2.Bölüm

(İtalya'da gece çoktan şehrin üzerine çökmüştü.Sokak lambalarının solgun ışığı,taş sokakların üzerine düşüyor;Vera odasında koltuğunda oturmuş camdan dışarıyı izliyordu,gözleri karanlığın içinde bir şey arıyormuş gibi uzaklara dalıyordu vera hala kocasının onu ve bebeğini bıraktığını kabullenemiyordu.göz altları morarmış ve yemek yememekten zayıflamıştı.Edward'ın ölümünden sonra annesi ve babasının yanında bir süre kaldı o sırada annesi Lucia İçeri girdi)

Lucia:Vera
Vera:Gel anne
Lucia: İyimisin hadi gel yemek hazır
Vera:İyiyim,yok tokum ben siz yiyin
(Lucia veranın iyi olmadığını biliyordu bu yüzden yanına gidip karşısına oturdu)
Lucia:Vera iyi olduğuna eminmisin ayriyettende kendin için olmasada karnındaki için yiyeceksin
Vera:Off anne istemiyorum işte onun gidişini kabullenemiyorum
Lucia:Eğer edward burda olsaydı senin yemeni isterdi anlıyorum seni hiçbir şey yapmak istemiyorsun ama bebeğin için yaşamalısın.
Vera:Tamam anne bunu düşünücem şimdi uyusam artık biraz yorgunumda
Lucia:Tamam canım sen nasıl istersen
(Lucia kalktı ve kapıya doğru ilerledi tam çıkacakken)
Vera:Yanımda olduğunuz için çok teşekkür ederim anne
Lucia:Ne demek sen bizim kızımız birtanemiz’sin ve o karnındaki bebekte yalnız değil babası olmasa bile şahane bir annesi,büyükannesi ve dedesi var o bebek asla yalnız değil neyse ben artık çıkayım bizim küçük annemizde biraz dinlensin olurmu?
Vera:Sağol anne,evet biraz dinlenmem lazım.
(Lucia odadan çıkar ve aşağıya iner ama aklı hala kızındadır veranın bu halleri onu kahrediyordu)

Giovanni:Ne oldu yine gelmiyormu
(Lucia başını salladı)
Lucia:Hayır gelmiyor,dinlenecekmiş her zamanki gibi
Giovanni:Lucia bizim artık bir şeyler yapmamız lazım bu böyle olmaz gittikçe kötüleşiyor kızımız.
Lucia:Biliyorum biliyorum ama ne yapabiliriz yoksa bende istemiyorum kızımızın böyle acılar çekmesini.
Giovanni:O zaman ne yapacağız?
Lucia:Bilmiyorum hadi o zaman sofrada bunu düşünürüz.
Giovanni:Tamam
(Sofraya otururlar yemek yerler sofrayı toplarken giovanni)
Giovanni:Acaba zoi mi çağırsak hem verayla çocukluktan beri arkadaşlar bence zoe veraya çok iyi gelecek.
Lucia:Bilmem iyi olurmu ki
Giovanni:Bir şansımızı deneyelim bence benim kızıma iyi gelecek
Lucia:Tamam ben zoe ile konuşurum.
(Uyurlar ve sabah uyanırlar veraya bakalım)

VERA
Sabah uyandım etraf sessizdi kalkıp perdeyi açtım sonrada masanın üzerinde duran fotoğrafa baktım edward'ın fotoğrafı vardı bir anda elim karnıma gitti ona nasıl babasının öldüğünü söyleyecektim.Sonrada giyindim annemler beni bir yere götüreceklerdi ne kadar istemesemde onları kırmamak için gidecektim.

(Vera,lucia ve giovanni dışarıya gittiler ve bizde o sırada Draven'e bakalım)