Bölüm5

Peki ya yaman gözlerimden alnamışmıydı?
İyi ama nası?

~~~~~~~~~~~~~~

Yaman elini vitese attı ve hızla bulunduğumuz yeri terk ettik yaman anlamıştı
Yaman nereye gidiyoruz? Dedim annemin yanına gitmemizden ödüm kopuyordu
Seni bu hale getirenlerden hesap sormaya gidiyoruz Kardelen oldumu? Dedi ama sesi eskisine göre daha soğuk çıkıyordu yaman gitmiyelim oraya bak ben istemiyorum gitmek başka bi yere gidelim he olmaz mı? Dedim Kardelen bana niye yalan söyledin ki?ha şimdi ha önceden ben sana zarar verenlerin hayatını karartmıyacakmıyım ? dedi ve ban sustum yamanın direksiyondaki eli sıkmaktan bembeyaz olmuştu SUSMASANA KARDELEN NİYE YALAN SÖYLEDİN!? dedi sesi hem çok yüksek çıkıyordu hemde soğuktu bana karşı ama ben o an yapmamam gereken bi şeyi yaptım anne dediğim kişiden şiddet gördüğüm için yaman da bağırınca otamatikmen elimi başımın üstüne kalkan niyetine koydum nefeslerim sıklaşmıştı nefes al ver Kardelen nefes al ver o burada değil dedim kendi kendime bunu gören yaman ani fren yaptı bense frenin etkisiyle öne savruldum herşey o kadar aniydiki başımı torpidoya vurmuştum yaman hemen elini yüzüme yerleştirdi yaman hala elimi kalkan yapmamda kalmıştı kardelen bana bak...bana bak birisi dedi ve sustukardelen birisi sana bişey mi yaptı dedi ve sustu bende sustum cevap vermemi bekliyordu ama ben ona cevap vermedim eğer ki ona herşeyi anlatırsam gider ve o kadını öldürürdü ve ben birinin benim yüzümden ölmesini kaldıramazdım..o kadın olsa bile..bakışlarımı gözlerinden çektim hayır... dedim ama lanet olsun ki sesim kısık ve titrek çıkmıştı hayır öylemi? Eminmisin Kardelen çünkü emin değilmişsin gibi dedi ve sustu bu sefer konuşmadım yamanı başımla onayladım yaman ın ağzından histerik bi gülüş çıktı eminmiş azad gördünmü onaylıyo bide dedi ne? Bi dk azad abim ne alaka?tam o sırada ekrana iki kez tıkladı yaman ve ekranda azad abimin adı vardı ve arama açıktı ama siz..yaman sen beni kandırdın dedim zar zor sesim kırgın çıkıyordu ve eminimki gözlerimde en az kalbim kadar kırık bakıyordur yamana ben seni kandırmadım Kardelen ama keşke sende doğruları söyleseydin ve bizi uğraştırmasaydın dedi benimle konuşan yaman ile şu an ki yaman aynı kişi değildi gözleri boş bakıyordu acaba dedim içimden acaba yaman bana güzel sözler söyleyip kendine tekrar aşık ettikten sonra hakkımdakileri öğrenip beni bırakmak mıydı planı aklıma gelen düşünceyle gözlerim doldu.Gözlerimi yavaşça yaman'a çıkarttım o da sanırım ona öyle bakmamı anlamamışyı durdur arabayı dedim sessiz ve sakin sesimle ama aslında içimde fırtınalar kopuyordu hayır arabayı durdurmıycam ve sen bana herşeyi anlayıcaksın dedi ve arabayı tekrar hızla sürmeye başladı durdurmıycaksın öylemi? Dedim öyle dedi elimi arabanın kulpuna yasladım tam kapıyı açmıştım ki bi el saçlarımı sıkıca tuttu ve çekti GERİZEKALILIK YAPMA KARDELEN MALMISIN LAN SEN diye bağırdı ve eli hala saçımdaydı saçımı çekiyordu... demekki yaman bilerek bana yaklaştı bana bilerek sevgi gösterisi yaptı yaman sesli bi nefes verdi ve arabayı durdurdu baktığımda onun evinin önünde durduğumuzu anladım kapısını açtı ve hızla kapıyı geri kapattı elimi kapının kulpuna koymuşken yaman kapıyı açtı ve beni kucağına aldı..doğruya alçıyı unutmuşum kapıyı ayağıyla kapattı ve eve doğru yürüdü beni beyaz ve siyah ile dekor edilmiş bi odaya doğru götürdü ve siyah yatağa yavaşça bıraktı ondan hemen ayrıldım ve yatağın en uç köşesine uzandım yamanda kendini yatağa bıraktı ve bana döndü özür dilerim Kardelen sana bağırmak istememiştim dedi ve elimi saçıma attı çektiği yerlere masaj yapıyordu acısının geçtiğini sanıyordu ama kalbim o dokundukça daha da ağrıyordu dokunma dedim