GİRİŞ

KIRIK HAFIZA

(Bazı anılar silinmez, sadece sessiz kalır)
Giriş

Yıllar Önce – 16-17 Haziran Sıraları
Saatler 11.00’i gösterirken tüm köşk karanlığa gömülmüştü. Tek ışık, Thomas’ın elinde tuttuğu telefonun fenerinden geliyordu. Koridorlarda ağır adımlarla ilerliyordu. Etraf, tuhaf bir boğucu sessizlikle sarılmıştı. Adımları kapının önüne geldiğinde yavaşladı; kapı kolunu yavaşça indirip açtı. O sırada iki çift göz ona dönmüştü: Efnan ve Stew… Biri tüm hayatı yalan olan o küçük kız, diğeri ise büyük bir nefrete doğan o çocuk.
“Dayı, sen misin?” dedi Efnan, karanlıkta bir şey görünmüyordu.“Benim,” diyerek sakince ışığı açtı.
Efnan, pembe geceliği, dağınık kızıl saçları ve yorgun bakan yeşil gözleriyle onu izliyordu. Sanki uyumaya çalışmış ama başaramamış gibiydi. Gözleri, diğer taraftaki oğluna döndü. Stew de farklı değildi; onun da saçları dağılmış, kahverengi gözleri yorgun bakıyordu.
“Neden hâlâ uyumadınız?” dedi Thomas. Efnan daha 12 yaşındaydı ama zapt edilemez bir inadı vardı. Stew ise 15 yaşındaydı; ona göre daha sakin bir çocuktu.
“Uyku tutmadı,” dedi Stew.“Sebep?”“Korkuyorum, dayı. Sebebini bilemiyorum ama içimde çok kötü bir his var; sanki yarın çok kötü bir şey olacakmış gibi hissediyorum,” dedi Efnan.
Thomas da aynı histeydi, ama bunu söylemek yerine:“Ben buradayım. Ben buradayken size bir şey olmasına asla izin vermem. Korkacak bir şey yok,” dedi kararlılıkla, ikisinin de saçlarını okşayarak.
“Peki, sen olmazsan?” dedi Stew.“Elijah burada olur,” dedi Thomas. Elijah, Thomas’ın en yakın dostu, tek sırdaşı ve korumasıydı.“O da olmazsa?” diye yineledi Efnan.
Thomas derin bir nefes aldı ve çocuklara döndü.“Her insan bir gün ölecek ya da ayrı kalabilir; ama o insan kalbinizde, ya da herhangi bir eşyada yaşamaya devam eder.”“Eşya mı?” dedi Stew.“Bir insan eşyada nasıl yaşıyabilir ki?” dedi Efnan. İkisi de hiçbir şey anlamamıştı. Thomas, hissediyordu ki bir gün çok acı bir şekilde öğreneceklerdi. Sorularına sessiz kaldı.
“Hadi bakalım, küçük kaçaklar, artık yatağa; epey geç oldu,” diyerek onları yatırdı. Köşkte birçok oda olmasına rağmen Stew ve Efnan aynı odada kalmayı seçmişti. Tam olarak kardeş olmasalar da, Stew abiydi; Efnan ise küçük kız kardeş.
“Ama dayı, insan nasıl eşyada yaşasın ki? Hem eşyada nasıl hissedelim? Bizim özel güçlerimiz mi var? Ben sadece kalbimin attığını hissediyorum, yoksa sen farklı mı hissediyorsun—” diyen Efnan’ın sözünü, Stew yüzüne yediği yastıkla susturdu.
Efnan yüzüne değen yastıkla inledi; Stew, ona attığı yastığı geri fırlattı.“Napıyorsun, hayvan!”dedi Efnan.“Asıl sen ne yapıyorsun? Asıl sen ne yapıyorsun gece gece aklımı bulandırdın terminatör müsün kızım sen!” dedi Stew.
Kavganın büyüyeceğini hisseden Thomas:“Hadi bakalım, küçük terminatör ve onun abisi, artık uyumalısınız; saat çok geç oldu,” diyerek onları oturtup sakinleştirdi.
İkisi de derin bir uykunun kollarına düştü. Thomas, alınlarına bir öpücük kondurup odadan çıktı. Ertesi gün

