.

Kışlada Büroya giriş yaptığımda arkamdan Umay giriş yaptı.

"Sen Neden o depoya giriş yapıyorsun Alaz!"
"Benim orda Askerlerim var. Kendine Gel."
"Canının kıymetini bilmemek benim suçum mu?"
"Eskiden.."

Burnumdan soluyarak Dosyaları Düzelttim
Alaz, Burnunu ovuşturduğunda Dosyalara göz gezdirdi.

"Eskiden biraz olsa kendi canını düşünürdün!"
"Yeter Umay! Tamam ben canımı tehlikeye attım."
"Bu kadar mı! Kendi canını tehlikeye attın.
Yüzbaşı! Sen kendi canını değil bincelerce askerin canını tehlikeye attın. Savunma vereceksin!"
"Eskiden bu kadar sert değildin. Bir gül kadar narindin.."
"NARİNLİĞİMİ Mİ BIRAKTINIZ!
BENİM KARDEŞİM GÖZÜMÜN ÖNÜNDE ÖLDÜRÜRÜLDÜ!
BEN KAÇ DEFA İŞKENÇİYE TACİZE MAHKUM KALDIM!
SENDE YOKTUN YANIMDA.."
İçime bastırılmış öfkeyi Alaza boşaltmanın zamanı gelmişti.
Sertçe Alazı Duvara doğru ittim.
"SEN NEREDEYDİN!
BEN SENİN İSMİNİ SAYIKLARKEN SEN NEREDEYDIN!"
Gözlerimden yaşlar dökülürken,
Alaz bu sefer güçsüz kaldığımı anlayınca beni kendine doğru çekerek sarıldı
"Şşşttt.. Umay. İstediğin kadar Bağır çağır ama n'olur şu güzel gözlerinden yaşlar dökülmesin.
Lütfen.. Umayım."
Alaz saçlarımı okşumaya başlarken sessizce yere çöktük. Alaz Sessizce kulağıma yakın ninnisini söylemeye başlamıştı.

"Uyu şimdi, gözlerin ağır,
Gece seni bana emanet aldı.
Korkularını bırak avucuma,
Ben buradayım… Lûma…
Yıldızlar saymaz seni,
Ay bile sessiz geçer yanından.
Kalbin yorulduysa dur,
Lûma… uyku seni alsın.
Saçlarına rüzgâr değmesin,
Düşlerin incinmesin bu gece.
Nefesim sayacak uykunu,
Bir… iki… Lûma…"

Bedenim yavaşça alazın kucağında gevşirken, Gözlerimi artık uyku istiyordu alazın Güveni ve sadıklığı ise beni uykuma teslim etti.

Umayın uyuduğunu Görünce, Hep kuş kadar minnak olduğu vücudunu kucağıma Alarak Arabaya Bindirdim ve evine götürerek, Yatağına Yatırdım.

Daha sonrasında evden çıkarak, Sahile gittim.
Denizin Hırçın olmasını hep Umay'ıma benzetirdim. Arabanın üstüne yatarak Erkanı aradım.

"Kardeşim neredesin?"
"Geliyorum Gardaşım."
"Şiveni siksinler lan Yarım saattir Sahilde bekliyorum."
"Tamam Kardeşim Geliyorum. Arabadayım."

Telefonu kapattığımda Bir arabaya toslamıstım

"Hayvan! Öküz!"
"Yuh!!"

Arabadan indiğimde, Diğer arabadan Siyah saçlı Yeşil gözlü bir bayan indiğinde Dillerim tutulmuştu.

"Ne yaptığını sanıyorsunuz beyefendi kırmızı ışıktayız!"

Kırmızı ışıkta mıyız? Bilmiyorum ama ben Yeşıl ışıkta her an olabilirim.

"Hem siz kim olabiliyorsunuz benim arabana çarpabıliyorsunuz."
"Ben Bordo bereli Erkan Akıncı.
Sizi tanımak istiyorum siz kimsiniz bu kadar Sert davranıyorsunuz."
"Ben Doktor, Doktor Alizede Bayraktar."
"Tanıştığıma mennun oldum."
"Ben Tanıştığıma Hiç memnun olmadım. Ayı bey!"
"Çok kabasınız Alizede hanım lütfen ağzını toparlayın."
"Ayısınız. Cidden Ayısınız.
Bunun nasıl kıbar olacağını bilmiyorum."
"Neyse benim işim var. Size iyi günler."
"Hop hopp!! Nereye Daha Arabamın masrafını ödüyeceksiniz."
Cebimden cekt çıkartarak 100.00 TL'lik bir limit imzaladım ve arabama Binerek sahil için yola çıktım.

Zincirli kapılara bakmaya devam ederken Erkan artık bunalmış şekilde Duvara diz çöktü
"Gece daha yeni başladı."
"Lan zaten Bize burada her zaman gece neyden bahsediyorsun?"
"Umay Yengenden bahsediyorum oğlum!"
"Nasıl ulaşacağız ki umay yengeme?"
"Bizde kuru sıkı değiliz yeğenim"
Yastığı elime alarak fermuarı çektim ve içindeki parayı Gösterdim
"Lan!! Bunlar ne?"
"Dolar, Euro Kardeşim.
Umay yengene artık böyle ulaşabiliriz
Çağır gardiyan beyi parasını verelimde Umayıma ulaşalım lan!"
Erkanın bağırmasıyla Gardiyan geldiğinde Kapıyı açarak içeriye girdi
"Ne bağırıyorsun lan!"
"Gardiyan beycim."
Gardiyan bana baktığında Elimdeki yastığı gösterdim.
"Buyurun."
Gardiyan yastığı açtığında Gözleri Faltaşı Gibi açıldığında ikimizde Tebessümle birbirimize baktık
"Gardiyan beycim size bir numara vereceğiz. O numarayı arayıp bu hapishaneye çağırırsan çok seviniriz."
Numarayı doların üstüne yazdığımda Gardiyan alarak çıktığında ikimizde tokalaştık ve kendimizi yataklara attık.

Rüyamın en Güzel kısmını bir araba kornası böldüğünde Erkan Gelmişti Ayağa kalkarak Tokulaşmamızı yaptık
"Oo kardeşım hoşgeldinız."
"Hoşbuldum kardeşım."
Sandalyaleri deniz kıyısına doğru kurduğumuz kahvelerimizi içtik
"Kardeşim peşimizde olan adamın, Peşine kimi verdin."
"Nazeyi verdim kardeşım."

Naze dediğinde bir an durdum. Kim olduğunu bile bilmiyordum.