GİRİŞ

Gecenin oldukça ilerleyen saatlerinde başlayan yağmur bardaktan boşalırcasına yağıyordu karanlık gecenin üzerine… Bir taraftan yağmura inat, güneş yeni bir günü selamlamak için hazırlanıyordu. Yağmur gecenin karanlığına isyan edercesine yapıyorken, güneş ise karanlığa aldırış etmeden aydınlığının haşmetini sergilemek istiyordu sanki.

Issızdı sokak, ıpıssız. Sokak köpeklerinin seslerinden başka bir ses işitilmiyordu. Gecenin karanlığında içinin daraltısından kendini dışarı atan genç kızın yağmur birikintilerine bastığında çıkan ses eşlik ediyordu sadece.. Gece yutuyordu kızın çıkardığı sesleri hemen.

İçi öyle daralmıştı ki kızın. Nefes almakta güçlük çekiyor gibi bir hali vardı. Kapüşonunun şapkasından çıkan saçları yağmurdan sırılsıklam olmuştu. İstemsiz akan göz yaşları yüzüne vuran yağmur damlalarıyla akıp gitmeye başladı. Oldukça ince olan hırkası iyice sırılsıklam olmuştu. Yağan yağmurla birlikte esen rüzgar kızın epeyce üşümesine sebep oluyordu. Bu şekilde daha fazla yürüyemeyeceğini bilmesine rağmen havaya inat adımlarını hızlandırdı. Ayakkabısının çözülmüş olan bağcığına takılıp yere düşüverdi. Zaten ıslanmış olan üstü yerdeki yağmur birikintisiyle iyice ıslanmıştı. Saçlarını savurarak bir hışımla kalktı ayağa. Aksak adımlarla yürümeye devam etti. Okkalı bir küfür savuruverdi etrafa. Gece hemen yuttu bu küfürü ve kızın sesini…

Bu sefer adımlarını daha sağlam basarak yürümeye başladı. Kendi evinin iki alt sokağına döndüğü sırada 3 tane siyahlara bürünmüş adamlarla karşılaştı. Adamlar kızı fark etmemişlerdi çünkü kendi aralarındafazlasıyla hararetli tartışıyorlardı. Genç kız başına bela almamak için geri döndü. Ama sokağın dönüşündeki duvara saklanıp gizlice olan biteni inceledi. Adamların bir tanesi arkası dönük duruyordu. Diğer ikisinin ise sokak lambasının aydınlattığı kadarıyla yüzleri gözüküyordu ama seçmekte zorlanıyordu kız.

‘’Seni uyarmıştık. Son şansını vermiştik, artık yeter!’’diye bağırdı önü dönük olan adam ve cebindeki silahı çıkartıp arkası dönük olan adama doğru namlusunu uzattı.

‘’Abi yalvarırım! Bak söz yarına bulup getiricem. 2 tane evladım…’’ demesine kalmadan silah patladı. Genç kız şoka girmişti. Bu duyduğu ses… Babasının sesiydi. Olduğu yerde dona kaldı. Ne bağırabiliyor, ne hareket edebiliyordu. Diğer iki adam hızlıca koca jiplerine binip gittiler. Genç kız kendini toparlayıp babasının yanına koştu.

Etraf kan gölüne dönüşmüştü. Biricik babası yerde hareketsizce yatıyordu. Genç kız ne yapacağını şaşırdı. Çığlık atma isteği boğazında takılıp kalmıştı. Babasının nabzını yokladı güç bela. Ya elleri çok üşüdüğü için hissedemiyordu ya da babası oracıkta can vermişti. Yağmur suyuyla karışan kan akıp gidiyordu gecenin karanlığında. Kalbinin derinliklerinde kocaman bir acı hissediyordu. Sanki o mermi babasına değil de kendine saplanmıştı.

‘’Babam…’’ sessizc fısıldayabildi sadece genç kız. Sessizce ama bi o kadar da çığlık atarmış gibi…