İstifa

Valeria büyük ve gürültülü bir şehirde sevdigi meslek olan öğretmenliği yapıyordu ama mesleğinden çok soğumuştu nedeni ise bu büyük şehir valeriayayı her geçen gün içne çekiyodu egolarını
Başkalarına yansıtarak tatmin olmaya çalışan müdürler,öğrencilere bir bokmuş gibi davranan öğretmenler işte bundan çok sıkılmıştı bu yüzden şehirden ayrılıcaktı.

13.03.2005.
Soğuk ve karlı bi şubat akşamı valeria annesi ve babası sobanın karşına geçmış ıhlamur içip televizyon izliyolardı valeria alesiyle vakit geçirmeyi çok seviyodu annesi valeria ya dönüp "kızım ilerde ne olucaksın"demişti bende heyecalnla ayağa kalkılıp "öğretmen olucamm"demiştim babamın yüzündeki o gurur verici gülümsemeyi görmuştüm bana "aferin kızım" diyip sarılmıştı o son mutlu aile tablomuzdu saat 12 olmuştu annem bana en sevdiğim masalı okudu kırmızı başlık kız ve yanağıma öpücük konudurup gitti o uyku çok huzurluydu.sabah uyandığımda annemin yanına gitmiştim annem çok soğuktu ozaman anlamadım yanına yattım
Babamın çığlık sesin uyandım beni yanına çekti ve sarıldı ağlıyordu ben anlam veremedim anneme baktım ona seslenemedim boğazım düğümlendi yüzü mosmordu o zaman anladım artık annem yoktu
Bana sevdigim masalı okuyacak biri yoktu...

Günümüz
Sonunda okul bitmişti sinirli birşekilde eve geldim bu hocalardan artık bıkmıştım müdür desen yine aynı boktu kesin kararlıydım bu okuldan istifa edicektim ama nereye gidıcektim?