ACI AMA 4'LÜ 18. Bölüm

Üzücülük hakim olan bu bölümde dörtlümüzün kalpleri kırıktır.Lütfen takip etmeyi unutmayınnnnn ve beğeninn.

Deniz'den:

Odama çıktığımda Teoman yanıma gelmişti.Yanıma yattı ve sarıldı.Oda benim gibiydi.Oda çocuğunu kaybetmişti.Ama yaralarımızı birlikte saracaktık.Sonra beraber uyuduk.Sabah olduğunda kalkıp hazırlanıp aşağı indim.Herkesin yüzünden düşen bin parçaydı.Şebnem annem konuşmaya başladı:
—Ah Deniz ah.Kızım şu çocuğu bi koruyamadın.Hevesimiz kursağımızda kaldı...
Nediyo bu ya.Sen kimsin ya sen KİMSİN.İçimden sana bi sövdüm varya.Konuşmaya başladım:
—Pardon Şebnem HANIM ya.Çatışmanın ortasında kaldığım için suçlu oldum.
Teo konuşmaya başladı:
—Anna sen nasıl Deniz'le böyle konuşursun!Daha yeni bir acıyı atlattık.Sanki onun suçuymuç gibi.Bidaha bu evde Deniz'e bağıran olursa canını çok pis yakarım!
Teoman beni alıp odamıza götürdü.Beni yatağa bıraktığında dizlerimi önüme çekip ağlamaya başladım.Kafamı onun omzuna koydum ve oda saçımı okşamaya başladı.Bu beni sakinleştirip huzur veriyordu.Sonra:
—Atlatıcaz yavrum.Bunu da atlatıcaz.
Sonra odaya abim(Arasko) girdi ve Teo çıktı.Yatağa oturdu:
—Deniz,iyi misin abicim?
—İyiyim abi.
—Tamam abicim bak buda geçecek neler geçti.
—Biliyorum abi.Biraz yalnız kalabilir miyim?
—Tamam.

Araskodan:

Aşağı inip Leyla'yı bahçeye çağırdım:
—Leyla gelir misin?
—Tamam geliyorum.
Yanıma geldi ve bende konuşmaya başladım:
—Ee Leyla biz ne zaman yapıcaz düğünü?
—Bilmiyorum Aras.Daha yeni toparlıyor Deniz.Tabi annem olaya sıçmasaydı.
—Leylam ben sensizliğe dayanamıyorum ama.
—Aras daha yeni bitti olay ya bi dur.
—Biz ne zaman aşkımızı yaşıyacağız Leyla ya.Bıktım ben artık!
—Tamam Aras!O zaman git başkasıyla yaşa aşkını,diyip parmağındaki yüzüğü çıkarıp bana fırlattı ve gitti:
—Leyla dur LEYLA!

Leyla'dan:

—Nasıl bu kadar hızla oluşuyordu olaylar.O yüzüğü bıraktığımda durmuştu o zaman.Nasıl yapacaktım onsuz anlamıyordum.Yüzüğün bana verdiği değilde Aras'lamevleniyor olmanın huzurunu elimden koparmıştım.Ama herşey o kadar hızlı olamazdı ki.Daha yeni bir can verdik.Yatak odama varınca kendimi odamda olan eşyaları fırlatırken buldum.Kar küremin cam kırdığımda bir cam parçasının şakaklarıma geldiğini hissettim ama bu beni durduramazdı.Umrumda değildi.Yeter beni bi salın ya bi nefes alıyım be hergün bi olay.Artık oda benden başkasını bulsun.Napıyım.Ama o kapıdan Aras'ın elini tutan bir el gördüğümde nasıl delireceğimi biliyorum.İnsan nasıl sevdiğini başka birisiyle görmeyi hazmedebilir?Eğer bugün öyle birşey olsaydı kar küresinin camını yaşamıı bitrmek için kullanırdım.Boğazımda sanki birşey vardım.Nefes alamıyordum.Olmuyordu.Sonra nefes almaya başladım ve o his geçti.Arabamın anahtarını alıp hızla evden çıktım.Ezogelinimin(Ezgi) yanına gidecektim.