1. Bölüm - Çaba sonucu doğurur muydu?

Yıl 2042

Kainatın bir kuralı vardı? Bu kuralı çiğneyen bedelini öder uyan ise yaşardı. Peki bir ülke nasıl bir yanlış yapmış olabilir ki onu tarihten silip helak eden bu acımasızlığa boyun değerdi?

...

"Ben bunu anlamıyorum işte hadi bu ülkeyi tarihten silindi de dünyadaki ülkelerin oluştuğu bu haritadan nasıl silindi?" Diye hayret içinde etrafıma bakıyordum.

"Hah! Yani ülkenin yok olması normal ama haritadan silinmesi garip öyle mi?" alayla bana bakan Perva'yı kaile bile almadan kübra'ya döndüm.

"Valla balım her şeyiyle bir trajedik bir olayda sen kafayı iyice bu ula bozdun mu aralar". Diyerek bana baktı. Uzun bir süredir bu olayları yakından takip ediyordum yıllar önce yaşanan bu Laneti nasıl bir sebep doğurmuştu çok da merak ediyordum daha küçüklüğümden beri bu olay fazlasıyla dikkatimi çektiği için hep anlamaya çalışırdım, arkeolog olduktan sonra iyice araştırmaya merak salmıştım.

Olay tam olarak şuydu, Neredeyse 4000 yıl önceki bir zaman da hüküm süren bir ülke bir anda tüm dünyadan silinmiş hatta dünya haritası ve tüm ülkelerin olduğu harita kitaplarında bile yok olmuştu.

Hiç kimse bunu gizemini çözememişti.Düşüncelerime göre bir süre araştırılımış ve Sırrı çözülemeyince pes edip bunu önemsememişlerdi. Ben ise küçüklüğümden bu yana hep bunu araştırır merakla çözmeye çalışırdım bir çocuk en fazla araştırırdı. Ama büyümüş arkeolog olan bir kadın çok daha ötesine gidebilirdi.

"Bunun nasıl olduğunu çözmek istiyorum, kimsenin yapmadığını yapmak istiyorum." Dedim. Perva dalga geçercesine şuh bir kahkaha attı. "Bebeğim onun çevirisi herkesin deneyip bir cevap alamadığı birşey için aptalca çabalamış gibi yapıp sonrasında bende o bahsettiğim herkese dönüşeceğim demektir".

"Günü gelince sana bu sözlerini hatırlatıcağım ve suratının mor'un her tonunu nasıl aldığını zevk ile izleyeceğim." yapay bir gülümseme ile ona baktım. O ise hala alay ile bana bakıyordu. Kübra aramızdaki gerginliği sonlandırmak adına söze girdi.

"Neyse biz hadi gidelim Pervacım, benim işlerim var geçerken seni de bırakırım. " diyerek ayağa kalktı. Onları yolculamak için bende ayağa kalkıp onlarla kapıya ilerledim. Onları yolcu ettikten sonra yorgunca kendimi koltuğa attım.Yanımdaki telefonumu elime aldım.

Cenk'i arayıp telefonu kulağıma dayadım. Tabi mükemmel bir dakiklik ile 3 saniye içerisinde telefonu açtı. "Sevgili Cenk hazretleri emrinizdedir buyurun efendim ne isterseniz yerine getireceğimi. " diyen sesi şebeklik peşindeydi.

Ona karşılık vererek, "Atomu parçala o zaman" dedim.Şaşkın bir sesle "ulan o kadarını bilim insanları bile yapamamış ben nasıl yapayım" dedi.

"Benim sana inancım tam sen çoğu bilim insanını bile sollarsın", dedim. "Kızım benim olsa olsa sollayabileceğim bilim insanı Thomsondur. Diğerleri götümü yırtıyor bu atom nasıl bir şey diye, adam gidiyor atoma üzümlü kek diyor sonrada bilim insanı oluyor".

Kınarcasına cıklayıp kinayeyle "oğlum sen cahil misin o adam araştırıp bireyler görüyor ki benzetiyor ama sen okul hayatında bile ben mezun olunca bu fizikmiş matematikmiş ne bokuma yarayacak diyip ders bile dinlemedikten sonra iki artı iki eşittir beş diyecek kadar asalak birine dönüştün. "

"Oha Lalin sen kendini gittikçe geliştiriyorsun haa resmen Bihter ziyagil gibi uzun uzun laf soktun"

"Ben niye ona benziyorum ki Bihter bana benzesin canım"

"Burnun o kadar havadaki yakında Valla bulutlara değecek"

Of tamam gene aptal aptal konuşmaya başladık, ben seni zaman makinesinin çalışmaları nasıl gidiyor diye sormak için aradım"

Valla şu an fazla bir ilerleme yok günlerdir öyle bekliyorlar. 4 yıldır bu proje ile uğraştıkları için artık yoruldu herkes ve denemeler bir türlü olumlu sonuçlanmıyormuş çalışanlardan öyle duydum"dedi üzgünce.

