Kovuluşu Anlamak

9Her şey orada başladı. Kovulduk!... O olaydan sonra yüzlerce kez, binlerce kez kovulduğumuz o günü sorguladık, anlamlandırmaya çalıştık, analiz ettik. Bazen tanrıyı suçladık. Bazen kendimizi, bazen şeytanı. Ancak inanır mısınız ben tarihi bir olayda ya da belki de herhangi bir olayda kimseyi suçlamak istemem. Muhakkak kimse suçlu değildir. Aslında derine indiğimizde bunu daha net görebiliyoruz. Aslında sadece olan budur, elimizde kalan budur, olması gereken budur.
Peki neden kovulduk? Bununla ilgili dolaylı ya da doğrudan birçok yazı var. Konuyla ilgili kabul ettiğim senaryo, yediğimiz meyvenin Adem ile Havva'yı birbirine karşı bencil, vahşi bir hale yani cinsel bir hale getirmesi. Buna göre cinsellik aslında hoş olmayan bir şeydir çıkarımına gidebiliriz bence. Bunu sağlayan şey de akıl yani farkındalık olmalı. Bir aydınlanma, bir sorgulama olmalı. Peki bunlar kötü şeyler mi? Aslında devinim de burada başlıyor. Bunlar lanet ama bizi düştüğümüz bu yerden kurtaracak olan da bu farkındalık ve mukayase gücümüz. Bir de tanrı bize muhakkak iyilik vermiştir. Lanet diyorum çünkü onları kullanmak için ıstırap çekmek gerek.
Peki cennetten formaliteden mi kovulduk? Hayır. Yaptığımız yanlıştı. Ancak yanlış yapacağımız biliniyordu. Biz yanlış yapma özelliği bulunan bir yaratımdık. Ve bizim neye ne kadar tepki vereceğimiz, nerede ne kadar dayanacağımız biliniyordu. Sonunda dayanamadık ve elmayı yedik. Demek ki elmayı yeme arzusu bizde elmayı yemeden önce vardı. Elmayı yedikten sonra hinlik düşünmeye başladık belki de. Özetle tanrı bize başta cenneti göstererek bizi dünyada tekrar dönmeye teşvik etti. Ancak bizim alnımızın teriyle kazanarak cennete gitmemizi istedi. Zaten bizi buna göre yaratmıştı. Bundan dolayı bazen uzaylıların insanlar olduğunu düşünüyorum.
Peki eve nasıl geri dönebiliriz? En büyük lanetlerimiz sevgi, merak, istek, merhamet gibi şeyler bize nasıl rehberlik eder? Bunlar nasıl bizi mahkum eder, nasıl özgür bırakır? Sonraki yazımda beraber keşfedelim...