~1~

Selam bebekler ilk kurgum diyeceğim ama birazcık düzenlenmiş hali beğenirseniz ve yorum yaparsanız çoook mutlu olurumn öpüyorum sizlerii
...
Babamın beni aramasıyla uyandım. Babam ve annem uzun soluklu bir tatile çıkmışlardı. Beni pek ilgilendirmez çünkü uzun zamandır Emre abimle abimin evinde kalıyordum. Telefonu açınca özel Soylu Hastanesine gelmemi söyledi. Konusma sesleri duyan abim
"Noldu abicim bir problem mi var?" diye sordu.
"Bende bilmiyorum ki. Babam Soylu hastanesine gelmemi söyledi."
Nedense abimin bunu dedikten sonra sinirlendiğini hissettim.
" Noldu abi bir sinirlendin sanki?"
"Ayol ne siniri? Hadi hazırlanda gidelim öğrenelim bakalım neymiş dertleri." Hemen hazırlanıp abimin mükemmel ötesi hayallerimi süsleyen olağan üstü g63'üne bindik. Bu arabayı o 24 yaşında yeni başladıpı mimarlık mesleğindeki azıcık kazancıyla nasıl aldığı meçhul ama ben pek ilgelenmiyordum. Bu mükemmel şeyi böbreğiyle takas etmis olsa bile sesimi çıkarmazdım açıkcası.
Ben içimden arabayı övmeye devam ederken hastaneye ulaşmıştık.
Abim danışmaya gidip
"Ahmet Demir nerde acaba?"
"7. kat 38 numaralı odadalar." Abim teşekkür edip asansöre doğru ilerledi. Odaya girdiğimizde annem babam ve onların yaşalarında yaşıtları bir adam ve benden azıcık küçük görünen bir çocuk vardı. İçeri giren doktora dönüp
"Ne olduda topladınız bizi buraya?"
"Hastanede çıkan bir aksaklık sonucu karşınızdaki aile ile çocukların karıştıpından şüpheleniyoruz emin olmak için DNA testi yaptırmayı uygun gördüler onun için burada toplandık." dedi doktor gözlerimin içine bakarak.
Bunları duyduktan sonra donakaldım. Nasıl yani? 16 yıl koskoca 16 yıl babamın bana zehir ettiği 16 yıl aslında yaşamam gereken başkasının hayatına ailt olan bir 16 yıl mıydı?Ben başkasının hayatını mı yaşamıştım?
"Abicim sakin ol güzelim daha hiçbir şey belli değil olsa bike sen benim biriciğimsin seni hiçbir zaman yalnız bırakmayacağım." dedi.
"Abi karışmış olabilirsin diyorsunuz bana 16 yılımın başkasına ait olduğunu söylüyorsunuz nasıl sakin olabilirim o kadar acı boşuna mıydı yani?" dedim sesim titreyerek.
"Hiçbir şey belli değil ketçabım." Abim sözlerini bitirdikten sonra hemşire lafa girdi
" Herkes hazırsa kanları almaya başlayalım. Öncelikle babalardan başlayalım isterseniz." Adam ve babam kafalarını sallayarak onayladılar onlardan kan alındıktan sonra bizden de aldılar. Daha sonra doktor söze girdi
"Hastane yüzünden ortaya çıkan bir sorun oldupu için 2 saate kalmaz çıkar sonuçlar geçmiş olsun." diyerek odadan çıktı. Hemşire de arkasından çıkınca annem ve babam -ki artık bundan şüpheliydim- karşılarındaki kıza sevgiyle bakmaya başladılar.Kızı incelemeyr başladım. Doğruyu söylemek gerekirse çok güzeldi. Sarışın ve yeşil gözlüydü anneme ve babama bezemesi beni kotkuttu ve hızlıca abime döndüm.
"Abi size çok benziyor."
"Olsun ketçabım bende anneme hiç benzemiyorum neden onların oğluyum o zaman?"
"Babama benzediğin için olabilir misin?" diye mırıldandım göz devirerek. Daha sonra başımla karşımdaki kızıl saçlı kadını ve çocuğu gösrerek devam ettim."Hem herşey belli değil mi baksana ne kadar benziyorum onlara."
"Olsun abim ben ne olursa olsun yanındayım." Üstümdeki bakışlara daha fazla dayanamadım ve odadan çıktım. Bahçeye inip ilk gördüğüm banka oturarak müzik dinlemeye başladım bir süre sonra abim arayıp sonuçların geldiğini okumak için beni beklediklerini söyledi. Hızlıca yukarı çıktım.