Bir zaman makinesinin üzerinde çalışan şirketin üretim fabrikasında bir eleman olduğu için gelişmeleri ondan öğreniyordum. Böyle gelişmeler fazla ilgimi çektiği için sürekli takip ederdim. Makine yaklaşık dört yıldır üzerinde çalışılmasına rağmen fazla bir ilerleme kaydedememişti. Makine eğer yapılsa bile en fazla 100 yıl geriye gidebileceği planlanıyordu.Tabiki zaten bu başarılırsa zamanla ötesine gidilebilirdi ama hala en zor olanı başaramamışlardı.

Biraz daha Cenk ile konuşup telefonu kapattım. Cenk ortaokuldan bir arkadaşımdı. Hocaların kızlı erkekli oturduğu bir zaman sıra arkadaşı Olmuştuk. Bir sene boyunca fazla içli dışlı olunca aramızdaki dostluğu bitirmemiş yıllarca sürdürmüştük.

Birazcık instagrama girip vakit geçirmek isterken neyi fark ettim biliyor musunuz ben hep sap kalıp tek başıma öleceğim. Yaşıtlarım aldıkları evlilik tekliflerini, düğünlerini, çocuklarını paylaşırken ben oturmuş mazlumca izliyordum. Aman sanki evlenince bir halt oluyordu, gidip şu güzel ömrümü illet bir erkeğe adayıp hayatımın içine edecektim öyle mi, yok yok kalsın ben mutluyum böyle canım.

Saçlarımı savura savura odama yürürken yüksek bir sesle söylenmeye başladım."Bekarlık sultanlık lıktır". Tabi canım ne sultanlık ama etrafım hizmetçilerle falan dolu tacımın büyüklüğünden kafam ağrıyor o derece yani.

Odama girip dolabımdan çıkardığım bordo crobu ve açık renk kotu giydim. Hava hafiften rüzgarlı olduğu için ne olur ne olmaz bir ceket aldım. Hafif bir makyaj yapıp saçlarımı dağınık bir topuz yaptım. Birkaç dokunuş daha yaptıktan sonra spor ayakkabılarımı da giyip evden çıktım.

Otoparka inip arabama bindikten sonra yola koyuldum. Arabamın kendi radyosunda çalınan şarkı bence evrenin az önce söylediklerime karşı bir baş kaldırısıydı. Şarkı evli mutlu çocukluydu.

Ama ben bana baş kaldıranın başını eğdirmesini de bilirdim. Telefonumu Bluetooth ile arabanın sistemine bağladıktan sonra kendi şarkılarımdan birini açtım. Sesi arttırıp kendimi şarkını ritmine bıraktım.

Yaylı geliyor yaylı
Bizi de alsa bari
Bizi de alsa bari
Ayşe saraya çıkmış
Doğru söylese bari
Doğru söylese bari

Haydi güzelim şeker ezelim
Bu sene de bekar gezelim
Bu sene de bekar gezelim
Haydi güzelim şeker ezelim
Bu sene de bekar gezelim
Bu sene de bekar gezelim

Girdim mapushaneye
Ahbaplarım çok imiş
Ahbaplarım çok imiş
Ayşe kızın yanında
Haysiyeti yok imiş haysiyeti yok imiş

Kendimi şarkının ritmine öylesine kaptırmışım ki yanan yeşil ışığı bile görmemiştim. Arkadan korna çalan arabaların sesiyle kafamı kaldırınca yanan ışığı gördüm. Hızla ilerledim.

İki gün sonra bir grup arkeolog ile kazı çalışmasına gideceğim için bazı şeyleri ayarlamam lazımdı.

Bu kazı çalışması aslında benim için yıllardır yaptıklarımdan çok daha farklı olacaktı.Çünkü bir nevi bazı gerçekleri de beraberinde getirecekti.

.................................................................................................................................................................

Merhabalar bu kurgunun giriş bölümüydü. Şimdilik çok kısa bir bölüm olduğu için fazla bir şey yok kitap aslında fazlasıyla bilimsel bir kurgu ama aslında daha o kısımlara giriş yapmadım ikinci bölümden sonra tam olarak o konuları ele alacağım. Şu an Lalin'i biraz tanıdık bu olaya kafayı takmış durumda ve bunu çözmek istiyor. Sizce bunu yapabilecek mi? Peki bu Sırra kadem pasa ülkenin Sırrı ne? Şimdilik sağlıcakla kalın yeni bölümde görüşmek üzere. 💫💕