5. bölüm / 5
KIZIL SUSKUNLAR🖋 BÖLÜM 5 KÜLLERİN SESSİZLİĞİ [FİNAL]
Bölümler 5Şu an: 🖋 BÖLÜM 5 KÜLLERİN SESSİZLİĞİ [FİNAL]
Çakmak yere düştüğü an, dökülen gaz yağı hırslı bir açlıkla alev aldı. Eylül' ün dünyasında ateş, sadece bir yok edici değil; aynı zamanda acı bir temizleyiciydi. Alevler, yaşayan duvarları oluşturan o lanetli gelincik saplarına tırmanırken, yeraltı tüneli kulakları sağır eden bir çığlıkla sarsıldı. Bu ses bir insana ait değildi; bu, toprağın ta kendisinin feryadıydı.
Kök Varlık, devasa gövdesiyle alevlerin arasında kıvranırken Elias’a doğru hamle yaptı. Dikenli parmakları Elias’ın omzuna değdiği anda, genç adam etinin yandığını değil, ruhunun emildiğini hissetti. Zihnine binlerce insanın son anları, o gelinciklerin altına gömülen sırların ağırlığı doluştu.
"Biz gitmeyiz!" diye inledi yaratık. "Biz toprağız, toprak ise sonsuz!"
Elias, acıya rağmen dedesinin not defterini göğsüne bastırıp çıkışa doğru koşmaya başladı. Arkasındaki yangın, gelinciklerin damarlarındaki o gizemli sıvıyla beslenerek mavi ve mor renklerde parlıyordu. Tünelin tavanı çökmeye, yer sarsılmaya başlamıştı.
Yeryüzüne, temiz havaya ulaştığında güneş doğmak üzereydi. Elias, arkasına baktığında evin ve tarlanın devasa bir duman sütunuyla göğe yükseldiğini gördü. Binlerce kanlı gelincik, alevlerin içinde simsiyah küllere dönüşüyordu. Vadi, ilk kez bu kadar sessiz, ilk kez bu kadar huzurlu görünüyordu.
Ancak Elias, avucunun içine baktığında donup kaldı. Kök Varlığın dokunduğu yerde, derisinin hemen altında, ince kırmızı bir damar bir çiçek sapı gibi kıvrılarak ilerliyordu.
Eylül Şimal Ergün’ün kaleminden çıkan son satırlar, gerçeği acı bir şekilde yüzüne vuruyordu:
"Vadi yanabilir, tarlalar küle dönebilir. Ama bu toprağın kanı bir kez damarlarına sızdıysa, sen artık kaçamazsın. Artık tarla sensin. Ve bir sonraki baharda, ilk gelincik senin kalbinden filizlenecek."
Elias, uzaktaki tepeden vadinin küllerini izlerken, boğazında bir kaşıntı hissetti ve öksürdü. Avucuna düşen şey, küçük, taze ve kıpkırmızı bir gelincik yaprağıydı.
- SON -
🖋️ Eylül Şimal Ergün’den Sonsöz:
"Korku, bittiğini sandığınız yerde yeniden filizlenen tek şeydir."
Bölüm etkileşimi