sessizce elini omzuma indirdi omzunu okşuyordu ve bu da benim uykumu getiriyordu uyumadan önce içimdekileri ona söylemek istedim ama kalbime vuran ağrı ile ağzımdan bi inleme döküldü gözlerim dolmuştu yaşlar aktı akıcaktı hatta akmaya başlamışlardı nefesimi kesik kesik alıyordum ya- man dedim yaman bana baktı önce bi kaşlarını çattı sonra gözleri endişeyle büyüdü kardelen kalbinmi ağrıyo Kardelen cevap ver dedi ve başımı tutup beni göğsüne yasladı Kardelen cevap ver Kardelen cevap ver dedi ve sonra elini cebine attı telefonu çıkarttı ve birini ardı
-ALO ALO AZAT KARDELEN..AZAT KARDELEN Kalbine birşey oldu Azat dedi abimle konuşuyordu sonra bana döndü
Kardelen konuş ilacın nerde söyle güzelim ilacın nerde dedi konuşurken rahat nefes alabilmem için saçlarımı arkaya atıyordu ilacım cebimdeydi ama anlayamayacak kadar kötüydüm azad abimin sesi geldi telefondan oda bağırıyordu çünkı telefon hopörlerde bile değildi ama sesi hopörlerdeymiş gibi yüksek geliyordu
-CEBİNDE YAMAN CEBİNE BAK İLAÇ ORDA DUYUYORMUSUN BENİ CEBİNE BAK
Yaman elini cebime attı ilacı çıkarttı ilacı içtikten sonra yavaşça mayışıyordum yaman ise saçlarımı okşayıp öpüyordü
Yaman dedim sesim kısık ve çatallıydı niye beni kandırdın dedim ve gözyaşlarım sanki bunu bekliyormuş gibi akmaya başladı
Hayır Kardelen ben seni kandırmadım sadece..böyle olması gerekiyor dedi ve saçıma tekrar bi öpücük bıraktı
Yamandan~
Kardelen bana yalan söylemişti...hemde böyle bir konuda... Aşkından öldüğüm kadın bana güvenmiyordu. Kardelen hakkında olanları öğrenmek için ona öyle davranmıştım. Saçınıda bilerek çekmemiştim. Ben o saçın her teline ölürken bilerek çekmezdim ki. Kardelen kriz eşiğine gelmişti hatta kriz geçirmişti ama ben onu sakinleştirmek konusunda anıl kadar iyi değildim..hatta hiç değildim kalp rahatsızlığını bile unutmuştum. Şimdi ise başını yastığa koymuş uyuyordu. Bı insan uyurken bile bu kadar güzel olabilirmiydi? Kardelen öyleydi,çok güzeldi. Annesi... Kardelen için o kadının icabına bakmam gerekiyordu. Kim niye böyle güzel ve masum bi meleği üzerdiki. Kimse kardeleni üzemez kıramazdı, Kardeleni üzeni bende üzerdim kıranı bende kemiklerini kıraedım. Kardelen benim Mafya olduğumu biliyordu. Yani sanırım... Yan tarafımdan gelen sayıklama sesiyle başımı oraya çevirdim. Kardelen uykusunda sayıklıyordu dikkatimi kardelene verdim
- Hayır.....istemiyorum.....yalancı.............gitme.........
hayır....git..istemiyorum...dokunma...Git...GİT İSTEMİYORUM!
Kardelen bağırmaya başladığında hızla yüzünü ellerimin arasına aldım yüzünü yavaşça sarstım ama o uyanmıyordu.En sonunda gözlerinden yavaşça yaşlar süzüldü. Akan heryaşı öptüm. Meleğim uyandı ama bana farklı bakıyordu.
-Sen..sen beni kandırdın..SENDE BENİ KANDIRDIN...YAMAN ...yaman sen..sen
Kurumuş boğazından dolayı konuşamıyordu. Yan taraftan suyu aldım yavaşça kardelene içirdim oda bana kızarmış gözlerle bakıyordu. Dayanamayıp gözlerini sırayla öptüm. İlacı içtiği için uykusu fazla vardı. Gözleri tekrardan yavaşça kapandı. Kardelen tam uykuya dalıcakken telefonum çaldı. KAHRETSİN! Kardelen tekrar uyanmıştı . Telefonun sesine lanetler ederek telefonu açtım anıl arıyordu.
- Şehir yanmadığı süreçte beni arama demedim mi lan ben sana
-ABİ! ABİ ÇIKIN EVDEN! ABİ BASKIN DÜZENLİYORLAR EVE ACİL ÇIKIN ORDAN ...
Gözlerim büyüdü ve bakışlarım hızla kardelene kaydı gözleri kapandı kapanıcaktı. Anılı daha fazla dinlemeyip Kardeleni hemen kucağıma aldım. Ama camlara gelen kurşunlarla geç kaldığımı anladım. Kardelen uykusundan sıçrayarak uyandı küfür edip onu tekrar yatağa koydum ve belimden silahı çıkardım.Silahların sesleri biraz daha azaldıktan sonra hızla kapıyı kitleyip balkona çıktım.