Kütüphane

Tılsımlar dersinin sınavından önce bahçede dördü bir banka oturmuş son tekrarlarını yapıyordu. Hermione gözlerini gökyüzüne çevirmiş her tılsımı içinden geçirerek tekrar ediyordu, Harry ve Ron ise birbirlerime sorarak tekrar ediyorlardı. Yn ise Hermione’nin çıkardığı notları okuyordu, tılsımlar ve anlamları.Gözlerimi hızlı hızlı kelimelerin üzerinden geçiriyordu.
Yn kağıdın sonuna geldiğinde durup Hermione’ye baktı.
“Silencio neydi? Sınavda çıkıyordu sanki..”
Hermione, Yn’ye baktı ve tekrardan gözlerini bulutlara çevirip içinden tekrardan bir tekrar yaptı ve Yn’ye döndü.
“Unuttum, evet sınavda çıkıyor”
Hermione telaşla Yn’nin elinden kağıtlarını aldı ve hızlı hızlı gözlerini yukarıdan aşağıya geçirdi.
“Ama ben yazmıştım sanki?”
Yn gülümsedi
“Yazmamışsın demekki canım”
Hermione kaşlarını çatıp Yn’ye baktı.
“Hadi git kütüphaneden İleri Düzey Tılsımlar kitabını al gel”
Yn’de kaşlarını çattı, ayağa kalkıp ellerini sitemkar şekilde Hermione’ye doğrulttu.
“Ben ne alaka? Kalk kendin git senin burda baykuşun mu var?”
Hermione bilmiş şekilde gülümsedi.
“Sen hatırlattın sen alacaksın canım, hadi hadi oyalanma bak sınava az kaldı”
Yn derin bir nefes aldı eliyle Ron’nun omzuna vurup dürttü
“Ron git sen al yaaa”
Ron, Yn’ye bakıp önünde ki Harry’i işaret etti
“Gördüğün gibi sınavıma çalışıyorum Yn, bu sınavdan yüksek alırsam babam bana maç için bilet alacak”
Yn, Ron’a kaşlarını çattı
“Sen sınava çalışıyorsunda biz eğleniyoruz sanki. Salak!”
Ron umursamazca Harry’e döndü, Yn ise son defa Hermione’ye baktı ama Hermione hiç oralı değildi. Yn iç çeke çeke bahçeden koridora girdi ve kütüphaneye yürüdü.
Kütüphaneye girdiğinde rafların üzerindeki bölümleri sırayla okudu ve “Tılsımlar” yazısını görünce adımlarını hızlandırdı. Büyük rafın önüne geldiğinde gözlerini İ harfinde gezdirdi ama kitabı bulamadı, tekrardan parmaklarını İ harfi ile başlayan kitaplarda gezdirirken kısık sesle mırıldandı.
“İiiilleeerriii düüüzzzeeeyyyy tıııllsssıımm kiitttabbıı”
Yn kitabı rafta bulamayınca kaşlarını çattı ve bıkkınlıkla kütüphane görevlisinin masasına, rafların ortasına yürüdü.Sandalye boştu
Kısık bir sesle
“İleri düzey tılsımlar kitabı var mı acaba?”
Kütüphane görevlisi birden sandalyede belirdi ve gülümsedi, aynı düzey kısık bir sesle cevap verdi.
“Evet ama kitabı aldılar.”
Yn kaşlarını kaldırdı.
“Peki kitap kimde?”
Kütüphane görevlisi yüzündeki değişmeyen gülümseme ile cevapladı.
“Kitabı Riddle aldı”
Yn bir an hafızasındaki isimleri kontrol etti ama Riddle adında birisini bulamadı.
“Riddle kim?”
“Riddle, Tom Riddle”
Yn hatırlamış şekilde kafasını geriye attı.
“Heee, öyle desene. Şu popüler olan dimi? Başkası değil yani”
Kütüphane görevlisi başını salladı.
Yn biraz daha yaklaştı masaya.
