KAYIP SATIR|2.BÖLÜM

FADİME KOÇARİ

Gece yatağıma uzanmış bugünkü olanları düşünüyorum saat 10 a yaklaşıyordu ismail kafama takılmıştı ama fazla önemsememeye çalıştım tam o sırada telefonuma bir mesaj geldi alıp baktığımda bilinmeyen numara yazmıştı hemen cevap verdim.

-pişt bi baksana koçari kızı
-kimsin?
-iso
-ne istiyorsun?
-yardımcı olmak istiyorum sana yani eğer sende istersen
-ne konuda ya
-yazar bi arkadaşım var istersen onla görüşebiliriz kitapların için belki yayınlanmasına yardımcı olur

ismailin yazdıklarından sonra gözlerim fal taşı gibi açılmıştı yüzümde kocaman bir gülümseme ve heyecan oluştu ama ona belli etmedim.

-neden yapıyosun ki bunu?
-sadece yardım etmek istedim fadime kafama takıldı istemiyo musun?
-yok! istiyorum ne zaman görüşebiliriz?
-yarın akşam sahile gelebilir misin?
-hemen yarın mı?
-evet yarın
-tamam gelicem
-peki iyi geceler
-ismail, teşekkür ederim
-rica ederim
-iyi geceler

Mesajıma kalp ifadesi bırakıp mesaj uygulamasından çıktı bende telefonu kapatıp yastığımın altına sıkıştırdım heyecan ve sevinç içindeydim aynı zamandada şaşkındım ismailin böyle bişey yapmasını beklemiyordum ama uzun zamandır istediğim şey sonunda gerçekleşmişti ismail sayesinde olmuştu bunları düşünürken gözlerim kapanmıştı.

İSO FURTUNA

trabzondan yazar arkadaşım ali aklıma gelince dayanamayıp fadimeye yazmıştım mutlu olduğunu biliyordum bu benide mutlu etmişti ama babaannemin dedikleride aklımdaydı düşüncelerimle birlikte uyuya kalmıştım.

FADİME KOÇARİ

gece heyecandan bir kaç kez uyanmıştım ve son uyanışımda ismaille olan sohbetime girdiğimde onu Buse diye kaydetmiştim abimin bir furtunalıyla konuştuğumu duyarsa neler yapacağını düşünmek bile istemiyordum özelliklede şerifin hapisten çıkmasına bu kadar az zaman kalmışken dahada gergindi intikamını almak istiyordu.Yengem ve abim yine trabzona gideceklerdi ablamı atlatırsam kolayca gidebilcektim sabah kurduğum alarmla uyanıp heyecanla hazırlandım ve odama aleynayı çağırdım.

-efendim hala noldu yine
-aleyna benim dışarı çıkmam lazım ablamı oyalaman lazım
-niyeki nereye gidiyosun?
-furtunaya ismailin yazar arkaşıyla görüşücem
-Furtunaya gidiyosun hemde isoyla görüşmeye
-hayır! yazarla görüşücem önemli olmasa adım atmazdım o furtunaya
-tamam tamam ilve halam bende sen keyfine bak

Aleynanın yanagından kocaman bir öpücük almasından sonra sessizce konaktan çıkıp furtunaya doğru gitmeye başladım yürüyordum hatta heyecandan koşuyordum yoldayken tüm hayallerim aklımdan geçiyordu sonunda sahile gelmiştim ismail zaten oradaydı ama arkadaşı yoktu.

-meraba
-meraba arkadaşın gelmedi mi?
-gelicek birazdan otur şöyle

ismailin yanına oturduktan sonra beklemeye başladık arada telefonuma gelen mesajları yanıtlıyordum anladığım kadarıyla neredeyse bütün mesajlarımı ismailde okumuştu farkettiğim anda telefonumu kapattım ve ardından uzun boylu esmer simsiyah gözlü bir adam geldi tahminimce yaşı en az 40 tı.

-ooo isom selam
-hoşgeldin ali abim gel otur şöyle

adı aliydi.Karşıma oturdu ve beni tepeden tırnağa süzdü daha sonra konuştu.

