1 bölüm

Kaçamadıklarımız
Bazı şeyler
Bizim doğrumuzdur.

__
Küçük kız Gülerek ve koşarak bahçede oyun oynuyordu. Bahçede daha önce görmedigi bir çiçek görmüş ve yanina gitmişti. Çiçek kırmızı bir zambaktı. Babasının annesine aldığı çiçeklerden bir kaçı yere düşmüştü. Küçük Efsun bu güzelliği hic görmemişti. Efsun bilmiyorduki en çok bu çiçekten nefret edecekti.

Yıllarca annesinin mezarında o çiçeğin adını bile anmıcaktı.
Annesinin ölümüne sebep çiçekler değil kendi öz babasıydı.
Efsun geçmişiyle yüzleşmemek için geleceğinden kaçmıştı...

Günümüz
"Savcı hanım delilleri buldunuzmu " diyen avukata başımı sallayarak dosyayı uzattım.
"Teşekkür ederim Savcı hanım siz olmasanız bu davayı kazanamazdık"

" rica ederim size davada başarılar "
Diyerek arkamı döndüm. Cinayet savcısı olarak bazen hayatlar dahi kurtarıyordum mesleğimi çok seviyordum.
Arabama bindimgim sirada telefonum çalmaya başladı. Müdürüm arıyordu.

Telefonum aldım ve aramayı kabul ettim
" efendim Müdürüm "

"Efsun acil bir dava var olay yerine gitmen lazım konum gönderiyorum bu çok önemli Efsun Vatan meselesi gibi"
" Peki efendim"

Diyerek telefonu kapattım. Saniyeler içinde konum gönderildi. Konumu açtım ve son gaz araba ile olay yerine gitmeye başladım.

Konum vardıgımızı söyleyince hemen arabadan inip yürüdüm. Ormanlık bir alanlardır ve tüm askerler buradaydı. Ölü bedene baktığımda asker olduğunu gördüm. Saygı ile başımı eydim ve etrafa bakmaya başladım .
Kan kırmızı ve canlıydi 10 dk gecmis bile olamazdı.
O sırada arkama döndüm ve bir çift göz gördüm. Hemen koşarak kaçmaya başladı.

Kaşlarımı çattarak peşinden koşmaya başladım . Ormanın derinliklerine inmişti ve bende hızlıydı.

Bi süre koştuktan sonra bir beden gördüm. Hızlıca koştum ve bedene arkadan tekme attım. Tepki vermesine izin vermeden kollarını arkadan kilitlendim.
"Vatana hizmet eden bir askeri öldürmeye utanmıyormusun "

Kalın bir erkek sesi gülmeye başladı.
"Öylemi "
"Öyle!"
"Timimdeki askeri öldürdüğüm fikri nerden geliyor hanımefendi?"

Dediklerine şaşırdım ve üstüne baktım. Yesil askeri forma vardı üstünde.

Hızlıca ayağı kalktim . Oda hemen ayağa kalktı. Üstümdeki tozları silkelerken adama baktım.
Koyu mavi gözleri ile bana bakıyordu.
"Özür dilerim askerim adınız neydı"

Asker güldü .
"Binbaşı Bartu Kandemir. "

"Tanıştığıma menmun oldum Binbaşı. Bende Savcı Efsun sezin "

" Bende savcım.."