Giriş...

Genel kanıda insanların kendisine ''Kimim?'' sorusunu sormaları gerektiği söylenir ve bu bence deli saçmasıdır. Çünkü insan kim olduğuyla bitmez hiçbir zaman. Bu yüzden bence insan kendisine üç soru sormalıdır ''Kimim, Neyim, Niyeyim?'' İlkinin cevabını gayet kolay verebilirim aslına bakarsanız:
''Ateş Set'' İkinci soruya geçelim. Bunun ise bir çok cevabı vardır; ''Kardeşim için bir abi, annem için bir evlat, sokaktan geçen herhangi biri için denk geldiği bir sıfat, bazıları için çok iyi, bazıları için yüzünü tekrar görmek istemeyeceği kişiyim''. Ve son soruya geldiğimizde ise... Hiçbir cevabımın olmasına şaşırmıyorum, aslında bu sorunun cevabını bulanları da oldukça takdir ediyorum. Çünkü insan kim veya ne olduğunu kolayca bulabilir de niye olduğunu o kadar kolay bulamaz. Çünkü bir anlamı olmalıdır yaşanan her şeyin; dün döktüğüm gözyaşının, yarın atacağım kahkahanın, belki de bir hafta sonra olacağım bambaşka bir yerin. Çünkü hiçbir acı yok yere çekilmez ve hiçbir mutluluk öylesine oluşmaz. Bu dünyada bir niyemiz var ve cevabını bulmakta bize düşüyor.
Bunları düşünerek geçirdiğim bir başka sahil gecesinin ardından kulağımda Flört-Manolya adımlarıma eşlik ederken eve doğru yürümeye başladım. Sokaklar öyle yalnız, öyle bu yalnızlığından mutlu bir şekilde duruyorlardı ki sanki her girdiğim sokak bu yalnızlığı bozduğum için benden nefret ediyordu. Ama tahmin edersiniz ki bu yalnızlık sadece insanlar için geçerliydi, bir çöpün altında yatan kediyle veya adım sesimi duyunca yattığı yerden kafasını kaldırmakla yetinen köpekle hiçbir sorunları yoktu. Zaten neden olsundu, ne de olsa insan kendi türünden olana bile zarar veriyordu bir kedi, bir köpek veya bu sokak onu neden sevsin. Yavaş adımlarla kulağımdaki şarkılar birbiri ardına ruhumu mest ederken maalesef sonunda eve varmıştım. İki kez kilitlediğim kapıyı olabildiğince az ses çıkararak açıp girdikten sonra aynı sessizlikte kapattım. Telefonun ışığıyla odama kadar ilerleyip yatağıma oturduktan sonra komodindeki sürahiden bardağıma bir bardak su doldurup bir iki yudum aldım ve telefonu komodinin üstüne bırakıp kendimi yatağın üstüne bırakıp tavanı izlemeye başladım. Şöyle mırıldandım kendi kendime ''Yarın yepyeni biri olarak uyanacaksın Ateş, umarım yaptığın hiçbir şeyden pişman olmazsın.''