“Şey ben 4. sınıfım, sınavımız var yani. O kitapta bana şuan çoook lazım yani şey siz acaba çağırabiliyor musunuz? Bi büyü falan filan?”
Kütüphane kaşlarını kaldırdı, alaycı bir ifadeyle konuştu.
“Senin için kitabı çağırmamı mı istiyorsun? Maalesef, öyle bir büyü yok tatlım. Ama çok gerekiyorsa gidip kendin rica edebilirsin.”
Yn kaşlarını çattı.
“İstesem verirmi ki?”
“Sen verir miydin?”
“Ben veririm niye vermeyeyim?”
Yn bir an saçmaladığını fark edince yüzünü buruşturdu ve kütüphane görevlisine yargılar bir şekilde baktı.
“Ne saçmalıyorsun sen ya? Neyse.. bari sınıfını falan söylesen?”

⋆⭒˚｡⋆𓆗𓅓𓂃🪶༄｡°

Yn kafasını sınıflardan birinin içine soktu ve yeşil üniformaların içinde dört kişi gördü.Derin bir nefes aldı ve bir kaç saniye ağzının içinde tuttu, daha sonrasında nefesini yavaşça dışarı verdi ve ilk adımını sınıfın içine attı. Ellerini nereye koyacağını bilemeyip saçlarından bir tutam alıp oynarken dört erkeğe sırayla baktı ve en son gözlerini Riddle’da durdurdu, bakışları fark eden Riddle ve diğer üç erkekte Maren’e döndü.
Yn fark edildiğini fark edince boğazını temizledi ve konuşmaya başladı.
“Şey, ileri düzey tılsımlar kitabı sizdeymişte.. sınavım varda benim, sadece 1 dersliğine verebilir misin?”
Tom’un duydukları karşısında kaşları büzüldü, Lorenzo, Tom’un yanında sırıttı ve üç arkadaşına dönüp “Sizzzz” diye mırıldandı ve Mattheo ile Theodore güldü.
Tom arkadaşlarından soyutlanıp Yn’ye döndü, sert ve boş bakışlarla konuştu.
“Evet, bende.”
Yn sözünün devamını getirmediğini fark edince kaşlarını kaldırdı.
“Ee? Sende olduğunu biliyorum zaten. Verebilir misin?”
Tom gıcıkça gülümsedi.
“Veremem”
Yanındaki üç arkadaşı gülünce Yn yutkundu.
“Nazikçe rica ettim, sınavım var diyorum. Sadece bir dersliğine versen bir şey olmaz.”
Tom gülümsemesinden vazgeçmeyerek konuştu.
“Sınavın olabilir, çalışsaydın?”
Yn hafiften sinirlenmeye başlıyormuş gibi saniyelik gözlerini kapatıp açtı.
“Çalıştım zaten, sadece aklıma bir tılsım takıldı o kadar. Hem sen şuan bakmıyorsun zaten kitaba, ben hemen bakıp getiririm.”
Mattheo sırıttı ve Tom’un başının önüne kendi başını uzattı, Yn’ye baktı.
“Sen tılsımı söyle, ben sana söylerim”
Tom bir anlığına göz ucuyla Mattheo’ya bakıp elini omzuna koyup onu önünden ittirdi. Yn’ye baktı.
“Pekala, veririm ama bir sorum olacak”
Yn kabulmuş gibi hemen cevapladı.
“Tamam sor”
Tom tekrardan gülümsedi.
“Safkan mısın yoksa Muggle mi?”
Tom’un yüzündeki gülümseme büyüdü, arkadaşları ise kahkahalar attılar.
Yn’nin kaşları çatıldı.
“Ne alaka şimdi bu soru? Melezim?”
Tom yüzünü buruşturdu, alaycı bir ifadeyle gülümsedi.
“Muggle’danda kötü yani”
Yn bir an özgüvensizce kaşlarını kaldırdı.
“Nasıl yani?”
