Kayıp hayatlar

Sabah kapının önünden gelen horon sesi ile gözlerim açtım

pijamalarımı çıkarmayarak direk dışarı çıktım

dağınık saçlarıma rağmen üstlerinde yöresel kıyafetler olan ve horon tepen kızların arasına girerek horon tepmeye başladım

Teperken babamın keyifli sesini duydum

- benin kizum da ne güzel horon oynayi

Dediğinde kıkırdayarak ona baktım

Sadece o yoktu annem, abim ve Nilsu vardı

Onları görünce gaza gelip daha güzel ve hızlı oynamaya başladım

"Gümüşhane kızlarında dünyalar da bi tane Gümüşhane kızları da dünyalarda bi tane " diyerek şarkıya da eşlik ediyordum

Ben Peri Duru Kantemiz 17 yaşındayım 3 ay sonra 18 girecektim Gümüşhaneliyüm

Annem Yeliz kantemiz babam Fırat Kantemiz Abim sarp kantemi

Ve Nilsu vardı Nilsu Mardin’de yaşıyordu ben ve lise için buraya gelmişti ama biz bir uyugulanmaya üstünde de arkadaşlık kurmuştuk

6-7 yıllık bir arkadaşlığımız vardı

Şarkı bitmişti bizde bitmişti

annem kahvaltıyı dışaraya kurmuştu hepimiz yemek yiyorduk

ta ki kapının önüne 3 araba durana kadar babam ayağı kalktı ve konuşmaya başladı

-hayır olsun inşallah

Arabadan 4 adam bir kafın vardı

Tek kadın olduğuna şaşırmıştım baktığımda kadın bana özlemle baktığını gördüm

Diğerleri de bahçeye doğru yürümeye başladı

Babam da ilerledibizde ayağa kalkarak babamı takip etmeye başladık

- selamın aleyküm

dedi karşıdaki orta yaşlı adam

- aleyküm selam, bir şey mi isdeyesunuz

Dedi babam adam eliyle masayı göstererek konuşmaya başladı

- davet etmeyecek misiniz hem ayak üstü konuşulacak bir konu değil

- buyurun buyurun geçin şöylece oturun

Dedi babam misafir şerbet bir tavirla annem hemen dört tane daha çay koyarak önlerine bıraktı ve

"Afiyet olsun" dedi nazik sesi ile

" ilk öncelikle çok üzgünüz böyle bir konu için geldiğimize lafı uzatmayalım şimdi benim hanım doğumu burada yaptı ve bize bebeğimizin öldüğü söylendi" dedi adam sanki acı çekiyormuş gibi

Adamın oğlu zannettiğim 3 adam bana hülyalı hülyalı bakıyordu

Ay hepiniz çok yakışıklısınız hepinize okeyim

" biz napalım dayı" dedi abim adamın çocuklarına bakarak

Ya şapsal beni mi kıskandın tamam tamam seninlede olurum

" sus uşağım bir şey dinleyeyum şurada" dedi babam kızgın sesiyle

Babamın verdiği tepkiden sonra adam konuşmaya devam etti

"Bi çok üzüldük çok ağladık karım 1, 1-5 yıl psikiyatride gitti piskolojisi bozulmuştu ve bir hafta önce bizi aramışlardı doğum sırasında karşılıklı olduğu söylendi tabi biz başta ümitlenmedik iş gezisine diye benimle en büyük oğlum Boran geldik kızımızın kanı zaten varmış kan bağışı yapmış, o kan ile DNA yaptık yüzde yüz uyumlu çıktı" dedi adam sanki tekrara o ana gitmiş gibi seviniyordu

Adamın hayat hikayesini çok sevmiştim inşallah kızını bulmuştur umuduyla tekrar dinlemey başladım

" ve gelelim önemli yere aslında bizim kızımız ölmemiş sizin kızınız… vefat etmiş" dedi sonlara doğru nefes almış ve kısık sesle konuştu

Bi dakika bi dakika annemle babamın iki çocuğu var biri abim biri ben abim herkes adam kızımız dedi BEN MİYİM

Hızla ayağa kalktım

" lan ben miyim yoksa " dediğimde onlar ayağa kalktı

" evet sen bizim biricik kızımızsın"

" höst ula nereden sizin kizuniz olayır benim kardeşum "dedi abim

" evet ben inanmıyorum verin elime DNA’yı " dedim hiç tereddüt etmeden adamın en büyük oğlu cebinden çıkardı verdi

Gerçekten de öyleydi ben onların kızıydım

" vermeyrum kardeşumi" dedim abim onu ilk defa böyle sinirli görüyordum

"Hukuk’en böyle bir şey yapamazsınız zaten 17 yıldır sizde kaldı şimdi reşit bile değil yani kardeşimiz bizimle gelmek zorunda” dedi aralarından en geç duran çocuk

Kimseden ses çıkmıyordu ta ki bir hıçkırık kopana dek başımı kaldırdığımda annem olduğunu öğreneli 1 dakika olmayan kadının ağladığını gördüm titrek sesi ile konuşmaya başladı

" lütfen bari reşit olana kadar bizimle kalsın yalvarırım kızımı tanımama izin verin "

dedi kadın ağlayasım geldi ama ağlayamadım

boğazıma ard arda yumruklar indi konuşamadım sanki lâl olmuştum

hiçbir tepki vermiyorumm sadece yere bakıyordum

" kızım" dedi annem kafamı kaldırıp ona baktım

" bizimle gelir misin bir dakika " dediğinde kafamı onaylarcasına salladım

" kızım neden onlara reşit olana kadar bir zaman vermiyorsun reşit olunca gelirsin bizim kızımız öldü ama acısını biz çekmedik onlar çekti izin ver biraz da kızlarının olduğunu hissetsin” dedi annem yüzüme bakmıyordu yete bakarak konuşuyordu

Ağzımdan bir hıçkırık koptu direk anneme sarıldım

gözlerimden allık allık gözyaşı gelirken annemde ağlamaya başladı

içeriye abim girdi bu sefer ona sarılarak ağlamaya başladım abiminse gözleri dolmuştu

Babamda girmişti onlara sarılmıştım

" tamam yeter hepimizi ağlatın sümüklü kız" dedi abim

bu halimde bile beni güldüre bilen tek insan olduğu için ağladım

ailem için ağladım

bu sabah çektiğim horonu bir daha aynı neşe ile çekemiyeceğim için ağladım

Nilsu ile buradaki anılarımız için ağladım

Ya bir daha babamın şivesini duymamazsam diye ağladım

Deniz için ağladım

En son annem abim ve babama da anlatı onlarda mecbur kabul edince onaylamıştık

Beni şimdi götürmeye başladıklarında annem konuşmaya başladı

" son bir gün verin bize kızımızla son günümüzü geçirelim "

Dedi annem kabul etmişlerdi

Merhaba yazım hataları için kusura bakmayın

Beğenmeyi yorum yapmayı unutmayın❤️