissederek uykuya daldı küçük kızın uyudugunu gören mafya lideri sakince küçük kızı arka koltuğa yatırarak biraz uyuyan küçük kızı yani uyuyan güzeli inceledi sonra ise sürücü koltuğuna geçip dağ evine doğru ıssız bir yola doğru sürdü

DEVAM EDICEK