1

Buraya başlarken ne hissettiğinizi yazar mısınız?

-yanlış şeyler yanlış tesadüfler-
Bölüm:1

Keyifle okumalar 🌿
______________________

"Lalinya!"
Annemin seslenmesiyle sinirle bağırdım. "Ne!?"
"Hemen gel buraya!"
Yüzümü buruşturup biraz ağlamaklı sesler çıkardım sırt üstü yatağa uzanıp. Yatakta yuvarlanıp, yumruk yaptığım ellerimi bir kaç kez yatağa vurdum.
"Lalinya! Telefonunu getir ve hemen buraya gel!" Dedi daha öncekilerine göre daha da yüksek sesle.
Hayır ya telefonmu alma, bunu bana yapma.
Yüzümü yastığa bastırıp, ayaklarımı yatağa vurdum. Fakat artık nefes alamadığımı hissetmemle kafamı kaldırdım. Yastığın bile bana garezi var, nefes almayayım diye uğraşıyor.
Hadi ama Lalinya, kendin nefesini kesmeye çalışıyorsun.
Yataktan kalkıp telefonu cebime attım, sallantılı terliklerimi giyip ayaklarımı sürte sürte salona doğru yürümeye başladım.
"On saattir kimi çağırıyorum ben?!”
Salona yaptığım giriş ile ani bir U dönüşü yapıp geri gidiyordum ki götüme yediğim ani darbe ile olduğum yerde durup acı ile bağırdım.
"Ne istiyorsun sen benim götümden be kadın?!"
"Terliğimi getir gel buraya. Hemen!"
Terliği aldım ve annemin yanındaki tekli koltuğa oturdum, terliğide annemin önüne attım.
"Derin aradı, neden ona yazmamışsın diyor. Neden yazmadın?"
Oflayıp kafamı arkaya doğru yasladım. "Çünkü numarasını kaydetmedim."
"O da diyor ki neden kaydetmedin?"
Ellerimi isyankar bir şekilde iki yana açtım. "Sorguda mıyım ya? Bunun için hesap mı soruyor? Hem ben yazmadıysan o arasın yani,'' diye sıraladım peşpeşe kelimeleri.
Kural bir: Haklı değilsen haklı olmaya bak, bunun içinde haklı olduğun konudan başla.
Sonuçta piç olmak bunu gerektirirdi.
"Kızım, onda senin numaran yokmuş yeni telefonu. Sadece neden kaydetmedin diye sorduk, hemen üste çıkmaya çalışma," dedi uyarır gibi.
"Of anne. Sadece numarası aklım da kalmadı, bu. Bu kadar tamam mı?"
"Sus anneye cevap verme."
Göz devirdim, ağzımı açmadım yoksa tam yanında olduğum için kesinlikle kafama terlik yiyecektim.
"Aç telefonunu, söyleyeyim kaydet.Yazmaya başlayacak msın, alayım mı?"
"Tamam tamam, alma sakın,'' diyip hızla telefonu cebimden çıkardım rehbere girdim.
"Söyle."
"0552 *** **32" Yazdın mı hepsini?"
"Hı-hı, yazdım." İsim yerine 'pampa' yazıp kaydete bastım ve rehberden çıktım. Whatsapp'a girip sohbetine bastım ve bir kaç şey yazdım.
05** : Ara beni bebeğim 👅👀
Yazıp gülerek o siteden de çıktım.
Hoplayarak salondan çıkarken "Hoplama hoplama, alt komşu gelecek şimdi," dedi annem.
Elimle aman salla işareti yapıp salondan çıktım.
"Kız nereye? Gel buraya, daha konuşmam bitmedi!"
Sinirle olduğum yerde durup ofladım. Kafamı geriye doğru uzatıp, salon kapısından anneme baktım. "Gel şuraya, al şu bezi. Tozları al bakayım.'' dedi masadaki bezi gösterirken. Göz devirdim. "Anne ya sen ne yapıyorsun? Sen yapsana."
Kaşlarıyla elinde olan kabı gösterip "Gördüğün gibi fasulye ayıklıyorum." dedi.
Ayaklarımı yere sürte sürte masadaki bezi alıp banyoya doğru ilerledim. Benim odamdaki ayna ile masayı da silip annemin odasına girdim.
"Gel gel gümüle gel, gel gel gümüle gel." Dedim aklıma gelen şarkıyı söylerken.
"Ah dedim ağladım Yaremi bağladım." Diye devam ettirdim.
Bir anda elimdeki bezle halay çekmeye başlarken buldum kendimi ama çok uzun sürmedi.
"Terlik geliyor bak! Sus kız, komşular gelecek şimdi." Diyip benim durmamı sağladı annem.
Göz devirip, şifonyerin önünden çekilip komodinin tozunu almaya başladım.
"Seni Barış'a vereceğim, gör." Dedi annem kıyafetleri dolabına yerleştirirken.
Cebinden çıkardığı küçük kadifemsi kutuyu avuç içine aldı ve diz çöktü.
İki eli ile kutuyu iyice kavrayıp açtı.
"Benim olur musun Lalinya?" Diye sordu.
