3. Şüphe

-Selam öncelikle. Önceki bölümleri okuyunca birkaç değişiklik yapma gereği duydum. Mesajlar arasında artık 1 satırlık boşluk var. Eski hali daha göz yoruyordu gibime geldi. Keyifli okumalar o zamann-

0567: "İsmimi öğrenmek istiyorsun, değil mi?"

"Evet. Sonuçta kiminle konuştuğumu bilmek istiyorum."

0567: "Merak etme. Bir gün öğreneceksin."

"Off. Yine başladık."

0567: "Sabırlı ol biraz Tuğba Hanım."

"Tamam tamam. Peki, madem söylemiyorsun, sana bir isim takacağım."

0567: "Neymiş o?"

"Bay 0567."

0567: "Ciddi misin? Bu mu yani?"

"Beğenmediysen başka bulabilirim."

0567: "Yok, yok. Çok güzelmiş. Bay 0567 olarak hayatıma devam ediyorum. Gerçi telefon numaramın ilk sayıları ama neyse."
-gurur duydum kendimle-

"Bu arada ne yapıyorsun?"

0567: "Şimdi mi? Oturuyorum. Sen?"

"Ben de öyle. Birazdan kitap okuyacağım."

0567: "Yine mi kitap? Senin hayatın ders ve kitap okumaktan mı ibaret?"

"Hayır. Arada yemek de yiyorum ve tuvalete de giriyorum."

0567: "Vay be. Çok yönlü bir insan."

"Sen de baya komiksin."

0567: "İltifat mı ettin şimdi?"

"Abartma. Sadece komik olduğunu söyledim."

0567: "Ben bunu iltifat olarak kabul ediyorum."

Tuğba telefonun ekranına bakıp hafifçe gülümsedi. Aslında bu çocukla konuşmak eskisi kadar sinir bozucu gelmiyordu. Hatta bazen söylediklerine gülüyordu.
Ama hâlâ kim olduğunu bilmiyordu.

"Bir dakika. Ben niye bu kadar rahat konuşuyorum ki?"

0567: "Ne oldu? Bir şey mi yazacaktın?"

"Yok. Öylesine."

0567: "Pek inandırıcı gelmedi."

"Sen de her şeyi sorguluyorsun."

0567: "Mesleğim diyelim."

"Ne mesleği? Dedektif misin?"

0567: "Belki de."

"Allah korusun. Senin gibi dedektifin eline düşmeyelim."

0567: "Geçmiş olsun o zaman. Çünkü zaten düştün."

"Çok konuşuyorsun."

0567: "Eskiden böyle demiyordun."

"Eskiden seninle konuşmak istemiyordum çünkü."

0567: "Şimdi istiyor musun?"

Tuğba mesajı okuyunca bir süre düşündü.

"Ne cevap vereyim şimdi?"
"Yani... Konuşabiliriz. Çok da kötü biri değilsin galiba."

0567: "GALİBA MI?"

"Şımarma hemen."

0567: "Peki peki. Bu kadarı bile yeter."

~~~~~
Tuğba'nın mesajını okuyan yabancı, bir süre telefonun ekranına baktı. Kızın davranışları ona oldukça garip gelmişti.
Daha birkaç gün önce kendisiyle konuşmamak için elinden geleni yapan Tuğba, şimdi onunla sohbet ediyordu.
Acaba bir şey mi öğrenmeye çalışıyordu?
Yoksa gerçekten kendisine karşı biraz yumuşamış mıydı?
Numara bunu merak ediyordu. Bu yüzden Tuğba'ya yeni bir mesaj gönderdi.

0567: "Tuğba, sana bir şey soracağım."

"Buyur Bay 0567."

0567: "Bugün neden bu kadar farklısın?"

"Nasıl yani?"

0567: "Eskiden iki kelime yazmadan beni engellemekle tehdit ediyordun. Şimdi benimle sohbet ediyorsun."

"Ee? İnsanlar değişemez mi?"

0567: "Değişebilir tabii. Ama bu kadar kısa sürede?"

"Belki de seni biraz tanımak istemişimdir."

Numara bu mesajı görünce şaşırdı. Tuğba gerçekten onu tanımak mı istiyordu?

0567: "Neden?"

"Ne neden?"

0567: "Beni neden tanımak istiyorsun?"

"Ya bir şey soruyoruz hemen sorguya çekiyorsun. Vazgeçtim, tanımak istemiyorum."

0567: "TAMAM TAMAM. Sadece merak ettim."

"İyi o zaman."

0567: "Peki. Benim hakkımda ne düşünüyorsun?"

"Şimdilik biraz fazla konuşan, kendini beğenmiş ama eğlenceli biri olduğunu düşünüyorum."

0567: "ŞİMDİLİK Mİ?"

"Evet. Daha seni tanımıyorum sonuçta."

0567: "Umarım tanıdığında fikirlerin değişmez."

"Onu zaman gösterir."
Tuğba telefonunu masaya bıraktı ve kitabını eline aldı. Garip bir şekilde bugün onunla konuşmak hoşuna gitmişti.
Ama hâlâ aklında bir soru vardı. Bu çocuk kimdi?
Aynı okuldaydılar. Hatta Tuğba'nın sınav tablosundaki sonucunu bile biliyordu.
Acaba sınıfından biri miydi? Yoksa başka bir sınıftan mı?
Tam kitabının sayfasını çevirecekken telefonu yeniden titredi.

0567: "Bu arada Tuğba."

"Efendim?"

0567: "Yarın ne yapıyorsun?"

"Evde olacağım. Neden?"

0567: "Merak ettim sadece."

"Sen ne yapacaksın?"

0567: "Benim de işlerim var."
"Vay be. Çok önemli bir insansınız galiba."

0567: "Hem de nasıl."

"Tamam Bay 0567. Kendini fazla kaptırma."
0567: "Peki Tuğba Hanım."

"Bu arada bende bir şey soracağım."

0567: "Sor bakalım."

"Yarın okulda görüşemeyeceğimize göre pazartesi seni nasıl bulacağım?"

0567: "Beni bulmak mı istiyorsun?"

"SADECE KİM OLDUĞUNU MERAK EDİYORUM."

0567: "Tabii tabii. Ben de öyle düşünmüştüm."

"Çok sinir bozucusun."

0567: "Ama eğlenceliyim."

"Biraz."

0567: "Biraz mı?"

"İyi geceler Bay 0567."

0567: "İyi geceler Tuğba."
Tuğba telefonunu kapatıp yatağına uzandı. Pazartesi günü okulda onu bulabilecek miydi?
Acaba gerçekten karşısına çıkacak mıydı?vYoksa yine bir bahane bulup kimliğini gizlemeye devam mı edecekti?
Tuğba'nın aklında bir sürü soru vardı.
Öte yandan numara da Tuğba'nın kendisine karşı neden birden bire böyle davrandığını merak ediyordu.
Acaba gerçekten onu tanımak mı istiyordu? Yoksa bu sadece kim olduğunu öğrenmek için hazırladığı bir plan mıydı?
Bunu zaman gösterecekti.
-Pazartesiyi Bekle Tuğba Hanım-

----------
Sonraki Bölümde Görüşürüzz

Sonraki bölüm için 14 beğeni ve 8 yorum bekliyorummm.