BÖLÜM 2

(Burak patron arar)
-Esma Burak bey arıyo
-Sıçtıınnn
-Ya merak etmiştir belki
-Aç bi aç
-Tamamm görüşüüüüzz
-Hadi bayy
(Açar telefonu)
-Buyrun Burak bey
-Aaa Eslem sana,bana bey diye hitap etmene gerek yok demedim mi kırıldım bak
-KOROLDUM BOK
-Efendim?
-Iıı yok Burak bey ne istemiştiniz
-Dün nere kayboldun külkedisi
(Hahahaaha diyerek kahkaha atar)
Eslem sessiz bir şekilde
-Öğğğ götüm
-Şey birşey yok ya Burak bey öylesine çok değer verdiğim Bi arkadaşım geldide uzun zamandır görmüyordum da
-He anladım kolundan tutup götürdüğünü söylüyolarda
-Hayır hayır asla
-Erkek miş
-Evet evet
-Tamam bay bay külkedisi
-Baybay
(Ve telefonu kapatır)
(Duşa girer ve çıktıktan sonra bilinmeyen bir numaradan +6 cevapsız arama olduğunu görür)
-Höşşş bune olm kim bu
(Geri arar)
-Kimsin kardeşim ne 6 defa aramışsın
-SEN NİYE AÇMIYOSUN BU TELEFONLARI BURAK BEYİNE AÇMAYI BİLİRSİN AMA
dedi bağırarak Eslem bu ses tanıdık gelsene tam çıkartamamıştı
-Noldu hayırdır Emir Kalaycıoğlu ben tanıdık geldimi
-Hıı aynen şimdi çıkarttım noldu ne var niye aradın
-Kapıyı aç
-Ne kapısı ya
-Cennetin kapısı
-Höö çok komik
-KOMİK
(Kapı çalar ve Eslem korku ve anlamaz gözlerle bakar)
-Açmicam
-Açacaksın
-Açmicam
-AÇICAKSIN
-yoo
-iyi tamam öyle olsun
(Telefonu kapatırlar)
-Oh bok ya
(Kapı kırılır)
-laann
-Eslem hanım bizimle geliyorsunuz
-Anlamadım!? gelmiyorum hem siz ismimi nerden biliyorsunuz be
-Eslem hanım lütfen işimizi zorlaştırmayın
-Ne işi ya ne hanımından bahsediyorsunuz
(Adamlar eslemi bayıltır)
*Emir gilin konağı*
(Emir eve kucağında eslemle gelir)
-Azize(Emirin annesi):Oğlum kim bu kadın ne yapıyorsun sen
-Gelinin ana
-Ne-ne gelini EMİR!
(Emir hızla eslemi bir odaya götürür ve yatırır sonrada saçını okşayıp öper ve gider)
-Cihan(Emirin abisi):Kim bu kız
-Dedim ya abi
-Emirr kim dedim
-O işte
-Hee şimdi anladım napıcaksın şimdi
-Anam bu kızı kaçırdığını hele bide pavyonda çalıştığını duyarsa tutmaz bu evde bunu sende biliyorsun
-Biliyorum abi ama ben bu kızı seviyorum birşeyler düşünücem hemde kız hastalığı için çalışıyor
-Tamam tamam neyse işte
(Eslem uyanır anlamaz gözlerle etrafa baktıktan sonra irkilir)
-Neredeyim lan ben
(Hemen kalkar ve kapıya doğru yönelir kapıyı tam açıcakken başka birisi kapıyı açar)
-Derya(Cihanın karısı):Anaaa bizim yeni gelin uyanmışş ben Derya kızz Cihanın karısı yani Emirin abisinin karısıı
-Ne?ne yeni gelini ya noldu bana neredeyim
-Kız hani sen Emirle geldin ya Emirin kucağında
-Emir? Şu Kalaycıoğlu olan
-He oda,sen iyimin kız
-Bakın Emir size ne dedi bilmiyorum ama ben emirin karısı sevgili hiç bişeyiyim tamam mı tanımıyorum bile
-Anaaa,nası kız-Ya ben Ankarada pavyond-
-Şşşş kız ne diyorsun sen
-Ne? Eslem Borsal ben merhaba pavyonda çalışıyorum
(Derya kapıyı kapatıp içeriye girer)
-Bak Eslem burası Mardin
-Ne!? Ne Mardini ya