17 Haziran, Efnan’ın doğum günüydü ve onun için harika bir parti hazırlatmıştı harika gün olmasını umuyordu…

---
17 Haziran – Saat 2.30 Sıraları
Efnan ve Stew, yaklaşık iki saat sonra tekrar uyanmışlardı. Nedenini bilmiyorlardı.
“Sence Ethan ve Gloria da diğerleri gibi sahte insanlar mı?” dedi Efnan. Okulda her zaman yalnız veya birkaç kişiyle dolaşan çocuklardan olmuşlardı. Thomas, onların çizim merakını keşfettiğinde onlardan Destiny Pair isimli tasarımlar istemişti. Efnan gelecekteki eşine bir saat, Stew ise bir gerdanlık tasarlamıştı. Aylar sonra çizimler tamamlanmış ve Thomas bayılmıştı; her ayrıntı düşünülmüştü.
Destiny Pair, büyük ilgi görmüş ve birçok film ve dizide konu olmuştu. Ama Thomas gerçeklerini korumak için saklamıştı. Ürünün ortaya çıkmasıyla okulda herkes onlara yakınlaşmaya başlamıştı; artık kimin sahte kimin gerçek olduğunu anlayamıyorlardı.
O sırada sınıflarına bir anda Gloria ve Ethan Cross gelmişti. Bir süre sonra, Gloria ve Ethan’ın babalarının Damian Cross ile Thomas’ın arkadaş olduklarını öğrenmişlerdi. Çocuklar bir yıldır neredeyse her şeyi paylaşır olmuş, Destiny Pair’ı sormaz olmuşlardı. Ancak bir gün, Ethan ve Gloria garip bir şekilde Destiny Pair’ın nerede olduğunu sormuşlardı.
Stew ve Efnan göz göze geldi. Neden soruyorlardı? Onlar, Thomas’ın sakladığını söylemişlerdi. Ama Ethan sormaya devam etti: “Bir tahmininiz yok mu?” Efnan ve Stew ise birbirlerine bakarak büyük ihtimal köşkte olduğunu söylemişlerdi. Bunun üzerine konu hızla kapanmıştı. Ama ikiside hayatlarının en büyük hatasını yaptığının henüz farkında değildi...

---
17 Haziran – Saat 2.40 Sıraları
Tüm köşk derin bir uykudaydı. Sadece rüzgarın sesi ve yaprakların birbirine çarpması duyuluyordu. Birden bir gümbürtü koptu; ardından silah sesleri ve iki çığlık… Efnan ve Stew’in kaldığı odanın camı paramparça olmuştu.
Efnan ve Stew ne olduğunu anlamaya çalışırken, kalpleri korku ve şaşkınlıkla dolmuştu.Stew etrafına korkuyla bakarak Efnanı tuttuğu gibi çalışma masasının altına girdiler

Efnan hala uyku sersemiydi. Tam o sırada sandalyeye bir kurşun saplandı. Bununla birlikte Efnan Steve sökülürken Stew kendini Efnan lan birlikte daha geriye çekmişti. Burası güvenli değildi.
“Stew neler oluyor çok korkuyorum” dedi Efnan korku dolu bir sesle silah sesleri kesilmiyor art art devam ediyordu. “Korkma eminim babam gelecektir” dedi Stew oda korkuyordu babası neredeydi burada saklanamazlardı. Silah sesleri daha şiddetlendi. Annesi ve babası nerelerdeydi? Efnan korkudan titremeye başlafı bunu hisseden Stew birşeyler yapmak zorundaydı kimse gelmiyordu.

“Bak şimdi buradan sürünerek çıkıp koşarak babamın yanına gidiyoruz tamammı ama çok dikkatli olmalıyız”
Efnan dolu dolu gözlerle sadece başını salladı. Usulca yerden sür inerek Odadan çıktılar . Ve hemen Thomas ın odasına gitmeye yelken dilerim basamakları hızla inerken bir ses duydular Stew Efnanı çekip kolonun arkasına saklandılar. Heryer kapkaranlıktı. Ama bir adam elimde fenerle geziyor heryere bakıyordu. Işık Stew ve Efnanın bulunduğu kolona gelince ikiside nefesini tuttu, efnan korkudan tir tir titriyordu. Başka adamlarda geldi hepsi maskeli ydi.

