ÖNİZLEME

'21.05.1981"

Bugün bir devrin sonuna geldik. Şuan bir efsanenin sonuna şahit okuyorsunuz. Ne sonu? Ne devri? Dediğinizi duyar gibiyim Ben Kırmızı Tornavida katili, tam yüz yirmi iki kişinin ölümüne sebep olmuş. Cesetlerin sadece yarısının bulunabildiği insanların canice öldüren kişi benim.

Geçen hafta,şuan bu satırları yazdığım kütüphanede son kurbanım için hazırlıklar yapmıştım ama işlerde bir kaç yanlışlık oldu. Çünkü kurbanım olarak seçtiğim kişi kim olduğumu biliyordu, yani biliyormuş. Zekice takip etmiş tüm ipuçlarını ve sonunda beni bulmuş kurt boğana karşı etkili olan ilaçlardan almış 'adrenalin'. Onu bağlamaya gerek duymamıştım çünkü ona neden bunu yaptığımı anlatmam gerekliydi. Evet, ona bunların sebebini anlatacaktım ama o erken davrandı ve bir boğuşmaya girdik. Sonunda galip gelmek üzereydi beni gerçekten yakalamıştı yüzündeki o üzüntü, hayal kırıklığının yanında zafer gülümsemesi de vardı, ama unuttuğu birşey vardı. Benim olduğum yerde kaybeden asla ben ben olmam. Kütüphaneye sesleri duyan kişiler geldiği anda ağlayarak, sanki suçlu oymuş gibi davrandım inkar etti bağırdı çağırdı ama tabiki kimse ona inanmadı.

Masum olduğunu bilen tek kişi ben olduğum için ve beni kaçırdığında bana yaptıklarını analttığını söylediğim için herkes bana inandı. İnsanlar gerçekten çok aptallar ve kadınları çok hafife alıyor. Bu cinayetleri genç bir kızın işlediğini anlamayacak kadar aptallar.

Ama şuan bu günlüğü okuyan kişi sen bunu anlayacaksın. Gerçek katilin kim olduğunu bulacaksın sen beni bulana kadar elveda.

K.T.K.