4. bölüm · Kurtun kızı

BU-DA-NE!?

Oguz Dönmez

Yolda giderken ara ara durup dönüşmeyi denerken hiçbir sonuç alamamamla beraber yolu yarılamıştık
L: yine olmadı mı?
K: o kadar kolay mı sanıyorsun?
L: öfkelenmen lazım anca öyle dönüşebilirsin
K: böyle konuşman beni sinirlendiriyor mesela
L: yeterince değil

Ona döndüğümde motoruma tekme atmıştı sinirlenmem için yapmıştı
L: bu sinirlendirir mi seni?
Yumruğumu sıkıyordum ama dönüşmeme yetecek kadar değildi ama aile fotoğrafımızı aldığında pençelerimin çıktığını hissettim
L: hadiii
K: leeeehh
Üstüne atılıp pençe atmaya çalıştım kaçınıyordu tam bu anda arkamda bir gümbürtü ve tiz bir çığlık duydum döndüğümde devasa bir canavar bize bakıyordu bir sürü dişi ve kocaman siyah ahtapotumsu kolları vardı

K: BU DA NEEE
L: AAA HAYIR YAA!!
O anda önüme geçip o şeye ateş etmeye başladı duracak gibi durmuyordu
L: kumsal insana dönmen lazım
K: deniyorummmm
Motora binip uzaklaşmaya başladık Laura hala arkamda ateş ediyordu o şeyin durmak gibi bir niyeti yoktu
L: son şarjörüm düzelsen artık
K: gel panele geç
zar zor yer değiştirip ayağa kalktım
L: napıyorsun
K: babam öğretmişti sen dümdüz devam et

Deyip halatımı köprüden giden Vince atıp zıpladım
K: AAAAA
Babamın uzisiyle hala o yaratığı tarıyordum alttan arabalar geçiyordu en sonunda insan olduğumu hissettiğimde o şey de ölmüştü anlaşılan köprüye doğru tırmandığım anda zemine yattım çok geçmeden Laura yanıma geldi

L: planın bu muydu? kafayı yemişsin sen
K: rica ederim, gidebilir miyiz?
L: iyi olur...

Kısa bir süre sonra ormana girmiştik kenarda durduk
K: tamam şuuu dev yaratık...o neydi?
L: o bir melzopeycdi
K: neydi
L: melzopeyc , melez avcısı bir tanesi buraya geldiyse devamı da gelecektir
K: devamı derken
L: melzopeycin yaratıcısı siz kurtları da yarattı
K: yani bu şey bendeki kurdun kardeşi falan mıydı
L: Melezler onu yendi onu ülkeden çıkardılar SONSUZA DEK
K: Bu şeyin sahibinin adı ne
L: mold

Yürümeye devam ediyorduk yaklaştığımızı hissedebiliyordum sanki hemen dibinde gibiydik

K: bu moldla , melzopeyc bizden ne istiyor
L: bizi değil seni istiyor , sende istediği bir şey var
K: bende sadece aptal bir motor, dandik bir yüzük ve sivilce var
L: ve de meltix
K: ve de ne?
L: göstereyim
Deyip kendi pençemi kendi enseme saplamıştı
L: diyelim ki öldün, kurtun seni diriltebilir
K: harika
L: ama bu sadece melezlerde olan bir şeydir ve bu olursa kalbinle kürtün tek bir bütün haline gelir bu bir formül
K: salvatorun yapmaya çalıştığı serum
L: onları ölümsüz kılar...

K: neyse ki hiç ölmedim yaa
L: bir kere öldün
Anılarım kafamda canlandı salvator ölmeden önce beni boğmuştu sonrasını hatırlamıyordum

K: A! hayır Hayır!! Yani bu şeyden bende var
L: tamamen dönüşürsen meltix bir sinyal gönderir
K: tamam.. yani dönüşemiyor muyum?
L: sadece pençelerde sorun yok ama tamamen dönüşürsen saniyeler içerisinde gelirler
K: hadi gidelim, ne bulacaksak bulalım
L: hayır
K: ne demek hayır
L: anlaşma seni buraya getirmekti tehlikeye girmek değil orada ne bulacaksan... Hepsi senin

arkasını dönüp gitti, ormanda ilerleyip kulübeyi ya da kuyuyur ararken bir süre sonra fark ettim ki kendi etrafımda dönüp duruyorum sadece
K: Eeeeehhh babaaa nereye yaptırdın bu kulübeyi
O esnada sudenin anlattığı bir şey aklıma geldi "sadece kurtların görebileceği bir ev"
O anda kurt gözlerimi açıp etrafa baktım ev tam ortada duruyordu bulmuştum hatırladığımdan çok daha güzeldi ama zeminde bir anda altın sarısı bir yazı belirdi
X: eve hoşgeldin
K: kimsin sen
X: benim , Ariel
K: Nesin sen
X: düşman değilim , ilerle

Kulübede bizi neler bekliyor
Ariel aslında kim? ve ne?
Sonraki bölümde büyük bir şok geçireceksiniz her şeye hazırlıklı olun bu kitap fazla uzun sürmeyecek demiştim 2 bilemediniz 3 bölüme final karşınızda olacak