1.Bölüm -Cinayet-

"Kalbinin özgürlüğünü kaybedenler için..."

⚖️⛓️💥

Narin Çelebi

KAN

KAN

KAN

Her yer kandı yüzüm saçım ve kıyafetlerime kadar her yerime kan sıçramıştı.Elimdeki eldivenleri çıkarttım ve çöp poşetine koydum.Turgay bunları daha sonra hallederdi,bakışlarım sağıma döndüğüme vahşice katlettiğim adamlara baktı.Liderin sağ kollarıydı yani yaklaşık 1 saat önce öyleydiler şimdi ise cansız bir bedenlerdi.

"Hallettin mi?"diye gelen ses ile arkamı döndüm,Turgay yerdeki bedenleri inceliyordu

"Kızım ne yaptın adamı öldürdün yoksa başka bir şeymi belli değil"dedi ve ağız yüz ekşitti.

"Prensesizliği bırakta hallet şu işi bunları yok et,şu poşetede ekipmanlar var onlarıda yakıyor musun? ne yapıyorsan yap"
Turgay başını salladığında çamurlu yollarda yürüdüm ve arabama bindim.İlk cinayetimin bu kadar kolay olacağını düşünmemiştim,içimdeki korku büyüktü.Ya birileri öğrenirse?

İşte o zaman kendi sonumu kendim hazırlamış olurdum

Ben Narin Çelebi 26 sene önce bu karanlık dünyaya gözlerimi açtım,fakat nerden bilebilirdim ki cehenneme doğduğumu 15 yaşında tanıştım bu karanlık dünya ile,kadın ve çocukların burada bi değeri yoktu.

Eğer erkek isen istediğin her şeyi yapabilirdin
İki senedir avukatlık yapıyordum,hiç düşünmemiştim seçileceğimi ama Tanrının yardımı ile seçilmiştim ve bugün hiç yapmama gereken bir şeyi yapmış Liderin sağ kollarını öldürmüştüm.İlk defa cinayet işlemiştim fakat bu cinayetten hiç bir zaman pişman olmayacaktım.
Arabayı çalıştırdım ve kısa bir sürede evime vardığımda hızla odama çıktım üzerimdeki kanlı kıyafetlerden kurtuldum ve duşa girdim.

Soğuk su vücudumdan arındırırken yavaşça yere çömeldim.Annemin güller sürdüğü elimde şimdi kan vardı.Ne zaman böyle bir insan olmuştum bilmiyordum,yaşadığım dünya beni bu hale getirmişti
Duştan çıktıktan sonra üzerime eşofman ve beyaz bir crop geçirdim kıyafetlerimi çöp poşetine doldurdum ve aşağı indim
Poşeti kapının yanına koyup mutfağa girdim ve kendime bir şeyler hazırlamaya başladım ne kadar büyük olaylar olursa olsun asla aç kalmaya dayanamıyordum.
Kendime tost yaptıktan sonra tam masaya oturacağım sırada kapı çaldı hızla kapıyı açtığımda Turgay kötü kötü bana bakıyordu bende tam tersi ona gülümsedim

"Hoşgeldin Ortak!"

Tek kaşını kaldırıp içeri girdi.

"Sence hoş mu geldim? Şu halime bak,yakalaancağım diye akla karayı seçtim!"

Kıkırdadığımda Turgay'ın koluna girdim ve onu mutfağa sürükledim
"Bence bir tosta bu işi çözeriz"dedim.
Bunun üzerine Turgay gülümsedi ve sandalyeye oturdu kendi tostumu ona verdim ve başka bir tanede kendime yaptım.İçecek koyduktan sonra beraber yemeğe başladık
"Biz bu işi yaptık ama yakalalanırsak ne olacak?"dedi Turgay,bunun üzerine başımı kaldırıp ona baktım.

"Yakalanacağımızı düşünmüyorum elimizden geldiği kadarıyla gizli yaptık planı"

Turgay elindeki tostu bırakıp arkasına yaslandı
"Daha önceki hayatında katil miydin Narin? Nasıl bu kadar rahat konuşabiliyorsun?"

Derin bi nefes alıp ayağa kalktım

"Kendimi rahatlatmaktan başka çarem yok!"dedikten sonra hızla odama çıktım.
Kendimi yatağa attıktan sonra elime telefonu aldım ve son dakika haberlerine baktığımda Lider'in sağ kollarının ölü bulunduğu haberini gördüm
Cinayet sorumlusu hala bulunamamıştı çünkü şuan yatağında uzanıyordu.
Yüzüme çarpık bi gülümseme yerleştirdikten sonra yorganın altına girdim ve gözlerimi kapattım

Ertesi Gün

"Haberi dün gördüm nasıl üzüldüğümü anlatamam Lider,yapabileceğim bir şey var mı?"dedim Masum bir şekilde kesinlikle cinayeti işleyen ben değildim.

