1. bölüm · LECAS

👥1🤍

Benberraa .

!Bu bölümlerde geçmişi okumaktasınız

Buz gibi bir odadaydım.
Dışarıda hava eksilerdeyken ben kulübe denilebilecek bir yerdeydim.Bağlıydım.
4 Gün olmuştu.Açtım,arada su veriyorlardı.
En kötüsü ise...
Benim regl haftamdı.
Kuvvetli geçen regl haftalarımdan birindeydim.Ped almaya gitmiş ve gelirken yakalanmıştım.
Ceza olarak da buraya kapatılmıştım.
İki büklüm olmuştum ve dayanılmaz acıya karşı çıkmayı deniyordum.
4 Gündür ped değiştirmediğim için de kan taşmıştı.
Rezalet bir yerdi.
Kapı açıldı,bakacak gücüm dahi yoktu.
Soğuktan titriyordu bedenim.
Ellerimdeki iplerin çözüldüğünü hissettim.
Ardından sıcak bir beden beni kucakladı.
Tek isteğim az da olsa ısıydı.
O sıcaklığa sokuldum.
Kızmadı,geriye itmesi,iğrenmedi.
Kulübe denilebilecek yerden çıkınca soğuk artmıştı ama üzerimde bir battaniye hissettim
Soğuğu kesmedi ama en azından az da olsa ısınmıştı bedenim.
Bir araca geldiğimizi varsaydım.Koltuğa oturtturuldum.
İstemedim...Koltuk kan olacaktı.
Ama sıcaktı...
Güçlükle konuştum bir fısıltı gibi...
"Kan...olacak..."
"Sorun değil."
Gelen ses...
Tanımıyordum ama güvenli hissettirmişti.
Biraz daha sokuldum sıcacık ortama...
Gözlerim karanlığa büründü...
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Gözlerimi açtığımda sıcak bir yataktaydım.Üzerimde pijama vardı.

Rahatsız edici derecede kısaydı...
Üzerimdeki battaniyeye sarıldım.
Ama...Ben regldim.
Kim giydirmişti ki bunları...
Hiç kalkmak istemiyordum.Ya battaniyenin dışarısı yine soğuk olursa?
Odanın kapısı açıldı.
Üzerimdeki battaniyeyi kafama kadar çekip kendimi gizledim.
"Gizlenmene gerek yok Lena."
Daha çok sokuldum battaniyeye.Ama kimin geldiğini de merak etmiştim.
Kafamı hafifçe kaldırıp kimin geldiğine baktım. Lakin yüzünü görebilmek için kafamı daha da kaldırmaya gerek duydum.
Bir adam bana bakıyordu.Ama ben tanımıyordum.
"Kimsiniz?"
Çekinerek sormuştum.
"Lucas Attian ama sen bana kocam diyebilirsin"
Ne?Ne?Ne dedi o??? Kocan mı dedi?
"Kocam?"
"Kocan,eline bak."
Baktım.Bakmaz olaydım.

Böyle bir yüzük parmağımdaydı...
"Lena Attian.Kırılan ve tamir görecek olan safir taşı."
Anlamıştım...
Safir Taşı gücün simgesiydi.
Bana demek istediği şey;Kırılan bir gücü yeniden kazanacağımı söylüyordu.
"Kalk şimdi"
Kalkamazdım...Üstümdeki çok kısaydı.
"Olmaz"
"Neden?"
"Üstümdekiler çok kısa"
"Yabancı yok güzelim."
"Var"
"Kim?"
"Sen"
"Kocanım"
"Değilsin"
"Kocanım"
"Değilsin"
"Kanıtlamamı ister misin?"
"Nasıl?"
"Bakire misin?"
Tırstım o an
"Neden sordun?"
"Bilmem"
"Bakireyim"
"İyi."
"GICIK!" Gıcıktı,banane.Dediğine bak sanki milyonluk mafya.Kulaklarım minik bir kahkaha sesi işitti o an.
"NE? KOMİK Mİ"
"Evet."
"Tavırlara bak sanki milyonluk mafya"
"Nerden bildin fındığım?"
Alay yapıyordu
"Çocuk mu kandırıyorsun sen?"
"Bilmem"
"Bilmem demeyi kes"
"Bilmem"
"ALLAH BELANI VERSİN ÖKÜZ KULAKLI ANTİLOP"
"Efendim?"
"Öküz kulaklı antilop!"
"Ne dedin?" Derken sesi etkileyici derecede kısılmıştı.
"Dedim ki;ÖKÜZ KULAKLI ANTİLOP!"
"Tamam."
"Umursamaz piç!"
"Ne dememi bekliyorsun sen?"
"Tepki vermeni."
"Neden"
"Karınım senin!"
"Bu kadar hızlı kabul etmeni beklemiyordum"
"Sus artık." Dediğimde farketmediğim şey battaniyenin üzerimden sıyrılmış olduğuydu.
Bakışları çıplak bacaklarıma kaydı bir an.
Üzerime doğru yürümeye başladı.Nefesinin hızlandığını göğsünden anlayabiliyordum.

1. BÖLÜM SONU
🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️