-demek yeni yazarımız sensin
-şey evet yani umarım
-fadimeydi dimi adın iso bahsetmişti
-evet fadime sizinkide ali sanırım
-evet ali abi de sen bana
-peki
-hadi başlayalım o zaman zaman kayebetmeye gerek yok ver bakalım en çok sevdiğin kitabını

ali abinin dediklerini duyar duymaz çantamdaki defterimi çıkardım ve ali abi okumaya başladı biyandan okurken verdiği tepkileri gözetlerken bi yandanda ismale bakıyordum gözleri en az dünki kadar parlaktı.

İSO FURTUNA

Fadimenin bakışlarındaki teşekkürü görebiliyordum ve onun bu mutlu halini görünce aklıma babaannemin dedikleri geliyordu.bir gün fadimeninde bunları öğrenceğinden emindim ama evlenemezdik ona bunu yapmak istemiyordum ali kitabı bitirene kadar böyle devam etmiştik.

-hmm duygu tonlamaları mükemmel gerçekten geleceğin yazarısın sen fadime koçari.

Fadimenin gözlerinin içi parlarken ben adım kadar iyi bilmeme rağmen soyadını her duyduğumda babamın öldürüldüğü gün aklımda canlanıyordu.Alnımı ovuşturdum.

FADİME KOÇARİ

heyecandan ölmek üzereydim ali abinin dedikleri beynim tekrarlayıp duruyordu.

-ben çok teşekkür ederim ama benim koçaride imkanım yoktu yayınevine başvurma şansımda olmadı
-merak etme sen şimdi bu defteri al ve bu yazıyı bilgisayar üzerinden yazıp çıktısını çıkar isodan gönderirsin bana yarın.
-ben gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum çok çok teşekkür ederim
-rica ederim bu senin başarın bana borçlu değilsin iso ben kalkayım artık işlerim var görüşürüz fadime koçari.

heyecandan yüzümde salakça bi gülümseme vardı ali abi gitmişti.

İSO FURTUNA

fadime aynı boncukları bugünde yakmış yine gözüme aynı güzellikte görünüyordu.Bi süre bakıştıktan sonra konustum.

-ee oldu mu şimdi istediğin?
-oldu! teşekkür ederim ismail
-iso!
-anlamadım?
-ismail demez bana kimse sende deme iso de
-peki o zaman geç olmadan ben kalkayım

diyip eşyalarını toplamaya başladı gidecek olması anlamadığım bi şekilde beni üzmüştü ama sonra fadime konustu.

-iyiki varsın iso!
-n-ney anlamadım
-iyiki varsın teşekkür ederim iso
-düşman uşağı iyiki var öylemi?
-öyle iso yaptıgın benim hayalimdi sen iyi birisin b-ben gidiyim artık

Hiçbişey demeden gülümseyip ayağa kalktı ve uzaklaştı arkasından uzun süre bakmıştım daha sonra gözlerim furtuna konağa kaydı camda bana bakan babaannemi gördüm.Ne kadar süredir orada olduğunu düşündüm fadimeyi görmüş olabilirdi gerilmiştim.
yüzündeki sinsi gülümsemeyi sezince anlamıştım fadimeyi görmüştü daha fazla bakmadan konağa gitmiştim hızlıca odama girdim babaannemle karşılaşmak istemiyordum yatağıma uzandım.

FADİME KOÇARİ

konağa gitmiştim kimse görmemişti ama girdiğimde karşımda dikilen ilve ablama çarpmıştım.

-ula sen nereye gidiyosun böyle iki gündür haber vermeden
-ş-şey nereye gidicem abla ya dolaştım biraz daralayrum ha bu konakta
-ula sen kurban ol konagımıza
-oouy içinde sen varsan kurban da olurum abam benim

diyip ablama sarılmıştım çok sükür ki fazla sorgulamamıştı.Yemek yemeyeceğimi söyleyip odama çıkmıştım hemen ali abinin söz ettiği şeyi yapacaktım kitabımı bilgisayara geçirecektim üstümü değiştirip saçıma ev topuzumu yaptım ve sadece çalışırken taktığım büyük siyah çerçeveli gözlüğümü taktım sandalyemde bağadaş kurup bilgisayara yazmaya başladım.

