5.Bölüm

Düğündeydik yere düştüğümde aziz abinin bize baktığını gördüm utandım başımı çevirdim hışımla gelen babamı gördüm bağırdı. "UTANIYORUM SENDEN IŞILAY" dedi kalbimde bir yerler çırtırdadı "ABLAN BİZE GERÇEKLERİ DEMESE OROSPU OLARAK YANIMIZDA OLMAYA DEVAM EDICEKTİN HİÇ UTANMIYORMUSUN AİLENİ REZİL ETMEKTEN" diye bağırdı. Kalbim daha çok çıtırdadı babam ablama gerçekten inanmıştı onun tarafındaydı birşey diyemedim çantamı alıp orda ağlamadan çıkmaya çalıstım barlas'ın "ışılay dur gitme" diye bağırmıştı annem ise "bırak o orospunun peşini" demişti annemin böyle demesi zaten zoruma giderken annem böyle demişti beni iyi tanıyordu bana onca yıl bakmıştı 1 fotoğrafla annem beni silmişti sorgulamamıştılar hiç kızım iyimisin sıkıntı varmı demek yoktu.

Taksiye bindim "Nereye gidiyoz abla" nereye gidicektim sahi? "ormana sahile bir yere götür tek kalabilceğim bir yer olsun yeter" dedim arabayı sürmeye başladı.

"geldik abla dedi" inmeden önce parayı verdim telefonumu düğün salonunda bırakıp gelmiştim "saat kaç abi" dedim saate baktı "00.34 abla" indim taksiden.

Karanlıktı her taraf nereye gidiyordum görmüyordum ama ilerliyordum biraz hayvan sesleri geliyordu.Biraz daha yürüdüm ağaç'a takılıp yere düştüm acımıştı yere çöküp ağlamaya başladım babamın ve annemin dediklerine ağlamamıştım ama ağaç'a takılıp yere düşünce ağlamıştım o kadar dolmuştumki.

Yabani hayvan sesleri gittikçe çoğalıyordu hıçkırıklarım göz yaşlarım durmuyordu ard arda geliyordu.

02.45

Yabani hayvan sesleri artmıştı sanki etrafımda biri vardı.Çalılardan çıtırdama sesleri geliyordu ve gittikçe yaklaşıyordular. Kafamı kaldırdım karanlıkta ayırt etmeye çalıştım babamın korumalarından biri vardı Hakan abi burdaydi geleb sesle başka yöne baktım Eren abide burdaydı hakan abiye geri baktım elinde bir silah vardı nereye tutuyordu bu? Daha dikkatlı bakmaya çalıştım mumlusu bana bakıyordu...

Bir el ateş sesi geldi yere yığıldım içimde küçük birşey dahi hayatta kalmam için zorlamak istemiyordum. Ailemin rezil kaynağı olmazdım belki.

Bi el ateş sesi daha geldi 2. Defa vuruldum zannetim bir acı sızı hissetmedim ve bir ses duydum bilincim kapanmadan önce.

"Siktir ışılay uyuma uyanık kal biraz daha erken gelebilirdim uyan lütfen uyan" yalvarmıştı. Herkesin korktuğu adam bana yalvarmıştı beni seviyormuydu hayatta kalmak için kendimi zorlamalımıydım?

☆

Hastane

Kafam zonklayarak uyandım omzumda sargılar vardı kalbimde bir ağırlık göz kapaklarım felaket şişmiş zarzor açabiliyordum. Odada gözlerimi gezdirdim annem babam yoktu yanımda değildiler kardeşim yoktu en önemlisi barlas yoktu. Beni gerçekten sevmiyormuydular annem ve babam bana kızgındılar peki barlas. Odamı beni sevmiyordu.

Hemşire girdi odaya "Omzunuzu zorlamayın dikişler patlayabilir sargılarıda düzenli değiştirin enfeksiyon kapmasın" kafamı salladım ama boynumda tutulmuştu.

Odama başka biri girdi barlas olmasını umdum gelen kişi barlas değildi aziz abiydi.