"Evet senden bu işi araştırmanı istiyorum avukatlık yapacaksın"dedi Lider,başımı salladım ve daha sonrasında izin isteyip odadan çıktım.Annemin ölümüne sebep olan bu heriften en kısa süre intikamımı alacaktım
Dışarı çıktığımda gizli bi alana girdim ve çantamdan gizlice sigaramı çıkardım tam yakacağım esnada birisi kolumdan tuttu ve ağaca yasladı.Tam çığlık atacağım esnada eli ile ağzımı kapattı
"Bana bak Avukat şimdi senin ile buradan ayrılacağız tek yanlış hareketinde kurşunu beynine yersin acımam"dedi.Sesi kalın ve ürkütücüydü tek yapabildiğim şey başımı sallamak olmuştu.
Elini ağzımdan çekmeden beni büyük siyah bir arabaya bindirdi.Şöföre işaret verdiğinde araba hareket etmeye başladı.Kehribar gözleri üzerimde iken sertçe yutkundum

"Sen kimsin?"diye fısıldadım.
Kehribar gözleri beni baştan aşağı süzdü ve hafif öne eğildi "Tufan Tunus Alpuga"dedi.Bunun üzerine kanım donmuştu.
Alpuga...

Bu adam yüzyılın en büyük suçlusu olan Kuzey Sungur Alpuga'nın kardeşiydi.
Aman Tanrım nasıl bir işin içine düşmüştüm ben?

Araba uzun bir süre sonra durdu ve Tufan denen adamın bakışları bana döndü ve arabadan inmem için işaret yaptı
Bacaklarım titreyerek arabadan inip etrafıma baktım
Karanlık ve gizemli bir yerdi karşımdaki ev korku evlerinden fırlamış gibiydi.Ağaçlarından üzerlerinde kargalar vardı ve bu hayata en korktuğum hayvan olabilirdi
"Yürü"
Gelen ses ile ilerlemeye başladım her adımımda geriye doğru gidiyordu sanki,bu adamın benimle derdi neydi?
Evden içeri girdiğimizde kadrajıma ilk giren salonun ortasında boks eldivenleri ile boks yapıyorlardı.İkiside ter içinde kalmıştı
"Alt blok"dedi kadın ardından adam vurdu ve daha sonrasında adam bağırdı "Sol blok"
Kadında oraya vurdu ve daha sonrasında Tufan'ın öksürmesi ile ikisinin bakışları ve koltukta oturan kadının bakışları bize döndü

"Toplanın"

Sesinden sonra hepsi büyük yuvarlak masada toplandı.Tufan da ilerleyince arkasından bende ilerledim.Masanın önünde durunca omuzlarımı dikleştirip onlara baktım.
Tufan elini kaldırıp hepsini tanıtmaya başladı "Olcay Karaca,Pars Alaz,Diyar Yakut hepsi bizim ekipten"dedi.
Kafamı ona çevirip kaşlarımı çattım
"Ben bu bilgi ile ne yapabilirim?"
Tufan ellerini cebine koyup önce kısa bi an bana baktı sonra bakışlarını Diyar denen kadına çevirdi
Diyar mesajı almış gibi bi kumanda aldı ve tuşa basarak karşımızdaki televizyonu açtı
Televizyon açılınca kadrajda ben göründüm
bu an cinayet işleme anımdı.Nefesim hızlanmış gözlerim kocaman olmuştu
Her şeyi özenle yapmıştık nasıl olmuştu da yakalanmıştık?
"S-Siz bunu nasıl gördünüz"diye fısıldadım.
Tufan tok bir kahkaha atarak bana baktı "Deme ki fazla iyi korunmamışsın Avukat"

Ardından kumandayı aldı ve televizyonu kapattı.Yaşadığımız ülkede televizyon yasaktı bunlarda nasıl vardı?

Yavaşça hepsine baktım ve en sonunda Tufan'da durdum. "Benden ne istiyorsunuz?"
Tufan derin bi nefes aldı "Senden abime Avukatlık yapmanı istiyoruz"dedi
Bunun üzerine kaşlarımı çattım "Abin mi?"

"Evet abim Kuzey'e Avukatlık yapacaksın!"

Ellerimi havaya kaldırdım "Neden bir sürü Avukat varken beni istiyorsunuz?"
Tufan'ın gözlerinden karanlık bir parıltı geçti "Abimi özgürlüğe kavuşturacak tek kişi sensin abim seni boşuna seçmedi
Önünde iki yol var Avukat,ya canın yada abime Avukatlık yapmak"

İşte şimdi hayatımın orta yerine sıçmıştım

Oy vermeyi ve beğenmeyi unutmayın⚖️