Sonbahar

Keskin güz
İnsanın içinde derin izler bırakan sert ve hüzünlü bir sonbahar
_______________________________________
10 yıl önce lavin
"Beceriksiz kadın!"
"Lan bir dediğimi doğru yap yeter be"
Vazo kırılmıştı annemin kafasından kanlar akıyordu ,ağlıyordum Hıçkırarak başka bir şey yapamıyordum
Anneme sarılmak istiyordum ama kardeşimi korumalıydım o küçüktü
Bende küçüktüm
Kardeşim odada uyuyordu ben annemlerin yanında ağlıyordum
"Kes sesini be sende"
Sıra bana gelmişti
Yüzümde hissettiğim sert sızıyla ağlamam kesilmişti babam saçlarıma yapışmıştı
"Konuşma, ağlama sus iğrenç bir sesin var lavin bundan sonra sesin çıkmasın"
'Tamam baba'
O günden sonra istesemde konuşamadım
Zaten çok konuşmazdım
Siren sesleri kulağımı doldurdu babam korkuyla etrafına baktı annem, o yerde yatıyordu kafası Kanıyordu
Kapı kırıldı polisler babamı aldı ellerini kelepçelediler
O gürültüden duyduğum tek şey
"Durun ben yapmadım kaza oldu"
"Lavin ,kızım onlara gerçeği anlat"
Unuttunmu baba ben konuşamıyorum
Kadın polis yanıma geldi eğilerek tatlı bir dilde konuştu
"Burda ne oldu küçük sen iyimisin biz varken güvendesin korkma"
Ben konuşmuyordum
Konuşamıyordum
Polis abla arkadaşına döndü
"Kız dilsiz sanırım konuşmuyor annesini uyandırmaya çalışın"
Şimdiki zaman
Lavin
Lavin ! niye polislere doğruyu söylemedin babaya niye ihanet ettin
Hayır
Hayır!
Aniden yataktan fırladım ter içindeydim yine kabus görmüştüm
Babam hapisteydi ama hala korkuyordum
Ben güz lavin herkes bana lavin der herkes derken ailem öğretmenlerim ve benden birşey isterken insanlar
Oysa ben güz olmayı tercih ederim
Babam tam on yıldır hapiste umarım hiç çıkmaz
Yıllarca bize yaşattıkları için bu bile hafif
"Lavin kızım kalk artık"
Annem çağırıyordu hasta yorgun sesi ile
Cevap veremedim
Odamdan çıkıp lavaboya gittim yüzümü yıkadıktan sonra sofraya oturdum
Karşımda annem yanımda gizem kız kardeşim 2 yaş vardı aramızda
Anneme baktığımda kafası hafif eğik şekilde oturuyordu göz altları morarmış ve oldukça zayıflamıştı her gün evlere temizliğe gidiyordu geçimimiz oydu bende arada çalışıyordum bulaşıkçılık filan
Konuşamadığım için garson yapamıyorlarmış
Sessizce yemeğimizi yiyorduk annem sessizliği bozdu "babanız 2 ,3 haftaya çıkabilir eğer şanslıysak en fazla 1 ay"
Doğrumu duymuştum yoksa hala o kabusun etkisindemiydim
Dünyam başıma yıkılmıştı niye bu suçun cezası bu kadar azdı hapisten çıkınca ilk annemi sonra bizi öldürürdü
"Anne kaçalım burdan bulamasın bizi nolur"
Gizemin çaresiz sesi beni dahada üzmüştü
Kaçamazdık
"Para yok kızım nasıl kaçacağız benim param evi zor geçindiriyor"
Derin nefes alarak devam etti
"Siz canınızı sıkmayın hadi zamanınız az okula gidin"
Ayaklandım belkide tek çare buydu
Okumalıydım
Hazırlanıp evden çıktım gizemle okullarımız farklıydı ben bursluydum
Kulaklıklarımı takıp hızlıca yürümeye başladım
Hava çok güzeldi sonbahar havası
Sonbaharda çok severim ismimin anlamı sayılır
Neyse Geç kalmasam iyiydi
Okul
Okulun önünde lüks arabalar vardı hepsi pahalıydı buranın çoğunluğu varlıklıydı zaten
Dolabımdan kitaplarımı alırken Furkanı gördüm
Okulun en iğrenç insanıdır zorba pislik ayrıca nedense şu aralar hep etrafımdaydı
Şimdide yanımda bitmişti "selam lavin konuşabilirmiyiz"
"a doğru sen Konuşamıyordun değilmi"
Ve o iğrenç kahkaha
Çok komik
