Kara leke

Kural basit ışık yoksa karanlı kılan..

Karşm da duran adam bana dik dik bakıyordu nereden bilmiyorum ama tanıdıktı bakışlarısonra patronum geldi ve hemen gözlerini bana dikmiş olan adama doru mahçup bir şekilde ona bakıyordu normalde havasın dan ve kibrinden geçilmeyen batronum bu adam karşısın da pamuk şekere dönmuştu çeketinin duymesini balayarak "EDVIRT" bey sizi hangi rüzgar atı buraya diyerek konuşuyor du Edvırt ise gözlerini benden ayırmadan bana bakmaya devam ediyordu gözlerini kısarak patronuna "Ne zaman dan beri çalışanlar bu kadar cevap verir oldu diyerek bakışları keşkinleşti patronum öfkeyle bana baktı anlamıştı ben oldumu batronum Edvırt beye dönerek bana ama bir saygısızlıkmı yaptı diye sordu ben ise kaşlarımı çatarak ona baktım benim mesai saatim bitti diyerek patronuma döndüm patronum sinirle kaşları çatı kaşlarına bana bakıyordu Edvırt ise benim bu sinirli ve inatçı halime bakarak inceden bir sırıtış sergiledi gözlerinde ki hırsı göre biliyor dum patronum kolum dan tutarak beni kenara çekti sirinlenmişti kaşlarını çatarak bana dik dik baktı ve beni sert bir dille uyardı bak bu gördüğün adam buranın sahibi aynı zamanda çok büyük bir iş adamının oğlu onu sinirlendirmek anca buraya zarar olur şimdi ne isterse onu yap yoksa seni kovarım diyerek beni uyardı sinirlenmiştim buradan çıkamazdım yoksa evin geçiminiz aynı düzende sağlayamazsın saçlarımı çatarak sinirime bastırarak kabul ettim çantamı aldım yerine astım ceketimi indirdim ve adamın tam karşısına oturdum ne istiyorsun diyerek karşımdaki adam kaşlarını çatmış ifadesiz sadece bana bakarak sırıttı kolay oldu diyerek yüzüme bakmaya devam etti Manisa'da daha da çok sinirlenmiştim küçüklüğümden beri bir sabrım yoktu sessiz sakin dursam da her zaman içimde bir ateş yanıyordu ve her zaman sabırsız beni yedim ona biraz yaklaşıp sordum ne istiyorsun seninle uğraşacak vaktim yok diyerek geri çekildim o ise kaşlarını biraz çarptı yüzünde bir öfke belirmişti içkin olur diyerek sırtına yaslandı elimde pahalı bir beresi şişesini alarak doldurdum ve ona uzattım kadehi dairesel hareketlerle çevirip gözlerinden gelmeden bana bakardı o tavrına beni bayağı da rahatsız etmişti başka ne istiyorsun diyerek ona baktım o ise bana karşı bakarak niye bu kadar sinirlisin diyerek laf attı daha da sinirlenmiştim sinirli değilim ne istiyorsan söyle seninle uğraşacak vaktim yok eve gitmem lazım diyerek kaşlarımı çatım o ise bana yaklaşarak daha da derin bakmaya başladı adın ne bende yaklaştım ve şöyle dedim "SANANE" onun azın dan bir kahka kaçtı neye gülüyorsun diyerek ona baktım birden biraz ötede duran bir çalışana elini kaldırarak "yanımdaki oturan hanfendi bir fincan kahve istedi " diyerek gülümsedi beni tanıyan iş arkadaşım bana seslenerek kahvemi iyi de de Olora sen kahve içmesin ki gözlerimi ayırmadan karşımda duran edvırt'a bakmaya devam etim o ise yüzünde bir zafer guluşuyle bana baktı ona dönerek sadece adımı örendin ne bu mutluluk diyerek ifadesizce ona baktım o ise hızlı bir hareketle eliyle belimi sardı ve beni kendine çekti babam olucak adam yüzünden fiziksel olan her temastan nefret ediyordum yüksek ve ciddti bir ses tonuyla ona bağırdın "NE YAPTINI SANIYORSUN SEN.."
İki nci bölum buraya kadardı umarım beyenmısiniz dir bütün bölumleri okumanız dileğiyle