"Biraz daha erken gelmeliydim" dedi kendini suçluyordu "kurşun canımı acıtmadı aziz abi alışkınım." hayır değildim yalandı babamın söylediklerinden sonra kurşun yarasını hissedemiyordum.

"Abi deme bana" dedi 6 yaş büyük birine ne diycektim. "Ne diycem peki aziz abi" yüzünü buruşturdu tekrar demem onun canını sıkmış gibiydi "Aziz de birşeyler de abi deme" gözlerimle nedenki diye baktım "Çünkü ben sana abi olarak kardeşimmiş gibi bakmıyorum sana" dedi kızgın sesle ne olarak bakıyordu bana? Konuyu değiştiricektim neden beni kurtarmıştı "Neden beni kurtardın aziz" abi dememiştim. "Baban bulmamı istedi" babam o kelimeleri cümleleri kurduktan sonra beni bulmasını istemezdi. Yalan söylüyordu babam kindar biriydi banada tutardı.

☆

Aziz eve gitmeme izin vermemişti onun bodrumuna geldik yatakta yatıyordum saat kaçtı hiç bilmiyorum ama burda yatmaktan sıkılmıştım ayağa kalktım zarzor omzum çok acıyordu.

Odadan çıktım yuh ama kapımın önünde 20 tane koruma vardı bu adam beni seviyormuydu anlamıyordumki seviyorsada bende ona boş değildim korumalardan biri konustu "içeride dilenmeniz gerek ışılay hanım" dedi "gezmeliyim icerde bunaldım" birşey demedi gezmeye başladım karışık bir yerdi bi yerden bağırma sesi geldi oraya doğru yürüdūm aşağı inen merdivenlerin ordan geliyordu sesler aşağı inmeye başladım içeride ne vardı acaba gördüklerime hazirmıydım?

Kapıyı açtım bir adam yerde kanlar içinde ve aziz koltukta oturuyo ellerinde kollarında beyaz gömleği full kan olmuştu kanlar içindeki kişi hakan beydi...

"Aziz" dedim korkutucuydu her taraf kandı bana baktı.

"Işılay" dedi sanki burda olmamam gerektiğimi anlatıyordu gözleriyle

"Naptın sen aziz" gülümsede hatta gülümsemedi sırıttı.

"En azından artık abi demiyorsun" düşündüğü bumuydu?

"Aziz korkutucusun" arkamdan gelen korumaya yıkayın burayı demisti merdivenlerden çıkmaya başladk peşinden gittim.

"Neden bunu yaptın aziz" dedim cevap vermeden ilerlemeye devam ediyordu.

"Heyyo ben burdayım cevap versene" tam omzuna dokuncaktımki yaram acıdığı için inledim.

Aziz hemen döndü "iyimisin ışılay neyin var" yüzümü ekşiterek "iyiyim ama cevabımı bekliyorum" bi an dönüp gitcek sandım ama yanılmışım

Birden kucağına aldı "Barlas birkaç saate burda olur yorma kendini yat yatakta" gene uyandığım odaya getirmişti yatağa bıraktı ufladım duymamıştı heralde duymamalıydı korkuyordum.

"Sana kıyafet getirmelerini söyliycem bir yere gitme" kapımda 20 koruma varken nereye gidebilirdimki?

Bi koruma girdi "Işılay hanım kıyafet getirdim." aldım üstüm aziz abi yüzünden kıyafetlerim kan olmuştu.

Kıyafetlere baktım bunlar benim bedenim degildi bunlar benim için fazla büyüktüler.

"Bakarmısınız? Bunlar benim icin fazla büyükler" koruma döndü "Abla sana göre elimizde kıyafet yok aziz abinin onlar" azizinmiydi mecbur giyicektim.

Odada giymistim bu adamın beyaz gömlek ve siyah pantolondan başka bildiğimi vardı Allahtan bana siyah pantolonlarından göndermemisti eşofmandı belini olabildigince kendime göre ayarladım.

Banyodan çıkmadan önce yarama baktım artık vücudumda fazla yara vardı ben napacaktım. Fazla kötü gözüküyordu vücudum.

