Sabah Konuşması

Sabah Konuşması
Sabah serin bir havayla uyandım.O günün güzel olacağından emindim çünkü bugün yılbaşı vardı.Türklerin olmasada bence kutlamak eğlenceliydi.Ben yinede o fakir olsada evimize kendi kendime birşeyler hazırladım.Bugün o nefret ettiğim okula gittim.Ne var ki okulda da gidiyoruz?Sadece yazı yazmayı öğreniyorsun.Gerisi yok zaten.Ben satış yapar eğlenirim daha iyi.Şu zenginler neden okuyor anlamıyorum.O kadar paran var, meslek sahibi olmana gerek yok.Okuma kardeşim ne gerek var takıl zenginliğe.Benim aslında okuyup meslek sahibi olmam lazım.Çünkü biz fakiriz.Para lazım bize.Geçenlerde bir amca gördüm okuldan dönerken.Bana şey dedi:
-Oğlum sen niye böyle poşetle dönüyosun eve?Çantan yok mu?
Bende doğal olarak yok demek zorundaydım.
-Yok amca.Fakirim ben çanta alacak param yok.
Amca bir hüzüne kapıldı.Küçükken o zenginmiş.Yani bana göre zengin okula gidebiliyor çantası eski olsada varmış.Bir de bana bak, benim ne çantam var ne çarığım.Okula da muhtarımız sayesinde gidiyorum.Amca şuan benim gibi fakirmiş.Ama ben kendime bakarım, nasıl olsa gencim.Kolay kolay ölmem ben.Ama o?O yaşlı, ölürse naparım ben.Amca bana:
-Bana dede de.Sende benim oğlum sayılırsın.