3.bölüm

"Herşeyi zamana bıraktık, zamanımız varmı bilmeden" -Özdemir ASAF

Instagram'da gördüğüm bu sözle iç çektim halen uçaktaydım daha 2 saat vardı. Eren aklıma geliyordu ona uzun süre sarılamamak içimi acıtıyodu ama bu benim için en iyisiydi. Cama baktığımda turuncu güneşin bulutlara vurmasıyla oluşan inanılmaz manzarayı izledim. Telefonumu açtım ve saate baktım 21.20 idi birden bildirim geldi ve whatsap ı açtım.

Eren
Güzelim geldiğin gibi beni ara. Sesini özledim.

Gülümsedim telefonu kapattım inişe geçiyoduk. Cebime koydum. İniş biraz sarsıntılı geçti. İndiğimizde hızla uçaktan indim ve bavullarımı aldım havalimanının çıkışında minibüs bekliyordum ve evin konumuna bakıyordum ev sahibiyle konuşmuştuk 3. Katta oturuyodu bundan sonra herşey hızlı geçti minibüs geldi bindim bı oğlanın yanına oturdum oğlan telefona baktıktan sonra "yeni kiracı sensin demek" dedi anlayamaz şekilde baktığımda "Selihanın oğluyum ev sahibinin" dediğinde anladım der gibi baktım konumda indim oğlan halen yanımdaydı bir kaç sokak ilerledikten sonra binaya girdim ev sahibi biraz dinlenmem için bugün kontratla uğraşmama gerek olmadığını söyledi oğlan eve girerken iyi geceler dileyerek aşağıya indim hızla eve girdim çantamı kenara attım ve kanepeye uzanarak uyudum.
------------------------------------------------------------------
Uyandığım da yaptığım ilk iş Ereni aramak oldu onunla konuşurken bir yandan etrafı topluyordum bir yandanda çay demliyordum kapı çaldı telefonu kapattığım gibi kapıya koştum kapıyı açtığımda kapının önünda iki kız vardı ellerinde tabakla kurabiyeler vardı yeşil gözlü kız bu sessizliğe son verdi "merhaba yeni taşınmışsın sanırım bizde sana hoşgeldin diyelim dedik" kızlara ilk bakışta içim ısınmıştı gülümsedim yanındaki kıza bakınca gülümsüyordu yeşil gözlü kız koluna vurunca affalayarak "hoşgeldin" dedi gülümsemem büyürken "hoşbuldum çok teşekkürler buyrun içeriye gelin yeni çay demledim beraber içer yeriz ne dersiniz?" Diye sordum kızlar birbirine baktıktan sonra onayladılar yeşil gözlü kız "müsaitsen neden olmasın? Madem aynı binadayız hatta dairelerimiz karşı karşıya birbirimizi tanıyalım ellerinden tabağı alarak onları içeri buyurdum onlar içeri girerken "koridorun sonu salon" dedim salona geçtikleri sırada kapıyı kapatıp yanlarına gittiğimde yerleşmişlerdi bende tekli koltuğa oturdum yeşil gözlü kız elini uzattı "Ben Asena" Asena, güzel bı isimdi en sevdiğim öğrencilerden birininde ismiydi gülümseyerek elimi uzattım "Alara memnun oldum" ardından diğer kız elini uzattı "ben sevda" onunda elini sıktım "memnun oldum". Biraz ölüm sessizliği olduktan sonra Asena sessizliği bozdu "Öğretmenmişsiniz sanırım, nereden geldin?" Kafamı olumlu anlamda salladım "İzmir'den geldim ya siz nereden geldiniz?" Asena atıldı "ben Ankara'dan geldim" Sevda "ben Manisa dan geldim" dedi. Pek konuşmasakta kızlara ısınmıştım. Sevda daha utangaç ve çekingen bir kızdı. Asena daha dik başlı duruyordu. Mutfağa gittim çayları koyduktan sonra yanlarına gittim. Çaylarımızı içip kurabiyelerimizi yiyip birbirimizin hayatlarından bahsettik. Annesi anlattığına göre tatlı bir kadındı birde Abisi varmış. Muhabbet muhabbeti açtı saatin nasıl geçtiğini anlamamıştım bile kızlar gidince Eren e yazdım salonu topladıktan sonra bana verilen yeni sınıfımın listesine göz gezdirdim. Yarın ilk iş günümdü. Polarlı ayıcıklı pijamamı giydim ve kendimi yatağa attığım gibi uykuya daldım...