Kanları almaya gelen doktor yavaşça zarfı açtı ve konusmaya basladı.
"Çıkan sonuçlara göre Yeşim Soylu ve Ahmet Demir arasında %98 lik Karen Demir ve Engin Soylu arasında %99 luk bir uyuşma vardır..." Bu cümleden sonrasını uğultulu duymaya basladım. Ben bundan sonra bana karıştığımı söyleyen hemşirenin yüzünü asla unutamayacaktım. Hemşire odadan çıktıktan sonra karışan kız annemin ve babamın kucağına atladı. Abim üzgün bir şekilde bana bakıyordu ama sorun değildiki sonuçta kendi kızları bile olmayan birine neden iyi davransınlardı ki.
"Emre gel oğlum buraya bırak o kızı bak kardesin burada." Bu kadının benimle derdi neydi? Ben duymazdan geldikçe seslerini daha çok yükseltiyolardı.
"Biliyordum zaten o kızın kızım olamayacağını. O zarafet asla yoktu sende. Ben gerçek kızımı istiyorum." ve kızını beni bir kere bile sevgiyle sarmamış kollarının arasına aldı.
Ben onları dinlerken abimde bana sesleniyordu.
"Karen'im, kızılım bak bana güzelim. Ben hep senin yanındayım, abinim tamam mı?" Babam abime seslenerek.
"Gel oğlum buraya ne olduğu belli olmayan bi kızla gerçek kızımı benden çalan aileyi yalnız bırakalım." Babamın abime karşı tek bir yanlış hareketi yoktu. Gerçekten bütün derdi benimleydi.
"Hadi abi git ve kardesinle tanıs." Babasının seslenmeyle son bir kez daha bana baktı ve arkasını dönüp gitti.
Odadan babam olduğunu iddia ettikleri Engin bey eşi ve oğlu kalmıstık.
Kadın bana doğru "Kızım ben annen Efsun senin için zor olduğunu biliyoruz onca yıllık ailenden ayrılıyorsun ama bize bir sans vermeni bizimle yaşamamanı çok isteriz." dedi yanındaki çocuksa söze atlayarak.
"Teknik olarak zaten bizimle yasamak zorunda 18 yasından küçük olduğu için polis zoruyla vr mahkeme emriyle getirebiliriz. Ha bu arada ben evin en küçüklerinden Adran. Rn küçük kardesin derdimde maalesef sen ablam olmadığın için diyemeyeceğim." O ufak velet ne kadar çok konusuyor öyle. Küçükleri mi? Neyse ayol dur orası ayrı mesele.
"İlk olarak elbette ki benim için zorlu bir süreç ama size bir sans tanımak isterim. İkinci olaraksa ben istemediğim sürece o eve gitmem. İsterse polis isterse mahkeme istemiyosam gelmem. Son olarakta o velet ne kadar konusuyo ya öyle?" Abo çok konustum.
"Ne ufaklığı be ufaklık senin babandır." Adran sözünü bitirince Engin bey konusmaya basladı.
"Oğlum TEKNiK olarak babanız benim hadi evlat zorlamadan eve gidelim en iyisi."
Hepimiz kabul ettijten sonra hastanesen çıkıp aeabaya doğru ilerlemeye basladık. Arabaya baktıpımda bir f30 la karsılastım. Cidden ay zengin mi bunlar. Sonra bi anda kafama dank etti vr kafamı kaldırıp hastanenin iamini baktım. ÖZEL SOYLU HASTANELERİ!! Ay bir dakika şimdi bizim ay dur kabullenmeyim Soyluların hastanesi mi vardı. Oardon çokluk ekini unuttuk hastaneleri mi vardı. Neyse zenginim altı üstü çok abartmayalım. Ben zenginlikle ilgili düşüncelere dalmışken eve varmıstık.
Ne evi ayol saray yavrusu mübarek
Hoşgeldin Kezbansucum ama suan müsait değilim bebeğim sonra gel.
Ok tmm bb
"Pardon karışmak gibi olmasında bu ev 4 kişi pardon küçükleri demisti 5 kişi için biraz büyük değil mi?"
"Kızım sana 5 kişi olduğumuzu kim söyledi??

...
Yorumlarınızı bekliyorum. Hayatımın en uzun kitap bölümünü yazdımda...
Ne düşünüyosunuz Karen hakkında?
Ya da Emre???
Diğer bölümde görüşürüüzzz.