"BMW'en varsa Eveeett." Dedim.
Kafama yediğim don ile kendi düşüncelerimden kurtuldum. "Ne düşünüyorsun sen öyle kara kara?" Vereyim mi seni Barış'a?"
"Yok, Allah korusun."
Bana bilmiş bilmiş bakıp, elimle uzattığım donu aldı. Göz devirip oradan da çıktım.
Aslında Barış'ta yakışıklı çocuktu hee. Bal gibi çocuk yani, gıg demiş Galler Prensi ve Cambridge Dükü William İngiliz kraliyet ailesi mensubu Prince William'ın burnundan düşmüş çocuk.
Bezle işim bittiği için televizyonluğun sehpasına koyup odama doğru topukladım. Odama girip, kapıyı kapattığımda ağzımdan derince bir nefes verdim. "Kaç bakalım Lalinya hanım, kaç."
Sessizce kıkırdayıp, yatağıma yüz üstü atladım.
Fakat oradan sıkılıp ayağa kalktım. Tüm enerjim yok olurken sıkıntılıca sandalyeme oturdum. Şu durum da neşemi getirebilecek tek şey çikolata...
Yatağıma gidip bazasını yukarı kaldırdım ve yatağımın altında gizli stok yaptığım çikolatalarımından bir kaç tane aldım. Telefonu elime alıp müzik açacağım sırada, arama ekranı önüme düştü.
Pampa arıyor...
Hemen cevaplaya basıp neşe ile konuşmaya başladım. "Benim ben kızım! Ne sandın başkası mı? Korkudan altına yaptın değil mi? Hem birisi 'beni ara bebeğim' dese arayacak mısın? Ya ben olmasaydım bu kişi salak. Bir daha böyle bir şey yapma. Göt korkusu başa bela tabii Derincim. Çokta şey yapma yani." Dedim tek nefeste onca kelimeyi. Burnumdan nefes alıp, ağzımdan verdim. "Nefessiz kalıyordum senin yüzünden hee." Diyip kıkırdadım.
Birkaç saniye konuşsun diye beklerken, hiç ses seda yoktu.
Acaba telefonu kapattı, engel mi attı?
Olabilir.
Telefonu kapatmış mı diye bakmak için kulağımdan çekip göz hizama getirdim.
Eeeee kapatmamış?
Tekrar kulağıma götürdüm, çatık kaşlarım ile.
"Sen kimsin?" Dedi tanımadığım gür ve tok bir erkek sesi.
Doğru gördüğümden emin olamayıp telefonu görüş açıma hızla soktum. Pampa yazıyordu. Gözlerim ve ağzım aynı anda açılırken, telefonu kulağıma koydum ve bağırdım.
"Lan sen benim arkadaşımı mı kaçırdın?!-
"Saçmalama ne kaçırması-
"Aaaaaaaa! İmdaaaaaat!-
"Bağırma bağırma sus.-
"Anne yardım edin! Kaçırılma va-
"Kızım delirdin mi sen? Ne kaçırılması!? Sus diyoru-
"Kaçırıldım, kaçırıldı! Kaçırıldık!"
"Ya ben seni falan kaçırmadım. SUS ARTIK!" Diye bağırmasıyla kafamı kaşıyıp dudaklarımı birbirine bastırdım.
Ben bağırırken o da aynı anda benimle konuşuyordu, çok fazla karmaşa vardı.
"Ne bağırıyorsun?! Deli misin?! Ben kimseyi kaçırmadım!"
"O zaman arkadaşımın numarasının sende ne işi var?! Neden o değil de sen konuşuyorsun."
"Ne arkadaşı? Bu benim numaram."
"Kızım sen bana beni ara bebeğim yazmışsın, bende aradım. Onca bela arsında başıma bir tane daha eklendi."
"Kız Lalinya, ne oluyor? Ne bağırıp duruyorsun? Kiminle konuşuyorsun sen?" Diyip kapımı açıp bana baktı annem.
"Hiiiçç" diyiip tatlı tatlı güldüm. "Barış'la konuşuyorum." Dedim aklıma ilk geleni söyleyip.
Barış'ı duymasıyla memnun olmuş bir ifade ile odadan çıktı. Derince bir nefes verdim.
"Barış kim!?" Dedi soğuk bir sesle.
"Sen hâlâ burda mısın gerzek? Sanane ayrıca, kimse kim!"
"Ne hâlin varsa gör. Yabancı numaralara da öyle şeyler yazma bir daha." Dedi umursamazca.
"Yıbıncı nımırılırı dı bıylı şıylır yızmı bır dıhı." Diye onu taklit ettim.
"Telefon hâlâ açık yalnız." Dedi ve sonra meşhur dııııt sesi geldi.
Ben hâlâ şaşkın şaşkın telefona bakarken, ne olduğunu anlayamazken bir bildirim geldi.
05** : Kanka alt tarafı bana yazacaktın ya, çok mu zordu?!
Numaranın yanında yazan isme baktım.
Derin yazıyordu..
Ah anne ahh, senin yüzünden elalemin çocuğuna neler yazdım ya? Senin şu gözlüklerin nerede Allah aşkına?
-------------
Nasıldı?
Beğendiniz mi?
Fikirlerinizi de söylemeyi unutmayınnn..