Banyodan çıktığımda barlas yatakta uzanıyordu hangi ara gelmişti ve bu rahatlık nerden geliyordu beni gördü "Kuzen?" yüzüne bakamıyordum onun yanında babam bağırmış lanet okumuştu resmen vurulduğumda yanımda dahi değildi.

"Ne var" şaşırmış şekilde uzanırken ayağa kalktı.

"kuzen banadamı kırgınsın?" kırgın değildim anlamıyordular ablamın yaptıklarını babama diyemedikçe sinirleniyordum beni savunmamıştı bile.

"Konuşmak istemiyorum" bana baktı gözlerimin içine baktı. Biraz yaklaştı parmaklarımın ucunu tuttu.

"Yapma kuzen lütfen" gözlerim doldu ellerimi sertçe çektim arkamı döndüm o gelemeden banyoya girip kapıyı kilitledim sırtımı dönüp yere çöktüm gözlerimden yaşlar aktı.

"IŞILAY KAPIYI AÇ LÜTFEN" barlas sert bi erkekti bana karşı gardını indiriyordu. Başka bir ses geldi sert bi erkek sesi. "Burda ne oluyor" sinirli gibiydi "Işılay banyo kapısını açmıyor." adım sesleri yaklaştı "Işılay kapıyı aç" açmayacaktım. Ama onun sesi kendimi yönetemiyordum açmak istiyordum hıçkırdım "Işılay lütfen aç kapıyı hadi güzelim" dur o güzelimmi demişti karnımda bi haraketlilik hissetim içim içime sığamadı yavaşça kalkarken kolumdaki yara fazla acımıştı hıçkırmaya devam ediyordum gözlerimdeki yaşları sildim ama kolumu yukarıya kaldıramamıştım.

Kapının kilidini açtım önde aziz biraz arkasında barlas vardı "Siktir" dedi aziz ne olmuştu neyim vardı birden kucağına aldı yatağa doğru götürü "Barlas kapıdaki korumalara söyle doktoru çağırsınlar." sesi endişeli çıkmıştı doktorluk neyim vardı aziz gömleğin önünü açmaya başladı "Aziz abi ne yapıyorsun" full açtığında atletim ve sütyenimle gelmiştim gömlegi kollarımdan çıkarmaya başladı yaralı olan koluma gömlek yapışmış gibiydi canım çok acıdı ama dayanabilirdim "Aziz abi bu tacize giriyor" dedim titrek sesle. "Girerse girsin umrumda değil ışılay" zorda olsa kolumuda çıkarmıştı kolumun yandığını hissediyordum kafamı koluma dogru döndürdüm kanıyordu...

"Aziz yanıyor" çaresizmiş gibi bakıyordu dudaklarını araladı ama birşey diyemedi sonra birşeyler dedi "Doktor gelcek dayan güzelim" bilinçim bulanıklaşıp duruyordu güzelim demişti gene "güzelinmiyim aziz" aziz ciddi değilmişim gibi baktı ama suanda farklı şeyler düşünüp acıyı unutmaya çalışıyordum "Güzelimsin ışılay" mutlu oldum doktor girdi içeriye "aziz bey çekilin" köşeye çekildi biraz yarama baktı "dikişlerinizi patlatmışsınız hanımefendi" biraz korksamda "çok acıtıcakmı dikerken" doktor bana baktı "acıyabilir" aziz yatakta yanıma yattı kafamı kendisine çevirdi sarıldı "yapabilirsiniz" derimin altı yanıyordu aziz ne yapıyordu bilmiyordum ama şuanda yanıma yatıp sarılması hiç rahatsız etmiyordu doktor dikmeye başladı o diktikçe canım acıdı "aziz" dedim fısıltıyla "şşş" yaptı sakinleştirmek istiyordu ama dikildiğini hissetikçe panik yapıyordum. "Acıyor aziz" gözlerimin içine baktı zaten yakışıklıydı yakınken dahada yakışıklıydı yüzüne baktıkça dikildiğini unutuyor gibiydim. "Çok yakışıklısın aziz" ne diyordum ben ağzım benden izinsizce neler diyordu. Sırıttı "öylemiymişim" ağzımıda dikmelerini isteyebilirmiyiz. "Öyleymiş" dedim bildiğin kolum dikilirken ben flörtleşiyordum. "Bu bir itirafmı?" yanaklarım kızarmaya başlamıştı kesin şuanda sert davranmalıydı ben kendimi hissedemiyordum. "Bilmiyorum" yüzünü incelemeye başladım kaşının orda çok fark edilmeyen yarası vardı. Son olarak dudaklarına denk geldim çok dolgun duruyorlardı şuan ne düşünüyordum rezillikti ya "Çokmu sevdin yüzümü" utanç bi durumdu kafamı çevirdim doktorun hâlâ diktiğini gördüm canımın acıdığını hissetim gene aziz eliyle çenemi tutup kendine çevirdi "oraya bakmak yok" kokusu bile yakışıklıydı deniz kokusu ve barut kokuyordu.

