Özgür..

Bir Gökyüzünün esiriydi.
Yıldızların tutsağıydı.
Kafese kısılmış bir kuş gibiydi.
Ta ki kaderini bulana kadar.

O kader bir kiliti, kafesinin kilidi
Artık özgürdü
Gökyüzünün özgürlüğü gibi...
Gecenin özgürlüğü gibi....
🌹
Yüz yılların destanını yazmış,
Okçuluğuyla tarihe adını kazımış.
Bir efsane olmuş yılların sonunda,
Her zaferi nakış gibi işlenmiş zamanda.
Adımlarıyla bilinirmiş sesi,
Gölgelerde görülürmüş izi.
🌹
Semâya yükselen bir nidâ...
Bilinir miydi hürriyetin semâ olduğunu?
Bilinir miydi sükûtun leyl olduğunu?
Cihân dönse de kader tebeddül etmez derler; sahih midir bu?

Kader sevk eyler bizi,
Şeb’in sükûtunda ben necât bulup hürriyete düştüm.
Hürriyetim semâdır,
Şeb benim lisânımdır.

Selamlarrrrr bu şiirlerim böyle oldu son şiirimi daha çok eski türkçe yapmak istedim umarım beğenirsiniz.
(bu şiirim komutan Zikas'a🌹)

Not:şiirler yapmaz zeka ile yapılmamıştır!!!!