Kolidordakilerde onunla gülüyordular
Sınıfıma gidip yerime oturdum ama iğrenç şakalar burdada bitmedi
Arkadan adını bile bilmediğim bir kız konuştu
"Lavin sen doğuştanmı konuşmuyorsun yoksa havalı olmak içinmi"
Alışmıştım artık bende işe yaramıyordu
Aslında bu okula yeni gelmiştim ama her dakika böyle davrandıkları için Alışmıştım
________________
4. Derste bitmişti 1 sokak arkada bir kafe vardı oraya gidicektim okulun arkasında kestirme yol vardı ara sokak gibi bişeydi
Kulaklıklarım yine takılıydı gizem ile konuşuyordum
Mesajlaşıyordum doğrusu
Gizem
okulda birşey olmadı değilmi doğru söyle bak
Lavin
:saçmalama kimse beni zorbalayamaz
Gizem
:peki öyle olsun bakalım
Gizem
:sence babam ne zaman çıkar
Lavin
:Of gizem açma şu konuyu
Gizem
:Tamam be
Gizem
:lavin görüldü atma
Gizem
:laviin
Karşımda topuklu ayakkabı duruyordu dahada kötüsü bu ayakkabı yan taraftan fırlatılmıştı
Oraya bakmak istemiyordum korkuyordum ama baktım
Bugün daha kötüsü olamazdı heralde
...
Bacaklarında onlarca kesik olan bir kadın vardı acıdan bayılmış yada
ölmüştü
Başında ise bir adam vardı ayakta bana bakıyordu elleri kanlı
Kızı tanıyordum sabah ilk derste bana laf atan kız
Adam yavaşca yanıma gelmişti
"Davetsiz misafir demek ha"
Hayır hayır
Kaçmak istiyordum olmuyordu konuşmak istiyordum olmuyordu
Geri adımlarken sırtım duvara değdi
Kaçıcak yerim yoktu
kız ,kısık sesle gözlerini hafif açarak bana baktı ve konuştu
"özür dilerim"
Benden özür diliyorsun
Öleceğinin farkındaydı
Telefon elimden düştü ayakta bile zor duruyordum onun yarasından akan kan annemi hatırlatıyordu 10 yıl önceyi
Görüş alanıma o adam geçti kızı görmemi engelliyordu
Adam kızın dediğine şaşırmıştı
"Yanlış yerdesin"
Adama baktım mavi gözleri simsiyah saçları vardı
Çok kötü bakıyordu
"onu tanıyormusun"
Ben kıza bakakalmıştım istesemde gözlerimi ayıramıyorum artık
"Bana bak"
Çenemden hafifçe tutup kendisine bakmamı sağladı
"Dilsizmisin yoksa şuan Korkudanmı konuşamıyorsun"
kafasını hafif yana eğmişti
Kafamı sağ sol olucak şekilde salladım
"Dilsizsin"
Şunu deyip durmayın yeter artık sizin gibi insanlardan bıktım
En sonunda gözümden yaş gelmişti dolu Gözlerimden önümü bile göremiyordum
"Ağladığına göre öyle sanırım ,şanslısın dilsiz olduğun için seni öldürmeme gerek yok anlatamazsın sonuçta kimse de dinlemez zaten"
Eğildi yerdeki telefonumu aldı
"Bakalım kimsin"
Şuan gizemle mesajlarımızı okuyordu
"Lavin, güzel isimmiş"
Telefonumu benim cebime koydu
"Şimdi seni hemen bırakmak olmaz önce şartları konuşalım"
Öldürecekti beni nedense öyle hissediyordum
Öldürmezse bile tehdit eder iğrenç hayatımı bana zindan ederdi
Birde bu yük ile yaşayamazdım
Aniden dizimi kaldırıp özel bölgesine vurdum
Bunu bende beklemiyordum
Acıdan kısık sesle küfür ediyordu
Ben giderken gülmeye başladı arkama döndüm
O çoktan ayaktaydı acısı hala vardı belliydi ama ayaktaydı
Ve gülüyordu gülerkende konuştu
"Şimdilik kaç güz ama bu gözleri unutma"
İlk ismimi nerden biliyordu
Hızımı oldukça arttırıp koşmaya başladım peşimden gelmiyordu çünkü istediği zaman beni bulurdu
Eve gelince kendimi direkt odama attım yatağıma oturup sakinleşmeye çalışıyordum
Derin nefes al lavin
Korkma
Kapım hızla açılmıştı gizem gelmişti
Kalbim yerinden çıkacaktı zaten korkuyordum
"Lavin noluyo niye bakmıyorsun telefona"
