Merhaba

Ben lal adımı her anlamda taşıyorum lal dilsiz demek benim dilim var ama konuşmayı pek tercih etmem onun yerine şiirleimle insanlara kendimi anlatırım ama konuşmam hiç arkadaşım yok çünkü benimle vakit geçirmekten kimse hoşlanmaz ama ben onların arkadaş ortamlarına girmek isterdeim bunu onların bilmelerini istemem çünki ben güçlüyüm en azından babam öyle derdi lâl demezdi bana bülbül derdi di diyorum çünki o artık yok gitti size biraz yetiştirilme tarzımdan bahsedin sıradan aslında annem ve babam ayrı beni babam büyüttü annem beni istememiş benim bir kusurumun olmasını istemiş ama doğduğumda kusursuz muşum adımı lâl kıymuş dilsiz olim diye babam beni çok konuştururdu evde dövüşmeyi bile öğretti bana ben onun bülbülüydüm çok konuşur onun dediği üzere güzel sesimle çok şarkı söylerdim ama o gece annem beni bir haftalığına yanına almıştı her ay olduğu gibi beni evde bırakıp yeni sevgilisi ile içmeye gitti babamı aradım ve ona evde tek korktuğum için bana masal ankatmasını istedim tamam dedi o anda büyük bir gürültü geldi ve telefon bir anda yüzüme kapandı bebam babama bişey olmuştu annem ve sevgilisi içip dertleşirken anlatmaması gereken bişey ankatmış o da kıskanıp babamı kurşunkamış ve babamı o günden sonra malesef göremedim öldümü yaşıyomuydu bilmiyodum peşine düşmek istedim annem beni her seferinde durdurdu bir gece