Vâris

Sabah uyandığımda başucumda annemle babam vardı belli birşey istiyolardı uyanır uyanmaz bana "seninle birşey konuşmamız gerekiyor" dedi babam sonra annem atıldı söze "hemen kalk elini yüzünü yıka küçük salona gel" dedi bende dediği gibi yaptım tabii umurumda değil de sonuçta her zaman dedikleri şu konulardan konuşacaklar sanmıştım ama üstümü giyinip salona indiğimde pek de öyle gözükmüyorlardı babam söze girdi "Beceremeyeceğini biliyorum ama tahtı amcana bırakamam ne olursa olsun benim tahtımın sahibi sen olmak zorundasın beceremeyeceğini eminim ama yine de sana bırakacağım amcana değil sonuçta tartımın vârisi sensin" dedi aslında pek de şaşırmamıştım ama benimle böyle bir konuşmayı yapacaklarına inanmıyorum önceden benimle önemli konular dışında çok konuşmazlardı annemse tamamen gösteriş peşindeydi bana asla tahtta"Güzelliğinden ödün vermeyeceksin" dedi tabii ki güzellik benim umurumda değildi annemin bunu benim için değil kendisi için söylediğine eminim sonrasında babam söze girdi "Ben ağır ve ölümcül bir hastalığa yakalandım" dedi üzülmemiştim sonuçta Ben onlar için sadece bir gösteriş malzemesiydim beni kraliyet konuşmaları dışında hiçbir yerde öpüp koklamazlardı ama eğer ki kraliyetin önüne geçersek O zaman işte böyle sevgi'ye boğarlardı ama saraya geri döndüğümüzde o sevgili söke söke geri alırlardı benden hiç ama gerçek annem ve babam olduğunu düşünmesi ama maalesef öyleydiler sonra babam tekrar söze girdi "bir yılım bilemedin iki yılım var"
dedi ben de "peki" dedim ve kestirip attım annemle babam buna şaşırmıştı yüz ifadelerinden belliydi böyle oldu ama umurumda bile değildi ister ölsünler ister kalsınlar Bana ne Bir zararları ne de bir yararları vardır
hep gerçekten birinin kızıymışım gibi hissetmek istedim ama hiç hissedemedim bu hissi umurumda bile değil. küçükken hep beni beyaz prens gibi atın gelip kurtarmasını isterdim aynı hikayelerdeki gibi ama hiçbir zaman bunu yaşamadım çünkü bu ancak peri masallarında ve kitaplarda olurdu aşk benim için saçmalığa dönüşmüştü çünkü annem babam hep kavga ederdi bütün çiftleri böyle zannederdim sonrasında aşktan vazgeçtim ve kendimi kurtarabileceğime inandım ama bu saraydan bu kraliyetten hiçbir şekilde kendimi kurtaramadım çünkü annemle babam muhafızlara benim habersiz çıkmama anneme vermişti bazen çıkıp kraliyet çarşısı yerine ortak çarşıya gidiyordum tabii ki ama sadece bundan ibaretti