KIRIK PALET

Lavin Alaca, hayatı bir tuval gibi görmeyi çocuk yaşta öğrendi. Ancak onun paletinde renkler neşe için değil, kaybettiği ailesinin anısını yaşatmak içindi. Dışarıdan bakıldığında güçlü bir çiçekçi, içeriden bakıldığında ise zambakların gölgesine sığınmış yorgun bir ruh…

Gizemli bir kadının sergisi için çiçek arayışıyla Lavin’in dükkânına girmesi, genç kadının dünyasına açılan beklenmedik bir kapı olur. Lavin’in zarafetinden ve çiçeklere yüklediği anlamdan etkilenen kadın, onu sergisine davet ettiğinde Lavin’in yıllardır özenle koruduğu sessiz dünyası yavaş yavaş değişmeye başlar.

Sergi gecesi, tabloların ve renklerin arasında geçmişin izleri yeniden karşısına çıktığında Lavin, bazı anıların insanın peşini hiç bırakmadığını fark eder.

Çünkü bazen bir renk, yıllar önce unutulduğunu sandığın bir acıyı yeniden hatırlatır. Bazen bir çiçek, kaybettiğin birinin sesini taşır. Ve bazen insan, kendinden sakladığı gerçeklerle yüzleşmeden gerçekten iyileşemez.

Kırık bir paletin üzerine yeni renkler çalınabilir miydi?
Yoksa bazı kalpler, yalnızca siyahın en koyu tonunda mı huzur bulurdu?