Kokusuyla mayıştım gözlerim kapanmaya başladı bilincim açıktı ama gözlerim kapalıydı bitmişti sanırım acı hissetmiyordum doktorun sesini duydum "biraz dinlenmeli aziz bey sanırım yakınsınız 2 gün dinlenmelisiniz" dedikten sonra çıkmıstı "Aziz kuzenimi bırak üstüne yattın resmen" dedi barlas beni kıskanıyor bir yandanda mafyadan korkumaya çalışıyordu kendiside mafyaydı. "Sana ne lan kız kollarımda uyumayı tercih etti" duydugumdan haberleri yoktu "Bırak lan benim kollarımdada uyur" kıskanç kuzenim. Azizin kollarının sıkılaştığını hissettim.

"Bak dahada sarıldı kuzenimi ver eve gidicem" aziz sinirli bi homurtu çıkardı "Sence gelmek isteseydi banyoya girip kapıyı kitlermiydi doğrusu ben olmasam orda olmaya devam ederdi" edermiydim sorusu evet eve gitmek istemiyordum azizin kolları güvenli hissetiriyordu.

☆

Kolumun felaket acısıyla uyandım yanıma baktım aziz yoktu odayı turladı gözlerim barlasta yoktu sesimi çıkarmaya çalıştım ama çıkmadı yaralı olmayan kolumu sabit tutarak diğeriylr yatağımın yanındaki çekmecenin üstündeki küçük çiçek vazosunu yere attım sesim çıkmıyorsa böyle ses çıkarırdım banyo kapısı açıldı aziz ıslak saçlarla çıktı kalbim yerinden çıkcak gibi oldu sırıttı "Seslenseydin gelirdim ışılay vazoyu kırmana gerek yoktu" gene ağzımı açtım ses çıkarmaya çalıştım ama gene çıkmadı sesim birden ciddileşti "Sesine noldu lan" yenimi anlamıştı sesim çıkmıyordu kapıya gitti korumalardan birine birşey dedi ama duyamadım yanıma geldi "Kollarımda uyumak nasıl hanım efendi" dedi dalga moduna geçmişti zaten bunu yapmasa olmazdı onu şaşırtmak için "Mükemmeldi beyefendi" dedim birden şaşırdı ve yüz kasları kasıldı. "Ne oldu aziz abi şaşırdın gibi" yüzüme baktı dudaklarıma baktı "Siktirme abini" abi dememe sinirleniyordu "Abimm" yanıma yaklaştı kararan gözleriyle baktı "Gene abi desene dedi" gittikçe dibime girdi yatak başlığına çarptı sırtım. Dilim resmen lâl oldu az önce sesim çıkmadığı gibi gene çıkmıyordu kekeleyerek "abi" dedim aziz dahada yaklaşmıştı nefeslerini yüzümde hissetim o sırada kapı açıldı korumalardan biri girdi ve bizi gördü utancımdan ölebilirdim aziz üstümden çekildi "abi nane limonu getirmiştim" dedi sert sesle "koy oraya" azizin sesi hırıltılı çıkmıştı aziz yataktan indi nane limonu kucağıma bırakıp odadan çıktı.

Nane limonu bitirmiştim telefona baktım mesajlarla doluydu az birşey baktım

Barlas: Kuzen nerdesin geleyim yanına çıldırıcam.

