1.BÖLÜM YANIŞIN BAŞLANGICI

O gün hava sisliydi heryerde silah sesleri ve bağrışlar kopuyordu... Düşman ateş ediyordu saldırıya uğramıştık. O sırada yanıma küçük bir çocuk geldi "Lavin siz misiniz? " olduğum yerde kalmıştım adımı nerden biliyordu? Tamam! Kabul ediyorum bu biraz saçmaydı titriyor elleriyle bana bir kağıt verdi ve koşarak ormana doğru gitti zarfı açtığımda dona kalmıştın etrafıma baktım ama kimse yoktu notta "Seni izliyorum Lavin Sancak" yazıyordu arkamı döndüğümde bir el ağzıma doğru bir pamuk götüren be tam savaşın ortasında bayılmıştım.
Sen kim oluyorsun da Alparslan Sancağın kızınk bayıltıyorsu? Nasıl cürret edersin?

Gözlerimi açtığımda simsiyah bir odadaydım. Bir sandalye'ye bağlanmıştım
"İMDAT! KURTARIN BENİ! " diye bağrıyordum ama nafile... Tam o sırsda kapı açıldı içeri birazda ışık girmişti ama sadece ışık değil başka biri daha girmişti

Kağan Kurt...

"KİMSİN SEN! " diyerek ona bağırdım ama hiç bir tepki vermiyordu karşımda pişkin pişkin sırıtıyordu. Orospu çocuğu sırıtarak
"Ecelinin" dedi.HAHAHAAAHHA çok komikmiş güleyim bari bende dalga geçiyordu daha sinirlenmeye başladım ama belli etmedim "Nerdeyim ben!? " odadaki bir sandelye'yi alarak önime koydu ve ters bir şekilde oturdu "Ormanın en sesiz yerindeyiz, bir kulübede"ormanın en sessiz yerinde ve bir kulübe. Bunların hepsi tesadüf müydü? Hadi canım! Bir mafya bozuntusu bunu nasıl bilecekti siksen inanmam.