1. bölüm · Kekolar da Üzülür
Ön Söz
GİRİŞ
Hoş geldiniz sevgili okurlar…
Bu hikâye, cesaretin, mahalle dostluğunun ve yüreği kocaman bir “keko”nun hikâyesi.
Adı Ramo.
O, korkusuzluğuyla tanınan, bir haksızlık gördü mü en öne atılan, “bana dokunmayın, önce ben” diyen o delikanlılardan. Mahalledeki her kız çocuğu onun kardeşidir; onların gülüşü Ramo’nun namusudur. Kimseye zarar gelsin istemez. Kimi zaman yumruklarıyla konuşur, kimi zaman bir çocuğun başını okşayarak… ama her zaman mahallesini korumak için yaşar.
Ramo’nun hikâyesi, sadece bir mahallenin değil, saf yürekli bir adamın hikâyesidir.
Ve bu kitabı, sevgili okurum Juli A’ya ithaf ediyorum.
Bu sayfalarda, Juli A’ya gizli küçük göndermeler bulacaksın — belki bir cümlede, belki bir bakışta, belki de bir sokak köşesinde.
O hâlde...
Hepiniz hoş geldiniz bu mahalleye.
Burada delikanlılık sözle değil, yürekle ölçülür.
📢Eleştiriye açığım ha dinlemem o ayrı🤭📢