Babam: Nerdesin gene kimlerlesin ışılay

Annem: Baban çok üzgün affeti seni nerdesin civcivim.

Kardeşim: Abla sen kayıp olduğundan beri ablam çok mutlu nedenini bilmiyorum ama senden nefret ediyor sanırım. Lütfen eve dön

Tekin: Biliyorum ayrıldık ama kardeşin kayıp olduğunu söyledi iyimisin?

Natali: NERDESİN LAN IŞIK DÜĞÜNÜ BIRAKIP GİTMİŞSİN İNSAN HABER VERİR BERABER KAÇARDIK BURALARDAN BENİ UNUTMA GERİ GEL TEKRAR KAÇALIM. 🩵

babamın sözleri biraz kırıcıydı annemde çocuk kandırır gibi yazmıştı masum kardeşim büyük ablasıyla aramdaki husumeti biraz anlamıştı tekinde yazmıştı şuan başka birisiyle sevgiliydi ama sanki yanımda olan bir abim gibi hissetim natalinin mesajı ise güldürmüştü dönersem natalinin yanına gidicektim ama Azizle huzurlu hissediyordum. Yataktan yavaş haraketlerle kalktım banyoya gittim banyo etcektim belki düşüncelerim bir süre susardı.

☆

Kıyafetlerimi çıkarmıştım aynanın karşısında 2 gündür taranmayan biraz birbirine girmiş saçlarımı açmaya çalışıyordum normalde rahat açardım ama kolum sızlıyordu.

Açmayı beceremediğim için bi havluyu vücuduma sarıp kapıya gittim kapıyı açtım koruma sayısımı artmıştı ne korumalardan birine sordum "Kız koruma varmı burda" koruma baktı şuanda istesede tam göremezdi beni kafamı uzatmıştım çünkü "Kız korulamaların vardiyası 2 saat önce bitti ışılay hanım" şansımıza bak be o sırada koridorun başında bi süliet gördüm cüsseliydi biraz daha yaklaşınca aziz olduğunu anladım "Işılay" dedi "Merhaba aziz abi kız korumalardan biri gelebilirmi acaba" şaşırmış yüzle baktı "Napıcaksın kız korumaları" ne yapabilirdim acaba babamın diyişiyle kimlerlesin sözünde erkeklerden bıktım biraz kızlara kayayım diyordum. "Saçımı açamadım yardım istiycektim" korumalar çekildi tam kapının önüne geldi "Ben açarım" dedi kapıyı biraz ittirmeye çalıştı hemen tuttum. "Olmaz abi" dedim niyeymiş o bakışları attı "çıplağım olmaz kız koruma çağırın" azizin gözlerimi parlamıştı benmi yanlış anlamıştım kapıyı ittirip dakikasında içeriye girdi kapıyı kapatmayı ihmal etmedi. Havluyu tutarak "Çıksana be adam" sırıttı "Dön arkana açayım" havluma sertçe tutunup döndüm biraz daha erken banyo etme kararı alsaydım keşke. Saçımı özenle açtı sonra banyoya doğru ilerledim "teşekkür yokmu" birşey demeden banyoya girip kapıyı kapattım.

☆

Islak saçlarımı olabildiğince havluyla kurutmaya çalıştım kıvırcılarımı şekillendiremesemde kurutabilmiştim. Odadan çıktığımda akşam olduğunu fark etmiştim ışığı açtım. O sırada koruma girdi "yemeğiniz hanım efendi" uzatsada onu taşayamayabilirdim üstü dolu doluydu "yatağın yanına bırakırmısın?" koruma gülümsedi "tabii" yatağın yanına yerleştirdi odadan çıktı yataga oturup yemeye başladım yemek bitince yatağın yanındaki çekmecenin üstüne koydum yatıp telefona bakmaya başladım herşey sıkıcıydı gene uykum geliyordu telefona bakarken gözlerim kapanıp duruyordu. En sonunda telefonu kapatıp uyudum bilincim daha kapanmamıştı ama yanımda bi barut kokusu aldım aziz yanımdaydı. Uykuya çekildim.