-Dur kız sözümü kesmede anlatayım
-Tamam tamam
-Biz Kalaycıoğlu aşiretiyiz Hanım ağa 'Azize' anam,ilk oğlu yani benim biricik kocamdır kendisi 'Cihan' 8 yıldır evliyiz birde Emir işte aranızda ne geçti bilmiyorum ama kızım anam senin istemeden kaçırıldığını ve pavyonda çalıştığını duyarsa seni bitirir
-Ağanız yok kayınbaban falan
-Yok yıllar önce anamı Cihan 4 yaşındayken ve anamın emiri tam doğuracağı gün terk etmiş
(Eslem kaşlarını hızlıca şaşırtan bi ifadeyle kaldırarak)
-Anladım
Der
*Emir ve Derya*
-Nerden yenge eslemle mi konuştun
-He kıyfet getirmeye gidiyordum kızı kaçırmış gelmişsiniz bornozla
-Yenge ben bu kızı seviyorum
-Tamam yengem ama anam duymasın pavyonda çalıştığını ne olacağını sende biliyosun
-Yenge hasta kalbinden hasta o yüzden girdi pavyona hastalığı yüzünden işinden olmuş iş bulamayıncada son çare
-Anladım yengem sen bu güzel kalbin iyileştir olur mu en azından dene
(Der kalbine elini koyarak)
-İnşallah yenge inşallah
(Derya giderken son dakika Emir)
-He yenge odaya biraz geç gelsen olur mu konuşmam lazım
-Tamam tamam
-sağol
(Deryada cevap anlamında gözünü yaşça kapatıp açar)
*Eslem*
Derya abla gittikten 5 dakika falan sonra odaya Emir geldi
-Emir sen ne yapıyorsun ya
(Diyerek Emirin üzerine yürür)
-Şşş sakin prenses
-Ya ne sakini bide sakin mi olmamı bekliyorsun şimdiden söyliyim hiç bekleme
-Anlatıcam herşeyi
-Anlat hadi çabuk çünkü gidicem bu evden
-Hiç bi yere gitmiceksin anladın mı
-Emir ne anlatacaksın anlat çabuk
-Ankaraya bir iş için geldiğimde gördüm seni Yusuf yani ııı kuzenim kafa dağıtmak için çağırdığında seni gördüm
(Kaşlarımı çatarak baktım ona)
-Ne?Nasıl ben seni görmedim hiç
-Kapıdan sessizce izliyodum seni
(Şaşırarak sordum)
-Ne zamandan beri Emir bana niye söylemedin göstermedin kendini
-4 yıl önce hayatını çok iyi biliyorum kalp hastalığını,pavyona o yüzden girdiğini,yetimhanede büyüdüğünü,tek arkadaşının Esma olduğu onunlada yetimhanede tanıştığını,hayatını,yediğini,içtiğini,o piç şerefsizin seni sevdiğini bile malesef ki
-Kim?
-Borok beyini
-Burak bey mi
-Sakın bilmiyorum deme
-Yo biliyorum
-Bi zahmet yavşıyo bildiğin
(Başımı sallayarak)
-öyle
(Dedim)
-Ama neden?
(Diye sordum ve Emir elini yavaşça yanğıma getirerek)
-Seviyorum çünkü seni
(Yüzümdeki şaşkınlığımı tutamıyodum)
-Ne?Emir bak seni kırmak istemem ama bak ben sevmiyorum seni tanımıyorum bile özür dilerim
diyip hemen kalktım Emiri arkamda bırakarak hemen sonra kapıyı tıklayarak Derya abla geldi bende hızla gittim
*Emir ve Derya*
-Yenge..
-Yengemm..
(Diyip emir kafasını Derya ya yasladı)
-Sevmiyo beni
-Emir bak çok üzülüyon biliyorum ama yapacak birşey yok seni tanımıyo seni görmemi bile ondan seni sevmesini bekleyemezsin
-Biliyorum yenge ama
-Ama işte yengem 'ama' yapma lütfen
-Nasıl yapmayayım yenge
-Oy be yengem oy