Giriş- Pilot

Yüzyıllar önce, yıldızlar geceyi aydınlatırken, gökyüzü bir zamanlar insanlara tanrıların varlığını hatırlatır, onların kudretiyle aydınlanırlardı. İnsanlar ve tanrılar huzur içinde yaşarlardı. Fakat gel zaman git zaman, insanlar tanrıların gücüne ve sevgisine ihtiyaç duymadılar.

Yıldızlar, gökyüzünde dans etmek yerine sönmeye başladılar. Ve artık o ışıklardan geriye sadece karanlık ve onlardan hüzün kaldı. Geceyi aydınlatan tek şey ayın soğuk ve ürkütücü ışığı kalmıştı.

Tanrılar tamamen unutulmuş, krallık lanetlenmişti. Ancak insanlığın bilmediği tek bir şey vardı; tanrılar, insanlığı ebedi
güçten koruyan tek engeldi. O engel kaybolmak üzereydi ve insanoğlu için varlığından bile habersiz olduğu bu tehlikeyle yüzleşmek üzereydiler.

Tanrılarla olan ilişkisi, zamanın çok öncesine dayanan Thalor, bu durumdan faydalanarak kuzey topraklarında kök salmaya başlamış. Kilometrelerce ötede güneyin incisi, tanrıların varlığıyla bir
zamanlar ışıldayan Luminastra da insanlar garip bir şekilde kaybolmaya başlamışlardı. Kaybolan insanların ardındaki sır gizli bir bağ ile korunmaktaydı. Yaklaşan yıldız şenlikleri Luminastra’nın ya kurtuluşu ya da sonu olacaktı.

Kuzeyde bu güç günden güne yükselir, güneyde Luminastrada insanlar kaybolurken; güney denizi kıyılarında annesiyle hayatta kalmaya çalışan, bir kız vardı.
Tek hayali eğitimini başarı ile tamamlayıp
okçu birliğe girmek isteyen bir kız “Lyra”. Son zamanlarda içinde bir şeylerin değiştiğini hissediyordu ama ne olduğunu anlayamıyordu. Bir huzursuzluk vardı, anlamlandıramadığı, ruhunda olan bir şeydi, tüm vücudunda hissettiği. Kendini bildi bileli var olan o eksiklik kendini daha fazla artmıştı. Sanki dudaklarının ucunda söylenmemiş ama söylenmek üzere olan bir söz gibi bekliyor ve kendini hissettiriyordu.

Ta ki o sesi duyana kadar. Zihninde ona seslenen o kudretli sesi.
-“Lyra”
Delirdiğini düşünüyordu, ama tüm hayatı değişmek üzereydi.

Bu ses eski kralların bile unutmaya yüz tuttuğu insanlığa anlam katan bir güçten geliyordu.

Bir tanrıçadan…