Giriş

Merhabalar arkadaşlar umarım seversiniz ilk denemem 💕

Başlama tarihi 03.02.2026

Hayat nasıl bu kadar zor olabilirdiki?...
Hastaneden yeni çıkmış ormana doğru gidiyordum . " İyi misin?" Dedi yanımdaki Arthur . Arthur benim abim gibiydi . Hiçbir cevap vermedim ona birden bana baktı "Kardelen iyi misin?" "İyiyim Arthur abartma sadece yorgunum" dedim yavaşça . Arthur çatık kaşlarla bana baktı
"Emin misin? öyle gözükmüyorsun" kafamla onay verdikden sonra yine önüme baktım "Örgüt ne durumda?"
Dedim Arthura "İyi Emre örgütün başında Zeynepde onunla beraber" dedi Arthur . Ormana varmak üzereydik . İlk defa örgütümün yanına gidicektim . Örgütü benim kurmama rağmen hiç gelmemişdim onun yerine örgütü en güvendiğim arkadaşlarıma emanet etmişdim . Otmana varmışdık
"Arthur sen gir ben biraz hava alıcam" gerçekten buna ihtiyacım vardı Arthur hiç bir şey demeden demir kapının yanına gitti .

Bense bir az hava almak için dolaşmaya başlamıştım . Yeterince dolaşmıştım ama içeriye girmek için hàla cesaretimi toplayamamıştım . Kendi kendimi sorguladım . Ben bu örgütü kurunca peki o cesaret nereden gelmişti? Ondan Annemden O benim cesaret kaynağımdi
O benim her şeyimdi tàki ülkenin başkanı tarafından vicdansızca öldürülene kadar ... Ben o yüzden örgüt kurmuş yıllardır içimdeki o intikam ateşini harlıyordum ve artık vakti gelmişdi . İntikam zamanıydı Her kes kan kusucak ve ben o zaman durucam bunu her kes bilecek . Yavaşça demir kapıya doğru yol almışdım . Kapının yanına geldiğimde kapının önünde 4 tane siyah tulumlu koruma ile karşılaşdım . Yanlarına yavaşca gidiyordum . Tam önlerinde durduğumda 1 tanesi kayıp olmuşdu sanki ortalıkda yoktu . Birden şakağımda bir soğukluk hissetdim . Bir namlu , silah namlusu . Sakağımdan aşağı bir ürperme geldi . "Kimsin?" Dedi arkamdaki koruma iri bir cüssesi vardı arkama bakmasam bile anlıyordum cevap vermedim ona "KİMSİN?" diye bağıracağını düşünmüyordum

Hemen ellerimi yukarı teslim oluyormuş gibi kaldırdım

"Kardelen Karataş" kendimi tanıtmayı hiç sevmiyordum ama bu gün sık sık bunu yapıcaktım . "Neden geldin?" Dedi bu sefer önümdeki adam "Ben arkadaşlarımın yanına geldim , çağırlrmısınız?" arkamdaki koruma birden kahkaha patlatdı . "Arkadaşların kim?" MAL yeminle "Arthur,Zeynep, Emre,Tijan ve diğerleri" beni ciddiye almıyormuydu o pislik? Önümdeki adam yanındakilere bir şeyler söyledi ama duyamamışdım . "Bekle haber veriyorlar" dedi önemdeki . Bekledim bir az ve demir kapı birden açıldı . Önümde arkadaşlarımı görünce koşarak onlara sarıldım . Onlarda bana karşılık bana sarıldılar . Bir anda Lara "Neredeydin Kardelen ? merak ettik hepimiz" dedi onu görmeyi beklemiyordum çünki genelde ancak yatağında kitap okurdu . "İyiyim merak etme" uzun süredir görüşmüyordum onlarla yani baya uzun bir süre yaani baya baya uzun bir süre "Zeynep" dedim artık bu kadar sarılma yeterdi. "Efendim" dedi Zeynep elimle 'gel' işareti yapıp bir az uzaklaştım "Vakti geldi her kesi bir araya topla intikam zamanı" dedim ciddilikle o ise tam zıt bir şekilde "Tamam patron büyüksün haa" diyip diğerlerinin yanına gitti demir kapıdan içeri girdiğimde bir küçücük kasaba ile karşılaştım. Eski halinden eser kalmamıştı . Bizimkiler bir patika gibi ayırılmış yoldan gittik . Bir az gittikten sonra önümüzde. Büyük bir villa vardı

Villadan içeriye ilk ben girdim .

☆ ☆ ☆

Evet arkadaşlarrr ilk bölüm bu kadardı
Lütfen değerlendirmeyi unutmayınnn 💕