Fenerli adam 10 adamını burada bırakıp yukarıya yöneldi. Efnan ve Stew hala anlamamıştı. Hırsız diye geçirdiler içlerinden korkuyla birilerinin kolonun arkasında onları bulmasını beklediler…
—----

“Efendim!, Efendim! “diye koşarak geliyordu Elijah. Seslere uyanan Thomas ve eşi Helena telaşla dışarıya çıktı. “Neler oluyor Elijah bu silah sesleri de ne? “ dedi Thomas. Elijah son derece telaşlı bir şekilde _Efendim köşke büyük bir saldırı dizenlenmiş çoğu adamımızı kaybettik çocukların olduğu odaların camlarını kırmışlar yukarıya çıkamıyorum adamlar yerleştirilmiş birşeyler arıyorlar! “Elijah duyar duymaz çocuklaeın yanına gitmeye çalışmış ama bir çok adamı görünce gidememişti

Thomasın yüz hatları sertleşti larcivelt gözlerimde öfkenin her kıvrımk görünüyordu. “Kim, kim benim köşküne saldırı duzenlememis cüret eder! “ diyen sesi tüm koridorda yankılandı. “Thomas Stew Efnan diğer çocuklar onlara birşey yapmış olmasınlar onların yanına gidelim hadi onlara zarar vermiş olabilirler” dedi Helena oğlu ve diğerleri için çok endişeliydi. “Abi! “ diye bir ses yankılandı koridordu bu Efnanın annesi Thomasın kız kardeşi Maria ydı kocası Richard ile koşarak buraya geliyorlaedı. “Abi neler oluyor bu silah sesleri ne” dedi. Maria Thomas kimseye açıklama yapmadan odaya girdi ve çekmeceden silahını çıkardı ve diğer silahı ise Richard'a verdi. Elijah olanları anlatmış olmalı ki herkesin gözünde korku vardı.
“Çocuklaeın yanına gitmeliyiz” dedi Maria “Sofia ve Efnan çok korkmuştur” dedi hüzünle. Sofia Efnanın ablasıydı. “Hadi gidelim” diyerek atıldı Helena endişeyle. Thomas onu kolundan yakaladı. “Siz değil biz gideceğiz itiraz istemiyorum Sen Maria ve Marry güvenli alana gidin biz çocukları getireceğiz. “

Marry Thomas ve Marianın kız kardeşiydi. Diğer koridordan Marry ve kocası Edwardı görev ama onları umursamadan Elijah ve Richard'a işaret vererek yukarıya çıkmaya başladı.Yukarıda 7 tane çocuk vardı birnin kılına zarar gelirse Thomasın yapamyacağı şey yoktu.Yavaşça ve etrafı kontrol edip koridora edilerek ama herhangi birine rastlamadılar. Çocukların odalarını olduğu bölge tuhaf bir şekilde sessizdi Kendisi Stew ve Efnanın odasına doğru giderken Elijahı Marry ve Edwardın çocukları olan Felicia Felix ve ikizler Lilly ve Larry nin odasına gönderdi. Richardı ise Sofianın odasına gönderdi. Elindeki silahı bıyık bir tedbirle tutuyor heryeri inceliyordu çocukların odasına geldiğinde kapıyı sertçe açtı. Yataklar dağılmış yerde cam kırıkları vardı ama odada ne Efnan ne Stew vardı nerelerdeydi ler? Hızla ordan çıktı karşıdan Elijah ve Richard geliyordu

“Sofia odasında yok! “ dedi Richard
“Diğerleride! “ dedi Elijah
“Efnan ve Stew de yok! ” dedi Thomas hepsi birden nereye kaybolmuştu. “Nerede olabilirler acaba kaçırdılar mı! “ diye bir fikir sundu Richard kızlarını merak ediyordu. “Kaçırmış olsalar böyle olmazdı ses duyardık büyük ihtimal bizim yanımıza gelmeye çalıştılar” diyen Thomas gayet mantıklıydı hepsi yeniden merdivenden inmeye başladı.
____

Stew ve Efnan hala bir kokunun arkasında öyleyse duruyorlardı. Ne gelen vardı ne giden. Heyet kapkaranlıktı be katta adamlar dolaşıyordı. Tek bir nefes sesleri bile onları ele verebilirdi. Birden hiç beklenmedik birşey oldu ve ortamda sadece Efnanın çığlını yankılandı. Birisi Efnanın kolundan tutup sertçe kollarını boynuna dolamıştı. Stewie'nin ne olup bittiğini anlayamadığı 5 saniyede gerçekleşmişti olay onu koruyabilmek için tek bir hamle bile yapamamıştı.

