4.bölüm

" En güzel çikolatalı pasta bence"
Pastayı kutusundan çıkartmadan önce telefonu beni görebilecegi bir yere yerleştirdim " Umay yaptıgın gerçekten çok ayıp dogum gününde başka bir şehre gidiyorsun ve beni götürmüyorsun hani ben senin kardeşindim"

Sakince günümsedim sahiden ilk defa dogum günümde en yakın arkadaşımdan uzaktaydım " Özür dilerim güzelim ama bu sefer gerçekten tehlikeliydi seni riske atamazdım"

"Senin kafanmı güzelleşti Umay bu işe başlamanda yardım etmiştim, sende beni yannız biryerde bırakmicagına söz vermiştin yanlış mı hatırlıyorum" sesinden alındıgı çok belliydi kırılmıştıda sanırım kurabiye kalplimdi o benim taş gibi bir kurabiye ama bana gelince yumuşacıktı. "Umikk"

"Efendim aşkımm" bu sefer gözleri hayal kırıklıgı doluydu "beni dinlemiyormusun sen " onu getirmeyi çok istemiştim ,şuan sarılmayı beraber vakit geçirmeyi...

"İnan seni getirmeyi çok istedim ama halamın yanında birinin durması lazımdı aksi taktirde bulunmak istemedigimiz durumlar söz konusu olabilirdi" en azından yumuşamıştı o olmasa belkide şuan sahip oldugum hiçbir şeye sahip olamazdım. Her adımımda yanımda arkamda o vardı. Kardeşim gibiydi, her günümü yanında geçirmek istedigim bir kardeş...

Tek kişilik pastamın üzerine usulca mumları yerleştirdim. "Bu yılki dilegin ne"
Düşünelim halam iyileşmiş ve beni yanına almıştı. Omu ikna edip en yakın arkadaşımıda yetimhaneden kurtarmıştım. İşler yolundaydı. Sanırım dilenicek tek bir şey vardı "dilegimi bir başkadı öğrenirse gerçekleşmez ama ,sır olarak kalmalı" sadece elini çenesine koyarak beni seyretti. "Her sene sana daha çok hayran kalıyorum umayım, ne dilersen dile arkandayım bunu zaten biliyorsun " biliyordum. Yetimhaneden geceleri kaçtıgımızı ve yavaş yavaş üstleri kurdugumuzu hatta yetimhaneye ilk geldigimde beni nasıl sıcak karşıladıgını. Unutmam imkansızdı ailemdi o benim. O nerdeyse evimde orasıydı, bizim arkadaşlıgımız başka bir seviyedeydi.

Mumları sırasıyla yaktımm "Fulya sende benimle dilek dile tamammı her sene yaptıgımız gibi" ama sanki bu sefer bunu yapmak istemiyordu. Belkide uzakta oldugumuz içindir.

"Umay'ım sen üfle ve dilegini dile tamamı. Mümkünse en kısa sürede gel seni çok özledim döndügünde birde beraber kutlarız" Kendini yabancı hisseddigini anlamamak için salak olmak lazım kızın gerçek anlamda hiç bir tanıdıgı yok sadece ben vardım beraber yeni bir sayfa açmıştık. Bense onu halamla bıraktım.. Çok düşüncesizim

"Yarına bilet alayımmı sen buraya gel işleri burada halledelim ne dersin" yüzü canlanmıştı. Gözleri pastaya takılmıştı kafamı arkaya çevirdigimde mumlar...

Pastaya akmamıştı iyiki "dilegini dile" başımı onaylarcasına hafifçe salladım..
Dilegimm... Mumları hafifçe üfledim. Sönen mumlar umutlar gibiydi yada ben öyle gördüm...
⋅•⋅⊰∙∘☽༓☾∘∙⊱⋅•⋅

Televizyonun karşısındaki kanepeye kuruldum. Haklıydım çikolatalı pasta en iyisiydi ama sanki daha iyi olabilir. Bir paket pamuk şeker ile geri döndüm ve 16. Yaş günü pastama kendi yorumumu ekledim.

Bütün haberler aynıydı 16 cinayet falan filan. Hadi ama ben bunları zaten biliyorum. Dogum günüm bugün biraz daha neşeli şeyler olamazmı. Neyseki internetten güzel bir film buldum ve izlemeye başladım...
⋅•⋅⊰∙∘☽༓☾∘∙⊱⋅•⋅