Travma

Nihayet okul bitmişti ve eve dönüyordum, sonra yağmur çöktü. Islanmayı sevdiğimden ses etmedim, yavaş ve sakince yürüdüm. Siyah kapişonlukun şapkasını örttüm ve normal bir şekilde ilerlemeye devam etti. Gecenin yarı yarıya çökmesi hoşuma giderdi. Yolda yürürken bir kedinin kuyruğuna bastım ve kediyi ayağım ile yavaşça itekledim. Hayvansever biri değilim çünkü ben küçükken...

Annemin bana aldığı şu gri kedi, hatırlıyorum da babam sinirlenince onu tutup kaynar suya atmıştı. O zamandan beri hiç bir hayvanı sevemiyorum, babamı da sevemiyorum.

Umarım beni alaya almıyorsunuzdue çünkü ben sadece diğer insanlara zarar vermiyordum, ben travmalarımı yansıtan bir adamdım. Adam mıyım? Orasını pek karıştırmayın ama evet bu doğru. Kendi kendimi büyüten biri olarak narsist olmam çok normal bir şey.