2.

Yine kavga ettiğimiz ve dedemin bize kızdığı kahvaltıdan sonra kasabaya inmek için hazırlanmaya başlamıştık. Madam puffuny'in dükkanına gidicektik her zaman ki gibi

"Hadi çocuklar gidiyoruz'

"Yürüyerek mı gidicez buradan kasabaya"

"Yok uçarak gidicez tövbe estağfurullah tabiki yürücez şehirli"

"Off"

"Oyalanmayın haydi, hava kararmadan gidelim gelelim"

İtişmeli kakışmalı bir yolculuktan sonra kasabaya gelmiştik.

"Rüstem!"

Kahvehaneden dedeme seslenmeleri ile bize doğru döndü

"Siz alışverişi yapın"

"Tamam dede"

İki dakikalık bir yürüşün ardından dükkana gelmiştik

"Hazırmısın madam puffuny ile tanışmaya"

" O kim"

"Yabancı biri yıllardır burda yaşamasına rağmen türkçesi çok kötüdür ve ayrıca çok sinirlidir ve yeni gelen kişileri sevmez"

"Sen beni korkutmaya mı çalışıyon"

"Yooo"

Madam puffuny'in dükkanı girmeniz ile kapının üstünde asılı duran zilin çalması bir oldu

"Hoş geldi siz"

"Hoş bulduk madam puffuny"

"Siz istemek ne"

"Ah kağıtta yazıyordu, bir kutu bal biraz kuru et biraz peynir ve un"

Bütün malzemeleri çıkardı ve çok eski her tarafı küf tutmuş kasası ile hesap yaptı

"Siz vermek iki yüz elli"

"Çokmuş hani dedem sana tahtadan yaptığı heykelleri vermişti onun parasından düşsen"

"Ben satmadı onlar almadı kimse"

"Normalde rafta duruyordu satmadıysan nerede"

"Sen bana nedenmek istiyor ben hırsız değil"

"Bak sana hırsız demiyorum ama o kadar param yok"

"Para yok alışveriş yok"

"Madam lütfen acıyın bize geri kalanını yazın defter"

"Defter çöpte"

"Tamam iki yüz lira veririm ama elli liram yok"

"Ben iyi biri olmak sen bana yardım etmek ahırı temizlemek bensenden elli lira almamak"

"Bakın isminiz madam mı neyse sizin böyle bir hakkınız yok"

"Senin dil zürafa"

"Madam"

"Peki al git dükkan dolu siz yüzünden"

Masayı parayı bıraktıktan son malzemeleri alıp dışarı çıktık

"Her ay aynı şey gerçekten bıktım"

"Bana dilim zürafa derken ne demek istedi"

"Yani dilin pabuç gibi demek istedi"

"Pabuç mu"

"Seninle uğraşamicam şehirli"

Fırına doğru ilerlerken dedemin sinirli bir şekilde bize doğru yürüdüğünü gördüm.

"Yaptınız mı alışveriş"

"Evet şimdi fırına gidiyorduk dede"

"Gerek yok evdeki ekmek bana yeter"

"Dede yetmez bir parça ekmek kalmış üç kişiyiz evde yetmez"

"Şehire gidiyorsun"

"Ne!"

"Evet şehire gidiyorsun batu ile"

"D-dede saçmalama ben şehirde ne yaparım"

" Gidiyorsun dedim bitti"

"Gitmiyorum gitmicem! Keçinin bacağı yüzünden mi onu ben yapmadım bu şehirli züppe yaptı dede inan bana, hem ben şehirde ne yaparım"

"Gidiceksin dedim bitti"

"Gitmicem!"

"Sen bana karşımı geliyorsun!"

Yüzüme inen sert bir tokat ile yerinde sendeledim. Acı ile gözümden yere yaş düştü

"Ağlama benim sinirlerimi daha çok bozma herkese rezil olduk senin yüzünden yürü!"

Gizli gizli ağlamalarım batunun bana olan acıyan bakışları ve dedemin o sert yüz ifadesi ile yolu tamamlamıştık. Eve gelir gelmez direkt ahıra girmiş ve oradan çıkmamıştım saatlerdir ağlıyordum, ben şehirde ne yapardım ki ben burayı nasıl bırakıcaktım gıcırdıyan bir ses ile ahırın kapısı açıldı

"Deden artık gelsin ve ağlamayı kessin başım ağrıyo diyor"

"G-geliyorum"

"Bak ağlama deden sinirli biri belliki bilerek vurmamıştır sana"

"B-ben dedem vurdu diye ağlamıyorum ki ben şehire gidicem diye ağlıyorum"

"Ne güzel yeni bir yerler görüceksin işte bak üzülme lütfen"

"Ben burası olmadan yapamam"

Yanıma doğru çöktü baş parmağı ile gözümden düşen yaşı sildi

"Üzülme olur mu hadi içeri girelim deden daha fazla sinirlenmeden"

"Ben şehirde tek başıma ne yapıcam"

"Tek başına değilsin bende varım"

Hafifçe gülümsedim ve oturduğum yerden kalktım. Ahırdan çıkıp eve girdim dedem sinirli bir şekilde sobayı izliyordu kafasını yavaşça bana doğru çevirdi.

"Ağlamam bitsiyse git çantanı hazırla"

"Peki dede"

Çantamı hazırladıktan sonra erkenden uyumuştum gözlerimi araba sesi ile açtım

"Arabanız geldi kaldır batuyuda"

"Dede gitmesem hem sen tek başına ne yapıcaksın burada"

"Ben bakarım başımın çaresini merak etme sen kaldır batuyuda bir an önce yola koyulun"

"Dede sana yalvarırım beni gönderme"

"Şansını daha fazla zorlama uyandır batuyu"

Batunun yanına gidip onu dürttüm direkt uyanmıştı

"Araba gelmiş gidicekmişiz"

"Bu saate mi ya off"

"Oflama kalk zaten sinirliyim, dur ben sinirliyim"

"Evet sinirlisin anlıyorum"

"Bu sinirli halimle sana zarar verirsem bir yerine bir şey olursa burada biraz daha kalabiliriz"

"Saçmalama sen burada biraz daha kalıcaksın diye canımı tehlikeye atamam"

"Senden sadece bir şey istiyorum"

"Deden daha fazla kızmadan gidelim"

Yerinden kalkıp çantasını aldı istemeye istemeye bende çantamı aldım. Dışarı çıktığımda çok lüks siyah bir arabanın bizi beklediğini gördüm dedemle vedalaşmak için geriye dönmüştüm ki dedemin bana sinirli sinirli baktığını gördüm

"G-görüşürüz dede"

Yere gözümden bir damla yaş düştü. Belkide dedem beni hiç sevmemişti ama ben onu çok sevmiştim şehirde tek başıma ne yapardım bilmiyordum yada o burada tek başına ne yapardı. Yeni hayatım başlıyordu bu saaten sonra ya her şey güzel gidicekti yada her şey kötü...

________

İkinci bölümmmm

Sizce nasıllll