11.bölüm:kırgınlık

O kişiye baktığımda hakandı...
Üstüme döktüğü kahve bile onun beni zorbalaması kadar canımı yakmadı ....

Hakan beni tanımamıştı sadece bir müddet fazla oyalanmıştı gözleri üzerimde....
Sonra özür dileyip gitmişti...

Bende geçmişe dalmıştım yanımda deniz telaşla bir şeyler diyordu...

Deniz:Hayat! canın yandımı...üfff üstün yanmıştır....Salak çocukta gitti...

Ben acıyı bile hissetmiyordum...kırgındım sadece ....herşeye,hayata,kendime,hakana,beni zorbalıyanlara....

Sonra kendime geldim...

Hayat:i-iyiyim

Deniz:Nasıl iyisin yandı her yerin!
Bekle ben bir bez alıp geleyim...

Deniz bez almaya gitmişti...
Daha fazla hakanla aynı ortamda bulunmak istemiyordum...

Ayağa kalktım ve eve doğru yürümeye başladım....

Denizden;

Hayatın üstü yanmıştı....
Aptal çocuk kahveyi döküp sadece bir özür dileyip gitmişti...

Ama hissetmiyor gibiydi..

Bez istemeye gitmiştim baristadan

Geri geldiğimde hayat yoktu...

Ona mesaj yazmaya başladım
..

Deniz: Hayat nerdesin?

Hayat: iyiyim,biraz yanlız kalmaya ihtiyacım var başka bir zaman yaparız projeyi...

Deniz:iyi olduğuna eminmisin üstün yandı yerini söylede yanına geleyim

Hayat:gerçekten iyiyim

Deniz:Üstünü değiştirmeyi unutma hemen değiştir....yanına gelmemi istemediğine eminmisin?

Hayat:evet,yanlız kalmaya ihtiyacım var...

Deniz: peki....kendine dikkat et