Maskeli uzun boylu bir adamdı. Efsan çırpınık kendini ondan kurtarmak istesede adam inatla kolunu daka sıkı doluyordu diğer eliyle ise bağırmasın diye ağzını kapatıyordu. Çırpınıyor çırpındıkça nefes alamıyordu ama buna rağmen son gücüne kadar kurtulmaya çalıştı. “Bak bak asıl aradığımız iki küçük veletlerde burada saklanıyorlarmış” dedi adam kalın ve ürkütücü bir sesle sonra başka bir adam daha geldi. Kısık sesle birşeyler konuştular en sonunda yeni gelen adam tesisini çıkardı ve çok değişik bir dille biriyle konuştu. Stew onlara dikkat kesildi kimin adamlarıydı bunlar?

Efnan ise hala o adamın elinde çırpınıyordu Steve onu kurtarması için yalvaran gözlerle baktı. Stew ise sertçe yutkundu daha önce eline silah almış değildi kullanmayı bırak turmamıştı bile bu adamlar ise ondan yaşça büyük eğitimli ve daha güçlü ydi. Ama kardeşini kurtarmak zorundaydı.
“Bırakın onu” dedi. Sesi beklediğinden bile kısık çıkmıştı. “Lütfen” ne yapabilirdi eğer Efsane yaklaşırsa yanındakş adam onu vururdu ,vurursa Efsane kurtaramazdı. Adam maskenin arkasında belli belirsiz güldü. “Onu bırakmamı mı istiyorsun, tamam ama bana bir takım bilgiler vermen gerekiyor yoksa” diyerek Efnana baktı. “Şimdi ağzını açacağım ama asla bağırmayacaksın sesin bile çıkmayacak beni anladın mı velet? Yoksa şu velet ölür” diyerek Stewi gösterdi diğer maskeli adama bir baş işareti yaptı adam ise silahını çıkarıp Stewe doğrulttu. Efnan ise ağzı açıldığı için sevinemedi bile hüzünlü gözlerle bir silaha bir Stewe bakıyordu.

“Ne istiyorsun onu bırakmak için ne istiyorsun! “ diye bağırdı Stew Efnan korkuyordu o korktukça içindeki koruma içgüdüsü beliriyordu”Çok basit Destiny Pair nerede? “ dedi adam. Tüm bu kargaşa onun için miydi? Ayrıca ne Efnan ne Stew onun nerde olduğunu bilmiyordu. Stew sessiz kalmaktan başka birşey yapamadı Gözleri sürekli kenarda olan vazo ya takılıyor kafasızda bir şeyler ölçüp tartıyordu. . “Söylesene çocuk nerede! Yoksa sıkarım bu veledin kafasına! Diyerek silahını Efnanın şakağına bastırdı. Efnan gözlerini kapatıp yutkunmaktan başka bir şey yapamadı. Stew birşey yapmalıydı eğer yapmazsa Efnan ölürdü.O an belki hayatındaki en hızlı kararı verdi.

“Bu taraftan” diyerek adamların ona arkasını dönmesini sağladı. Onlar oraya yönelirken Stew seri adımlarla o vazoyu alarak Efnanı tutan adamın kafasına attı Elimdeki silahı yeri boylarken. İnleyerek kafasını tuttu. Efnan hızlıca kollarından sıyrıldı.Tam kaçıp Atesinizi yanına doğru koşuyordu ki diğer adam bunu fark etti ve Efnana doğru atıldı. Stewde Efnana doğru koşmaya başladı ve bir aanda kontrolsüzce az önceki adamın düşürdüğü silah aldı ve gelişigüzel sıktı. Ortamda tok bir mermi sesi yankılandı o ana kadar ne yaptığının kendisi bile farkında değildi. Yaptığını algıladığı zaman, zaman durdu. Birini vurmuştu birni vurmuştu!

İlk kez birini vurduğunda 15 yaşındaydı
İlk kez eline silah aldığında 15 yaşındaydı
İlk kez birini öldürdüğünde 15 yaşındaydı
İlk kez eline aldığı silahı ise kendini korumak için değil kardeşini Efnanı korumak için kullanmıştı.

Yıllar geçti ama Stew, kardeşini korumak için yaptığından asla pişmanlık duymadı…