Tom arkadaşlarına bakıp Yn’ye döndü.
“Anlamazsın, boşver. Herneyse, 10 dakikalığına veriyorum. 10 dakika safkan olduğun için, 0 dakika muggle olduğun için.”
Tekrardan arkadaşlarından büyük bir kahkaha tufanı yükseldi. Yn tepkisizce bakıyordu, gözleri biraz fazla açılmıştı. Onunla dalga geçtiklerini anladığı zaman gözlerini masaya indirdi, Tom arka sıralardan birinden kitabı alıp Yn’nin önüne geri geldi ve kitabı sertçe eline bıraktı. Yn bir şey demeden hızlıca merdivenlere yöneldi o çıkınca sınıftan gelen gülme sesleri yükseldi,onları umursamadan merdivenlere yöneldi, hızlı hızlı iniyordu çünkü on dakikası çoktan başlamıştı bile.
Bahçeye indiğinde hala koşturuyordu bir kaç kişinin omzuna çarpıp küfür yedikten sonra sonunda arkadaşlarının yanına gelmişti. Hızlıca banka oturup kitabı bacaklarının üstüne koydu ve nefes nefese kitap sayfalarında aradığı tılsımın adını aradı.
Hermione şaşırmış şekilde Yn’ye baktı.
“Seni sadece kütüphaneden bir kitap almaya yolladım Ashford, kaç saattir neredesin?”
Yn nefes nefese yutkundu ve gözlerini kitapta gezdirmeye devam ederken konuştu.
“Kitap yoktu, Tom riddle almış.. ondan aldım”
O anda Harry ve Ron’dan bir oha mırıldanması duyuldu.
Harry kaşlarını kaldırdı.
“Direkt verdi mi kitabı?”
Yn gözleri kitapteyken başını hayır anlamında salladı ve aramaya devam etti. Bir an durup Hermione’ye baktı.
“Sende mi baksan acaba? Kitabı isteyen sensin”
Hermione hemen hatırlamış şekilde kafasını kitabın üzerine eğdi ve o da göz gezdirmeye başladı. İkili 1-2 dakika içinde tılsımı buldular ve derin bir nefes aldılar.
Yn fazladan dakikasının kaldığını fark edince sırıttı.
“Tam 5 dakika fazladan kaldı”
Ron anlamamış şekilde kaşlarını çattı.
“5 dakika derken?”
Yn sıradan bir ifadeyle konuşmaya başladı.
“Şey melezim diye 10 dakika verdi, 10 dakikanın tamamı safkan olduğum içinmiş”
Harry ve Ron bir an birbirlerine bakıp Yn’ye yargılayıcı bir bakış attılar.
Durumun saçmalığını anlayan Hermione yüzünü ekşitti.
“Yn senin kafan yerinde mi?”
Yn gayet normalmiş gibi kafasını salladı ama daha sonradan kendini sorgular gibi çimenlere odaklandı.
Hermione bu dakika işini onaylamamamış olsada Yn’ye hatırlatmak istercesine konuştu.
“E işimiz bitti, hadi geri götür.”
Yn göz devirdi.
“Az bırakta dinleneyim, mal gibi koşturdum bende ya. 10 dakika nasıl hemen bitsin yaaani.”
Aradan 5-6 dakika geçti ve Yn hala oturmuş kucağında kitap ile Harry ve Ron’nun tekrarını dinliyordu.
Yn laf atmak istercesine ikisinin diyaloğunun arasına girdi.
“Sizde on saattir tekrar yapıyorsunuz, sınavdada bir bok yapamıyorsunuz”
Hermione küçük bir gülücük sesi çıkarırken Harry kaşlarını çattı, tam cevap verecekken gözü Yn’nin elindeki kitaba kayınca yüzünde bie sırıtış büyüdü.
“Sen kitabı götürmeyecek miydin?”
Yn bir an kitaba baktı ve Harry’e geri döndü, kitabı aklına gelince tekrardan kitaba gelince gözlerini pörtletti.