Masamdan kalem kağıt alıp bana uzatmıştı alıp masaya bıraktım tam yazıcakken telefonuma mesaj geldi
"Sırrımızı başkalarıyla paylaşma güz"
Telefonu zor tutuyordum bu adam benim numaramı nerden biliyordu yada şuan ne yaptığımı
Telefonumu aldığında numaramı ezberlemişti
Şuanda ya beni izliyordu yada bir yerde cihaz vardı
Cama çıktığımda etrafıma baktım etrafta kimse yoktu yada ben göremiyordum
"Hey sana diyorum dışarıyı seyretmedim sırası değil"
Cevap yazmazsam rahat bırakmazdı kağıdı alıp hızla birşeyley uydurdum kağıdı ona uzattım kısık sesle yazılanı okudu
"İki köpek kovaladı eve kadar koştum elim ayağım titriyo korkudan"
"Ciddi olamazsın"
"Bumu gerçekten"
"Köpekten hala korkuyorsun bebek seni"
Gizem odadan çıkınca Telefonuma tekrardan mesaj geldi
"Köpeklerden korkuyorsun demek aklımda bulunsun belki lazım olur"
Telefonumu hacklemişti ordan bizi dinliyordu
Telefonumu alıp dolabımın içine kiyafetlerin arasına sakladım gerekmedikçe kullanmıyacaktım
Tek yolu buydu
Kapı zili çalmıştı
Kim gelmişti
Bir süre sonrada annemin çığlığı gelmişti kulaklarıma
Noluyo
Odamdan çıktığımda yerde ağlayan annemi ve ona sımsıkı sarılan gizemi gördüm
Yanlarına gidip Gizemin kolunu sarstım
Demek istediğimi anlamıştı ve bana bir zarf uzatmıştı
Zarfın üzerinde
Antalya cezaevinden
Babam göndermişti korkuyla zarfı açıp okumaya başladım
______________________________________
Çıkıyorum burdan sonunda òzgürüm
Cehennemi yaşama sırası sizde ben 10 yıl yaşadım sonuçta
Eski günlere geri dönüyoruz sevgili ailem
_______________________________________
Not kısaydı ama çok şey anlatıyordu benim için
Bizim için
Ve en kötüsüde yapacak birşeyimiz olmamasıydı
Masamdaki kalem kağıdı aldım hızlıca yazıp annemlere uzattım
'Ben cezaevine gidicem ona bizi rahat bırakmasını söyleyeceğim'
Gizem şaşkınca bana baktı
"Konuşacakmısın"
Hayır yazıcam konuşmak bana yasak
Kalem, kağıdı tekrar aldım
'Yazıcam'
Kağıdı Tekrar verdiğimde ilk birbirlerine baktılar sonra annem bana gerçekleri söyledi
"Konuşamaz halde orayamı gideceksin o adam senin konuşmadığını görürse seninle nasıl alay eder farkındamısın onun yüzünden konuşmuyorsun sonuçta lavin"
Gerçeklerin açıkca Yüzüme vurulması kötü hissettirmişti annem haklıydı sanırım ama kendimide savunmalıydım
Ailem olsa bile.
Kağıdı tekrar alıp sinirle yazdım
'Sessizlik en güzel sestir anne ama durabilen için'
Odama geçip Kapıyı kilitledim düşünmem lazım birşey yapmalıydım
Babamı bizden nasıl uzak tutabilirdim
Keskin güz
Son
_____________________________________
Herkes buraya pleasee
Arkadaşlar bu kitapı rüyamda gördüm diyebiliriz
Lütfen destek olun yorumlarda buluşalım
________________________________________
Burası dahada önemli!!
Biliyorsunuzki ülkemizin birçok bölgesinde okul saldırıları oluyor
Yani bir insan niye okula saldırı yapar hadi sen malsın okulu sevmiyorsun başkaları ne olacak bu dünyada okula gitmek için can atan çocuklar var insan niye ülkesine kendi milletinden olan çocuklara bunu yapıyor
Bu tarz olaylar görünce aklımıza şu söz gelebilirmi
Hz ali
" bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum"
Bizde bizlere bir harf öğretenin eceli oluyoruz maalesef
-Kadına şiddet hayır
Birde bu konu var
Bu kitap okulda ölen çocuklar ve ülkemizde ,dünyada öldürülen kadınlar için
(:
Herşeye rağmen gülümse ve susma