1. Bölüm (kuralsız bir hayat...)

Bu hayata nedensiz geldiğimi sanırdım. sadece acı çekmek için geldiğimi sanırdım. ama aslında bir nedenim vardı kuralarla dolu bu hayatı kuralsız yaşayacaktım...

Bu kararı nasıl mı verdim? 4 aylık bir sürem kaldığını öğrendim.. bu kötü bir haber değil mi?HAYIR bu boktan hayatı azcık gülük gülüstanlık yapmak için yeni bir fırsat bu...

Ben sevilmedim, artik asla sevilmek istemiyorum çünkü bundan sonra sevilsem, öldüğümde onların kalbine kara bir delik olacaktım...

▪️▪️▪️

Okulun yolunu tutmuş, Kara Kara düşüncelere dalmıştım... ailemin bu sesiz ölümden haberi yoktu. Onlarla konuşmuyorumdum...Annem öldü 3 yıl önce, baba iyi bir Adam değildi. Üvey annemlede anlaşamıyorum.. tek tatlı şey 1 yaşındaki masaldı!

Okulla, vardığımda 1 saat geç kalmıştım, dert değildi ben dersleri falan önemsemiyordum...
Yaşamıyor gibiydim! 5 dilekçem çoktan vardı... yinede açıktan okumayacaktım!

Herkes derslerdeydi, bahçe sesizdi...metin abiyi gördüm, okulun güvenlikçisiydi. O Adam herkese sevecendi, banada öyleydi. Onunla pek samimi değildim...genelikle görmezden gelirim falan...Ben kimsenin beni sevmesine izin vermeyen biriyim...çünkü ilgi almamıştım hiç... ilgi iyi birşey olsada ben alışmamıtım.

"Günaydın!" Dedi her zamaki gülümseyerek, tatlı bir sesle.

Yanından öylece geçtim...

Derse hemen girmek istememekle birlikte lavaboda oyalandım...zil çaldı ve sınıfa girdim. Ne sırtımda çanta ne üzerimde bir forma, ben böyleydim... katlanılmayacak bir insan! Cam tarafı, arka sıraya gittim oturdum.üzerimdekiler hep siyah renk olduğu için bana hep:

"Cenazeden mi geldin?"

"Sevgilin mi öldü?"

"Sınıfta bir ölü var!"

"Kendini havallı sanıyor!"

Gibi sözlerle hitap ederlerdi...kulaklığı mı takıp, hoca gelene kadar bir şarkı açtım:

Ama başa sar çünkü ♪

Elimdekiler kalmadı düştü ♪

Bir anda tersine döndü ♪

Gerçeği gördüm, hayalime küstüm! ♪

Ders başladı falan, telefonumu verdim. Sorun çıkartmamak adına. Şimdide ya uyuyacak ya bir yerlere dalıp üzücü fantaziler uyduracak yada sıramın altındaki tek sağ kalmış defterimi cıkartıp birşeyler karalayacaktım...

Defteri masaya koyup, boş bir sayfayı açıp, düşünceler arasında defteri karalıyordum...aklıma bir soru takıldı aklıma. Ölücem ve ben böyle mi yaşayacağım? Kara Kara şimdide bunu düşünmeye başladım. Hep böyle mi yaşayacağım? Dedim kendi kendime...

Hayır!

Temiz bir sayfayı açıp, bir başlık yazdım!

Ölmeden yapılacaklar listesi:

1. Kendime bir aile bulabilmek

2. Gerçek bir dost bulabilmek

3. Bir kız gibi olmak, renkli kıafet ve makyaj...

4.

Hepsi imkansız gibi görünsede yapacaktım...teredüt ettim 4. Yazmakta...ama yazdım!

4. Aşık olmak

Yazar:

351 kelime sayısı... galiba uzun oldu ama ben kısalara alışkın değilim...okuduğum kitaplar kalın ( ´ー`) bölüm olarakta kalın seviyorum... umarım keyif almısınızdır

Fragram:

diğer bölümde nehir, listeki şeyleri teker teker yapmak istiyor... bârın karşısındaki çocuğa aşık oluyor...