“Hay ananı! Lan unuttum! Beş dakika geçti mi?”
Hızlıca ayağa kalkıp koridora yürümeye başladı..
Sınıflarının önüne geldiğinde durup derin bir nefes aldı ama yetmedi, sınıfa direktmen girdi, başı eğikti.
“Getirdim”
Kimseden ses çıkmadığını fark edince başını kaldırdı, sınıf boştu, gitmişlerdi. Kaşlarını çattı, derin bir nefes daha alıp yorgunlukla bacaklarının üzerine çömeldi. Bir kaç saniye sonra ayağa kalkıp sıralarından arasında yürüdü, daha sonra arka sıralardan birine bırakmak için arkaya yürüdü ve kitabı rastgele arkadaki bir sıraya bırakıp kapıya döndüğünde Tom’un gözleri ile karşılaştı.
Tom kaşlarını kaldırdı.
“3 dakika geç kaldın”
Yn mahçup bir bakış attı.
“Özür dilerim, çalışırken unuttumda”
Tom gülümsedi
“Bankta uyumuyor muydun?”
Yn alışkanlıkla cevap verdi.
“Uyumuyordum, sadece gözlerimi dinlend- sen nerden gördün?”
“Potter’ın arkadaşı değil misin? Geçerken gördüm işte”
Yn başını salladı
“Evet, yorulduğum için yani. Özür dilerim tekrardan, sıraya koydum kitabı”
Yn çıkmak için Tom’un yanında geçecekken Tom kolunu kapı arasına koydu.
“E götür yerine bırak”
Yn kaşlarını çattı
“Kütüphaneye mi? Sen geri istedin ama?”
Tom’un bakışları sıraya kaydı.
“Artık istemiyorum, götür yerine bırak”
Yn kafasını çevirip sıralara döndü ve hızlıca en arkaya yürüyüp kitabı aldı ve kapıya geri yürüdü. Tam Tom’un önünde durdu ve anlık bir cesaretle açtı ağzını.
“Sen ne diye sürekli emir veriyorsun? Hem kitap senin değil. İstediğim zaman getiririm istediğim zaman götürürüm”
Tom bir an küçümseyici bir şekilde bakıp güldü.
“Emirlerimi yapmak zorunda değilsin ama yapıyorsun. Kitap benim değil evet ama kendin bana itaat ettin”
Yn kaşlarını kaldırdı, karşısındaki çocuğun ne dediğini duyunca sinirledi.
“Ne itaati be? Görende sancak kölelik ettim.. herneyse. İyi günler sana”
Yn, Tom’un cevabını beklemeden yanından geçerek sınıftan çıktı. Kitabı kütüphaneye bırakıp arkadaşlarının yanına yürüdü, gittikten 5 dakika sonra tılsım sınavına girdiler, sınav hepsi için farklı geçmişti.
Sınav çıkışı Yn cübbesinin cebindeki asayı çıkarıp elinde çevirmeye başladı, yanındaki Hermione’ye döndü.
“Hermione benimle dalga geçtiler yaa! Ben nasıl bu kadar ezik kaldım?”
Hermione düşünerek başladı.
“Bence sen bir-“
Ron,Yn’ye bilerek omuz attı ve ritmik şekilde yürümeye başladı.
“Çünkü normaldede eziksin”
Ron hızlıca yürümeye devam ederken ikisinden uzaklaştı, Yn Ron’nun arkasından yüksek bir sesle bağırdı.
“Siktir git Ron!”
Harry, Ron’nun arkasından büyük bir kahkaha attı. Ron koridorun köşesini dönmeden önce durdu ve kaşlarını çattı.
“Muggle küfürlerinizi bana kullanmayın lütfen!”
Hermione’de gülmekte Harry’e eşlik ederken Yn’de siniri bozulmuş şekilde güldü. Üçlü Ron’nun peşinden yürüdüler.

Devam edecek