İSO FURTUNA

stres olmuştum bacağımı sallıyor ellerimi saçlarımda gezdiriyordum ve en çok korktuğum şey oldu hızlıca kapım ardına kadar açıldı ve odaya babaannem girdi hızla ayağa kalktım.

-hayırdır iso furtuna ne bu hal?

diyerek telefonundan konağın camından çekilmiş olan ali abi fadime ve benim fotoğrafımı gösterdi. Donakalmıştım gördüğünü biliyordum ama üstüne birde çekmişti.

-babaanne ver onu bana
-hopp yavaş ol usağum bu benim bu düşmanlıktan tek kurtuluş yolum
-ne ne diyosun babaanne sen ne ima ediyosun
-eğer ha da bu kızla evlenmessen bu fotoğrafı hem koçariye hemde furtunaya yayarum
-ula ne diyosun babaanne kendi torununu mu harcayacaksın evlenmem için
-bana başka çağre bırakmadın iso sana anlattum anlamadun bu düşmanlığın bitmesinin başka yolu yok ben sizin mürvetinizi göremeden ve bi uşağımı daha kaybederek ölemem iso
-olmaz
-olacak dedim bittu yarın fadime koçariyi kaçıracaksın

konusmama fırsat tanımadan odadan çıkmıştı zaten çaresizliğimin farkında olacakki diyecek bir şey de bulamıyordum fadimeye bunu yapmak istemiyordum ama onun iyiliği içinde bu gerekliydi bütün gece uyuyamamış bunu düşünmüştüm fadimeye söyleyemezdim yarın kitabını vermeye gelecekti mecbur orada kaçıracaktım.

FADİME KOÇARİ

Yaklaşık 4 saat hiç masadan kalkmadan yazmıştım ama bitmişti hırs ve sevinçten yoruldugumu ayağa kalktığım zaman farkettim. Hızlıca kendime yarın için çanta hazırladım isoya vereceğim çıktıları bir dosyaya koyup çantama yerleştirdim pijamalarımı giyip yatağıma uzanmıştım bildirim sesiyle irkildim iso yazdı.

-yarın yine sahile gelirsin dimi
-yok yarın farklı biyerde bulusalım iso bugün az kalsın anan görecekti eve dönerken
-başka nerde buluşabiliriz ki?
-sürmenede cafeye gelemez misin?
-hayır olmaz
-peki

İSO FURTUNA

Fadime cafeye gitmek istemişti toplum içinde bulusursak onu kaçıramazdım aklımda planımı tamamen kurmuştum fadime peki yazdıktan sonra 10 dakika hiçbişey yazmamıştık aklıma gelen ilk şeyi söyledim.

-sürmenede biri görür tanıdıklar çok fazla sen sahile gel bugünki kadar uzun sürmez eğer istersen koçariye kadar yanında da gelebilirim
-istemez! neyse yarın gelirim ben iyi geceler sana
-iyi geceler

sinirlendiğini anlamıştım bulduğum bahanede çok saçmaydı yattım ama uyuyamadım yarın fadimeye çok sert davranacaktım bu şekilde kıyamassam benden kolayca kurtulabilir gibi hissediyordum.

FADİME KOÇARİ

isonun son mesajından sonrasını hatırlamıyorum yüksek ihtimalle yorgunluktan uyuyakalmıştım sabah güneşin gözüme vurmasıyla uyandım heyecanlıydım.Kalkıp güzelce hazırlandım nedense içimden daha fazla özenmek gelmişti.

ilve ablama trabzona gidip arkadaşlarımla buluşacağımı söylemiştim abim ve yengem zaten konakta değildi aleynada erken çıkmıştı.dikkatlice furtuna sahile gitmiştim iso zaten oradaydı tedirgin görünüyordu anlam veremeden yanına yaklaştım.

Yorumlarınızı bekliyorum umarım begenmişsinizdir iyi okumalar🫶🌸