7.BÖLÜM

Bu yeraltı dünyasında zaman geçmiyordu,bunalmıştım her gün aynı şeyleri yapmaktan!Ya boks ya sigara ya da oturuo film izliyordum.Aras beyefendisi sadece sigara ve boks yapıyordu.
“Ooofff bunalddımmm”
“Yürüyüşe çıkalım mı,konuşuruz”
“Hep aynı şeyi yapıyoruz amaa”
“Bir konu hakkında konuşalım”
“Peki madem”
Arasın ne hakkında konuşacağını merak ediyordum.Yüzümüze maskeyi geçirip çıktık.Biraz yürüdükten sonra Aras konuya girdi.
“Dün sen dışarı çıktıktan sonra,birileri geldi.Görevimiz var.”
“Ne görevi?”
“Bir iz gibi,birşeyler bulmamız lazımmış.Kağıtlarda yazıyormuş”
Tam birşey diyecekken ışıklar kapandı.Karanlıktan korkuyordum,babamlarj karanlıkta kaybetmiştim.
“ARAS!”
“Burdayım hayatım”
Bilerek hayatım demişti,no problem.
Arasa sarılmıştım,korkuyordum ve ona güveniyordum.Kocama güveniyordum…Aras ile hiç bir yer görünmediği için olduğumuz yerde duruyorduk.
“Aras ışıklar ne zaman gelicek”
“Hiç bir fikrim yok,yanındayım korkma”
“Yanımda olduğun için değil sana bir şey olucak diye korkuyorum”
Sesler gelmeye başlamıştı,bağırış sesleri,çığlık sesleri ve.Ve silah sesi gelmişti.Çığlık atmıştım.Arasa birşey olmamıştır umarım.Ona birşey olursa yapamazdım,mecburen evlensekte onu seviyordum,yıllardır.Silah sesleri yükseliyordu yakınlaşıyordu.Fısıldayarak konuştum.
“Aras iyisin değil mi”
Ses yok
“Aras!”
“İyi-“
Hayır hayır,Aras hayır vurulmadım de Aras!Aras gücünü bana vermeye başlamıştı.Yavaşca yere oturduk.Telefon!Telefonumun ışığını açtım.Bu zamana kadar nasıl aklıma gelmedi,korkuyordum ve sevdiğim kötü durumda bunu mu düşünecektim.
“Aras nerenden vuruldun!”
“Belimden,Scarlet hızlı ol”
Dediği gibi yaptım,Aras onaylayınca üstünü çıkardım ve yarasına bastırdım.Flimlerden gördük bizde.